WOX

Chef Lucien en gastvrouw en sommelier Bahija Bastiaan zijn niet meer weg te denken in de Haagse horecascene. Ruim vijfentwintig jaar staat hun zaak als een huis en is de topkwaliteit van de producten waarmee gewerkt wordt onveranderd gebleven. WOX staat voor een internationale keuken met een Aziatische touch en de kaart geeft klassiekers en noviteiten die je met elkaar kunt delen of lekker voor jezelf kunt houden. Wendy Cheung heeft organisatorisch de touwtjes stevig in handen en is in de loop der jaren als familie geworden. Het zit boho-chic in het statige pand met uitzicht op het Lange Voorhout, de sfeer is relaxed en als je hier ‘s avonds tafelt dan gaat de muziek op gezette tijden een tandje harder. En je moet niet gek staan te kijken als op een gegeven moment de beentjes van de vloer gaan. Bij een roomzacht mousserende Pierre Moncuit Blanc de Blancs Brut proeven we kneiterverse Gillardeau-oesters en we vervolgen met flinke blokken Schotse zalm omringd door wasabimayonaise en wakame. Een klassieker die wat ons betreft altijd op de kaart mag blijven staan. En dat geldt ook voor de Maguro-tonijn die zwemt in zwarte-olijvenmayonaise met daaromheen bieslookolie. Gegrilde tarbot komt als flinke moot – het woord zuinigheid komt bij WOX niet voor – en heeft begeleiding van een weelderige beurre noisette en knapperige paksoi. Neem een flinke knip mee want het is hier niet goedkoop, maar alle waar voor zijn geld.

Zo’n zaak waarvan je weet dat alles, maar dan ook alles wat je voorgeschoteld krijgt likkebaardend lekker is. Maar dat niet alleen: hier wordt uitsluitend gewerkt met topkwaliteit-producten en dat proef je van de eerste tot de laatste gang. Chef Lucien en gastvrouw en sommelier Bahija Bastiaan bestieren, met hun rechter- en linkerhand Wendy Cheung, al heel wat jaren hun sophisticated ingerichte en eigenzinnige restaurant WOX, dat op een van de mooiste locaties in Den Haag zit: aan het Lange Voorhout. Niet verwonderlijk dus dat je op een doordeweekse avond zomaar bekende politici tegen het spreekwoordelijke lijf loopt, die de keuken van WOX op waarde weten te schatten. Uit de keuken komen internationale gerechten met oosterse invloeden. En shared dining is hier vijfentwintig jaar geleden al uitgevonden. Bastiaan heeft roem vergaard met zijn dressings en sauzen en als je de grofgesneden maguro-tonijntartaar met olijfmayonaise en kruidige bieslookolie proeft, dan snap je waarom. Vraag dus bij elk gerecht een lepel en zorg dat het mandje brood gevuld blijft om al dat smakelijks op te deppen. We snoepen bij een fijne Hostomme-champagne van malse Gillardeau-oesters bedekt met een flinke dot baerii-kaviaar en een toefje crème fraîche. En daarna van fluweelzachte dikke tranches hamachi in romige kokossaus, met zeekraal en flink veel geschaafde zomertruffel. In het glas een goudgele Spaanse Eivi-albariño die perfect aansluit bij de vis. Leuk detail: om de flessenhals zit een bohemian armbandje als teken van liefde en geluk. Als je het draagt tijdens het drinken van de wijn is voorspoed verzekerd. Aldus de wijnmaker. Wij voelen ons gezegend met twee flinke moten perfect bereide zeebaars op babyspinazie met chiliboter. En besluiten het feestje met homemade pistache-ijs dat uit de culinaire koker van zoon Boris komt. Klasse.

