Wilhelminapark

In het Wilhelminapark, geopend in 1898 in het stadshart van Utrecht, ligt het gelijknamige statige restaurant. Gebouwd in Engelse landhuisstijl en de Amsterdamse school. Een stijlvol restaurant, met authentiek rieten dak en een idyllisch terras aan de schitterende vijver. Het lijkt wel een oase. In het restaurant hangt een ontspannen sfeer. Het interieur is modern met een prachtige houten visgraatvloer, goed zittende fauteuils en keurig gedekte tafels. De bediening is jong maar vakkundig en zorgt ervoor dat het de gast werkelijk aan niets ontbreekt. Uit de open keuken komen klassieke gerechten met een eigentijdse invulling. Er is keuze uit à la carte of een chefsmenu dat ook vegetarisch te bestellen is. Er komt lekker brood op tafel met yoghurt die gemengd is met oregano en sesam. Gebrande coquilles vormen het vooraf, nog lekker glazig van binnen en geserveerd in een heerlijke tomatenbouillon met zwarte olijf, pata negra-ham, gekonfijte tomaat en korianderolie. Toppertje. Wel zou het fijn zijn als er een lepeltje bij geserveerd werd om alle lekkers op te kunnen scheppen. We worden vervolgens bijkans van onze stoel geblazen door gebraden lamsrump. Boterzacht getrancheerd vlees bij mousse van verse doperwt, polenta, caponata, een merquezworstje en een mooi gereduceerde lamsjus waarin subtiel salie te proeven is. Het gerecht wordt naar een nog hoger niveau getild door de Barbera D'Alba Paolina 2023 uit Italië. Vol rood fruit, stevige zuren en uitstekend in balans. Een schot in de roos. Het dessert geeft marquise au chocolat met mangosorbet, gel van passievrucht en een koffiesabayon. Wat een feestje. De prijs-kwaliteitverhouding is uitstekend. Bescheiden zelfs, gezien de kwaliteit van de gerechten en de prettige service. Betrouwbaar en fijn adres.

De locatie is overweldigend. Wilhelminapark ligt in het gelijknamige en prachtige stadspark, omgeven door een uniek stuk natuur, met eeuwenoude bomen en een grote vijver en voor zonnige dagen een heerlijk beschut terras. In het rietgedekte voormalige theehuis vinden we de modern ingerichte langwerpige eetzaal met een visgratenhouten vloer, een in het oog springende lange muurbank en verzorgd gedekte tafels. Hier wordt gekookt met seizoensproducten en is er keuze uit à la carte of een chefsmenu dat ook vegetarisch te bestellen is. We starten met een glas rosé uit de Provence, ingeschonken door de zeer vriendelijke zwarte brigade. Eerste gang is gepekelde zalmfilet en tartaar. Verfijnd en subtiel van smaak en geweldig samengaand met een frisse salade aangemaakt met een pittige mango-sojavinaigrette. De bijpassende wijn, een blend van weissburgunder en chardonnay, geeft een frisse, minerale twist die het gerecht echt compleet maakt. Gebrande coquilles met langoustine en wortel, geglaceerde en gefermenteerde bospeen, kervelolie en macadamianoten met vadouvan is een heerlijke opvolger. Een gebalanceerd gerecht dat kleurrijk en zacht van smaak is. De derde gang geeft sappig gebakken harderfilet in een perfect knapperig korstje. Hierbij antiboise en paprika-orzo: een goede variatie in textuur en smaak. Erbij schenkt de sommelier een Nieuwe Haarlem-chenin blanc, een prima match. De entrecote die volgt is bereid volgens het boekje. Vol van smaak en boterzacht. De gekonfijte runderwang en girolles geven er een mooie, aardse smaak aan. We nemen espresso toe en smullen van een huisgemaakte, nog warme madeleine – want net uit de oven – met een zalige dip van lemoncurd. Blijft een fijn adres.

