G7 Restaurant

Gevestigd in het centrum van Sittard in het kleine Gruizenkerkje. Het kerkje is prachtig in ere gehouden, met de sfeer en inrichting van nu. Met de lokale producten uit onder meer eigen moestuinen, weet eigenaar en chef Rik Opstals wel raad. De amuses zijn mooi uitgebalanceerd; spitskoolmerengue met shisogreen, taco met koolrabi en yuzu, krokantje met bataat, komijn en pinda en een quiche van gerookte asperge en twee kaassoorten. En dat is nog maar het begin. Bij een licht en soepel glas Terra Blanc Sauvignon Blanc van Brogsitter, ons ingeschonken door mede-eigenaar, gastheer en sommelier Danny Meijers, volgt rauwe kingfish op zuurkoolcrème met groene appel, paprika en jalapeño plus gestoomde oester. De smaakpapillen worden gestreeld door de fijne smaakaccenten. Daarna een signature van de chef. Paarse wortel, mierikswortel, koriander, gember en ponzu. Een smaakbommetje pur sang. Een krokante ring van paarse wortel is gevuld met tartaar van paarse wortelcrème, schuim en ijs van mierikswortel en gember, crumble van nori en vinaigrette van ponzu. Hier kan je mee thuiskomen. Lamsfilet met een hollandaisesaus van daslook, gerookte asperge en smaakrijke sticky lamsjus is het pièce. Er komt een pannetje met lamsschenkel, spitskool en aardappelkaantjes bij en briochebrood met lamsbuikspek. Alles klopt: smaken, mondgevoel, balans. Hier wordt echt mooi gekookt. Als afsluiter ‘rijstepap’ met rabarber en kardemom-ijs en een sabayon van een pinot cuvée. De geschonken Kolonne Null, cuvée blanc sparkling (0%) sluit naadloos aan. De bediening is gastvrij en bezit perfecte warenkennis. Het leven is goed aan de rand van het Limburgse heuvellandschap.

Gelegen in hartje Sittard in het Gruizenkerkje uit 1634. Op nummer 7. Stijlvol ingericht met een goeddoordachte verlichting die zorgt voor een aangename sfeer. Chef Rik Opstals en gastheer en sommelier Danny Meijers voeren hier een gewilde zaak en gek is dat niet, want er wordt verrassend mooi gekookt met ingrediënten recht van het land. Op 't Sweeltje in Montfort worden namelijk al sinds 2013 groenten verbouwd waar een tuinman dagelijks mee in de weer is. Verser dan vers kan dus niet. En wat niet wordt gebruikt in het seizoen gaat de pekel in, wordt gedroogd of ingemaakt. Hier geen traditionele menu's maar een 'totaalbeleving', gevat in tien creaties, te weten vijf amuses en vijf gerechten van de chef. Ook vegetarisch te bestellen. Bij een glas mousserende wijn, Blanc de Biz van Domein Cuvelier komen vijf prachtig gepresenteerde en verrassende amuses waaronder meringue van shiso purple met appel, tartelette met courgettecrème, groene peper en citroen, een bite met spitskool en tandoori, cannelloni met bataat en abrikoos en tot slot een 64-graden eitje met piccalilly, bloemkool en kaantjes. Wat een fijn begin. Een goed gebalanceerd friszuur gerechtje van gebrande rode mul met soja, tomaat, een vinaigrette van basilicum, peultjes en zwarte olijven volgt. De combinatie van ingrediënten is goed doordacht en ieder element voegt iets toe aan het gerecht. Ook het signature dish zal ons nog lang heugen: tartaar van paarse wortel in een krokantje van paarse wortel, schuim en ijs van mierikswortel, een crumble van nori en een vinaigrette van ponzu. Hemels. Deze geweldige smaakcombinaties maakten dat wij het extra voorgestelde tussengerecht niet konden weigeren: een bonbon van foie gras, 65% cacao, Baeri-kaviaar en kersen. Een verrassende combinatie waarbij het ziltige van de kaviaar een verrassende harmonie vormde met de foie gras en kersen. Zo willen we elke week wel kerkgaan.