WOX van Lucien en Bahija Bastiaan blijft onverminderd populair en kan zich verheugen in een vaste schare (Wox-ers) bekende en minder bekende Nederlanders. Bastiaan en zoon Boris voeren een internationale keuken met oosterse accenten en er is geen verschil in voor- of hoofdmaal. Alle gerechten worden als tussengerecht opgediend en shared dining is hier al bijna vijfentwintig jaar usance. Als aperitief schenkt de immer charmante Bahija een fijn bruisende champagne Hostomme van 100% chardonnay. En al snel stromen de lekkerste schotels binnen. We snoepen van op de hand gesneden tonijntartaar met zalvige olijvenmayonaise en kruidige bieslookolie, gevolgd door spartelverse dikke repen hamachi onder zeekraal en kokos met royaal geschaafde zwarte truffel. In het glas een licht rokerige frisse viognier van het wijnhuis François Villard. Applaus voor de ‘stir fried beef tenderloin’ geserveerd met gebakken shiitake, plakken precies goed rijpe avocado en home made kimchi. Verrukkelijk! Ondertussen wordt de muziek steeds een tandje harder gezet, worden aan de tafeltjes over en weer de laatste nieuwtjes uitgewisseld en als je niet uitkijkt sta je plots te dansen met je naast zittende buurvrouw, die je niet eerder kende. That’s the way of life bij WOX. Heerlijke zaak!

Lucien en Bahija Bastiaan gaan moedig door in hun deels hippe en deels traditionele restaurant met zijn internationale kaart met oosterse accenten, sharing of gewoon dinner en spartelverse vis, en vlees van topslagers. Geserveerd op soms witgedekte, soms kale tafels (met stokjes of gewoon bestek), in de boven- of benedenzaal en eventueel op het piepkleine terras aan het Voorhout. Bij muziek die met het klimmen der uren in volume toeneemt. Vele bekendheden, van tv-sterren tot parlementariërs, schuiven hier aan om te genieten van Bastiaans nog steeds verleidelijke oost-west fusionkeuken met uitgebalanceerde smaken en soms brutale accenten. Bij een aangenaam en betaalbaar glas Les Traverses (Paul Jaboulet Aîné, 2017) van bourboulenc- en grenachedruiven uit de Côtes du Rhône, proeven wij dungesneden (met het mes) plakjes ossenhaas met dressing van knoflook en shoyu: mals en veel. En heerlijk. Naast goed verzorgde en ruim bemeten sashimi van zalm. Gevolgd door gegrilde zeebaars met babyspinazie en verrukkelijke chili-botersaus: niet eerder aten we deze vis zo lekker! Op het andere bord geroerbakte garnalen met groenten, Japanse dressing en parmezaan. Ook al zo mooi. Tot slot een kaasselectie bij glazen rosé van domaine Thuerry in de Provence. Geweldige smaken: steeds weer een smulfeestje hier. Wox blijft een heerlijk adres.

Een zaak die al jaren staat als een huis. Nog voor iemand ervan gehoord had, kookte patron-cuisinier Lucien (Luus) Bastiaan al volgens het principe shared dining en dat heeft hem geen windeieren gelegd. In het prachtige pand aan het Lange Voorhout, mondain en kosmopolitisch van inrichting, komen politici en staatslieden, BN’ers en gewoon gasten die van lekker eten houden af op de keukenprestaties van Lucien en inmiddels ook zijn zoon Boris. Signature dishes van Lucien zijn de verrukkelijke dressings en sauzen die borden superverse tonijn- of zalmtartaar en gebakken grote garnalen vergezellen. Voor de zwarte-olijfmayonaise met geurige bieslookolie willen we morgen alweer terug. Maar eigenlijk zijn alle schotels vol en rijk van smaak. En worden gul opgediend. Je moet wel proeven wat je eet, is het devies van het keukenteam. Lucien Bastiaan over corona: “We gaan door! Stoppen is geen optie. We hebben tijdens de verplichte sluiting niet stilgezeten en de zaak met het team opgeknapt, gebrainstormd en op dag drie een Drive Thru service opgestart, waarvan nog steeds gebruik gemaakt kan worden.” Eigenaresse en gastvrouw Bahija Bastiaan schenkt met veel plezier glazen mooie wijn die gul worden bijgevuld zonder dat we dat later op de rekening terugzien. Die laatste is trouwens wel iets om een beetje rekening mee te houden want het is hier niet heel goedkoop. Eten bij WOX blijft echter een feestje!

Patron-cuisinier Lucien Bastiaan laat trends al jaren links liggen en gaat lekker zijn eigen gang in het aan het Lange Voorhout gelegen restaurant WOX, waarnaar veel politici en andere staatslieden hun weg weten te vinden. De ontvangst door gastvrouw en eigenaresse Bahija Bastiaan is hartelijk en we worden voorgegaan naar de elegante sfeerrijk verlichte eetzaal. Lage tafels, opgedekt met linnen servetten en glaswerk, wisselen af met hoge en er is een bar waaraan je iets kunt drinken én eten. Vooraf een glas sprankelende champagne Réserve Brut van Tattinger waarbij de menukaart wordt gepresenteerd die, naast vertrouwde klassiekers, hier en daar wat nieuwe aanwas geeft. En ja, je hebt je kans gemist als je niet ten minste één vooraf van rauwe vis neemt, alleen al vanwege de vermaarde sauzen van Bastiaan. We trappen af met superverse grof gesneden tonijntartaar omringd door aromatische zwarte olijfmayonaise en geurige bieslookolie. We likken ons bord bijna af! Ernaast gulle glazen Amerikaanse Chateau Ste. Michelle chardonnay uit 2016, met tonen van frisse appel, fijne citrus en een subtiele hint van specerijen. Nieuw is het gerecht van knapperig gebakken grote garnalen op een bed van babyspinazie met Japanse sojadressing, royaal bestrooid met schaafsel van 37 maanden gerijpte parmezaanse kaas. Heerlijk, de umami spat ervan af. Na een goed gevuld bordje ossenhaas met gebakken foie gras besluiten we met de eerste lambada-aardbeien waarbij, geheel en al in decadente stijl, wederom een glaasje champagne wordt geschonken. Neem wel een gevulde knip mee, maar eten bij WOX blijft een feestje.

Dit jaar viert Wox alweer zijn vijfjarige jubileum aan het chique Lange Voorhout. Daar zweren eigenaarskoppel Lucien en Bahija Bastiaan, inmiddels versterkt met zoon Boris in de keuken, onveranderlijk bij hun concept van shared dining. Waarmee zij twee decennia terug al scoorden toen hun zaak nog aan het Buitenhof resideerde. Het onlangs gerestylede interieur bestaat uit louter grijs- en donkerbruintinten en de houten tafels zijn ongedekt. Aan welkomsthapjes wordt niet gedaan, dus we bestellen direct een mandje brood met een frisse yoghurtdip van wasabi en paprika. De hoffelijke bediening zet er glazen stuivende Shelter Bay 2016 naast, Nieuw-Zeelandse sauvignon van het vermaarde Jackson Estate. Lucien Bastiaan is trouw aan zijn kookstijl. Van zijn hand dus nog altijd elegante gerechten, bereid met hagelverse topproducten en verrijkt met de mooiste smaakmakers van overal ter wereld, hoewel de oosterse keuken leidend blijft. Zoals, vooraf, koningskrab op gele curry, met ijsbergsla en dragonmayonaise, en geroerbakte reepjes ossenhaas op gefermenteerde kool in soja en avocado. Zoet, zout, pittig, kortom verrukkelijk. Zo ook het sluitstuk: tonijntartaar met olijfmayonaise, en gerookte aaltjes in teriyakisaus, op sjalot en appel. Naast glazen ‘Les 2 Dindes’ 2014 van Domaine Olivier, verkwikkende witte bourgogne. Een uitstekend begeleider van al dit – overigens nogal prijzige – hoog-op-smaakgeweld. Maar daar krijg je dan wel topkwaliteit voor.