Een preekstoel met een dikke, opengeslagen bijbel en een aankondigingsbord met de op te zoeken verzen ontbreken niet in het Gruizenkerkje op nummer 7. Pastelroze ledverlichting geeft de 17de-eeuwse kerk een frisse look. Iets meer comfort op het houten kerkbankje is wel gewenst bij een zit van zeven gangen. Patron-cuisinier Rik Opstals kookt verrassend en origineel. Met kruiden en groente uit eigen tuin. Zo zien we het graag. Limburgse wijnen krijgen ook hier een podium. Bij het aperitief drinken we de Zwarte Parel Brut 2018 van wijnkasteel Genoels-Elderen uit de Belgische Haspengouwstreek. Ernaast drie fijne groetjes uit de keuken met knolselderij, rode biet en een 63 graden-eitje met asperges in de hoofdrol. De O'Soleil uit 2021 van wijngoed Overst te Voerendaal is lekker fris naast ons eerste gerecht. Shashimi van kingfish met avocado en Japanse radijs, met ernaast tartaar van dezelfde koningsvis met yuzu en afgetopt met schuim van dashi. We vervolgen met paarse wortel, die langzaam gegaard is en ijs van mierikswortel en vinaigrette van ponzu ter begeleiding krijgt. Gastheer en sommelier Danny Meijers presenteert daarna een rode Languedoc uit 2019: Le Minérale Terrasses du Larzac van het domein Trois Terres. Typische smaken als zwarte peper en viooltjes in de neus harmoniëren prima met het drieluik van lam met asperge en peterselie. De schenkel komt als bitterbal naast het gerecht, het lamszadel is bedekt met tuinerwten en gerold in gehakte peterselie de stoof van de nek. Het dessert is gelukkig geen suikerbom; panna cotta van sinaasappel ligt met dragonolie en granité van rabarber in een cocktailglas. Ernaast in een diep bord compote van rabarber, ijs van zwarte limoen en spongecake van dragon en yoghurt. Een overvloed aan smaken waarbij 'less is more' waarschijnlijk op zijn plaats was geweest. Met wellicht nog enkele puntjes op de spreekwoordelijke 'i' geplaatst, ligt het walhalla binnen handbereik.

Gastheer en sommelier (of fijnproever zoals hij zichzelf voorstelt) Danny Meijers en chef-kok Rik Opstals staan hemels genieten voor in hun historische Gruizenkerkje dat tevens een keukenserre bevat en op zomerse dagen een knus terras overdekt met grote parasols. Opstals werkt met een dagelijks wisselend verrassingsmenu en veel van de groenten en kruiden komen uit eigen moestuin. Bijpassende wijnen worden liefst geadviseerd door de zwarte brigade. Vooraf rouleau gevuld met tartaar van wilde zeebaars en versierd door talloze eetbare bloemen. Prachtig gedecoreerd en puur van smaak. Het signature van de chef, ‘wortelbereiding’ slaat de plank helaas mis. In een poging de vijf smaken zoet, zuur, zout, bitter en umami samen te brengen is het resultaat te geprononceerd, te zout en te zuur. En daar voegt de wijn, een Johannesberger Schwarzenstein Feinherber riesling van wijngoed G.H. von Mumm, weinig aan toe. Gelukkig is het een stuk beter gesteld met het pièce: mals gebraden lamsfilet met een mooie geconcentreerde jus, spitskool, een stevige hollandaise, een aardappeltorentje gevuld met lamsstoof en groenten als doperwten en spitskool. De kaasplank mogen we zelf samenstellen en Cuvée Roeselare, een halfharde kaas uit de stal van ’t Groendal, is een toppertje. Compliment voor de bediening, die is vakkundig en gastvrij. Aandachtspunt betreft de portionering; het mag gerust wat guller.

In hartje Sittard nemen we plaats in het 17e -eeuwse monumentale en sfeervol ingerichte Gruizenkerkje. Danny Meijers, voorheen eigenaar van de Kolentip in Maasbracht, heeft er zijn intrek genomen samen met chef Rik Opstals. Hier wordt hip gekookt: Europese specialiteiten, verrijkt met oosterse invloeden. Bij het aperitief van huisgemaakte limoncello en gin met vlierbloesem en framboos, geserveerd in een prachtig cocktailglas met daarin een mini-suikerspin, komen smaakvolle amuses. Zoals avocadocrème waarop komkommerbrunoise, schuim van room en carrageen en gepofte rijst. Kingfish met kruisbes, gerookte karnemelk en dragon is het eerste gerecht onder de preekstoel. Alle ingrediënten worden op twee manieren gepresenteerd. In het glas: Loire sauvignon blanc van Domaine Gibault. Gevolgd door coquilles met beurre blanc van yuzu en bieslookolie. Een krul courgette en tuinbonen komen, zoals alle gebruikte kruiden, uit de eigen tuin van Rik. Bij het hoofdgerecht van haas en zwezerik van het kalf zien we tal van wortelgarnituren naast schuim van gepofte knoflook. Ons geloof wordt sterker door het glas houtgelagerde pinot noir uit 2018 van het Belgische wijndomein Aldeneyck. Goddelijk! Het dessert met kersen, panna cotta, amandel en karamel en misoijs is onberispelijk. Net als de kazen, die sympathiek geprijsd zijn op de evenzo schappelijke nota. Biechten is hier overbodig, hemelse verwennerij hoort er tegenwoordig gewoon bij.