Alleen al voor de locatie is Wilhelminapark een bezoek waard. Maar daar zouden we het vakmanschap van chef Mitch Westbroek mee tekortdoen. Dit imponerende rietgedekte voormalige theehuis staat in het gelijknamige park, met diverse oude bomen die deels in 1890 geplant zijn en een prachtig grote vijver. Het interieur van de langwerpige eetzaal is modern met visgraten vloer en een hele lange muurbank met velvet bekleed. Het terras is op zomerse dagen de place to be. Het is druk tijdens ons bezoek en we merken dat de bediening het nauwelijks aankan. Bij het aperitief komen geen amuses, je kan wel bites van de kaart bestellen. We starten met mooi gebakken roodbaars op een bedje van couscous met beurre café de Paris, garnituren van rode biet, augurk, venkel en shiitake. Net als alle gerechten, zo blijkt later, ruim geportioneerd en goed op smaak. Mitch verrast vervolgens met een fris en licht tussengerecht van gebrande coquilles met pata negra, hazelnoot, fijngesneden spitskool en XO-saus. Restaurantmanager Oscar van Vliet serveert hier een houtgelagerde Franse viognier Esprit de Silène 2022 bij, van Jean-Claude Mas uit de Languedoc. Met aroma’s van abrikozen en vanille. Sous-vide gegaarde filet van zwartpootkip volgt, met kruidige saliejus en rouleau gevuld met gamba en chorizo, hasselback-aardappeltjes, salade van zwarte bonen en mais. Misschien geen culinaire hoogstand, maar wel verschrikkelijk lekker. Het nagerecht is een creatieve vondst. Meringue gevuld met vlierbloesemmousse en karnemelkijs met een soepje en tartaar van verse aardbei plus crème van pistache. Wat een fijne afsluiter! Jammer alleen dat de gevraagde dessertwijn vergeten wordt. Daar zal de drukte debet aan zijn.

Een oase in de stad: midden in het groen van het Utrechtse Wilhelminapark verheft zich dit rietgedekte voormalige theehuis in de stijl van de Amsterdamse School. Langs ’t Loolaantje, het drukste fietspad van Europa. Ooit was restaurant Wilhelminapark het domein van superchef Jon Sistermans, die het pand ingrijpend restaureerde. Tegenwoordig is het een magnifiek gelegen, populaire locatie voor lunchers en koffiedrinkers, voor partijen en à la carte-diners. Met een prachtig terras. Wij beginnen met twee bereidingen van zeebaars: ceviche, rauw gemarineerd in passievrucht, avocado en zoetzure rode ui, en tartaar met pani puri (gefrituurd gevuld deeg) en kokos. Naast elkaar gepresenteerd, bite aan de ene kant van het bord, zachte textuur aan de andere. Veel smaak, fris en zilt. Restaurantmanager Oscar van Vliet schenkt er Zuid-Franse chardonnay bij: Cave Alignan Icare, Côtes de Thongue, 2020. Een romige en volle begeleider. Ook het hoofdgerecht biedt vis: harder. Door chef-kok Bart Bootsma op de huid gebakken, opgediend met paling en aardappelsalade met bieslookolie en asperges. Tot slot brengt gastvrouw Marion van Vliet frangipane: heerlijke amandelcake met aardbeien, lemoncurd, meringue, basilicumsiroop en sinaasappelroomijs. Wilhelminapark is niet meer de culinaire tempel van vroeger, maar het is nog steeds een sfeervolle en ongedwongen ontmoetingsplek waar je smakelijk en betaalbaar kunt eten.

Oorspronkelijk theehuis, thans een gekend Utrechts restaurant met de uitstraling van een Brits buitenverblijf. Een langgerekt en rietgedekt paviljoen in het levendige, gelijknamige stadspark. Met horizontaal geschubde planken, grote vensters met roedeverdeling, een flinke tuin met terras en vanbinnen, een open keuken, een muurbank over de volle lengte van de zaak en fijne fauteuils aan dicht op elkaar gepositioneerde, ongedekte tafels. De akoestiek is matig. We starten met sappige steak tartaar van kalf op romanesco, zoetzure wortel, piccalillymayonaise, kletskop van parmezaan en rolletjes zacht gegaard lendevlees. Lekker, evenals de bouillabaisse: een rijk gevuld bord met mosselen, mootjes kabeljauw, blokjes aubergine, venkellint en apart geserveerd rouille met toast. We drinken er aromatische Costières de Nîmes bij (Paul Blanc), een bloemige blend van roussanne en viognier, die we doordrinken bij het pièce van gebraden ossenhaas. Chef Bart Bootsma laat het boterzachte, getrancheerde vlees medium-rare opdienen bij stoofvlees van runderwang, crème van artisjok, gegrilde la ratte-aardappel, melouskes, groene asperge en een hartige rodewijnjus. Mooi! Zo ook het fraaie vegetarische gerecht op het andere bord. Een smeuïge salade van aardappel en hollandaisesaus, verrijkt met peulvruchten, oude Italiaanse schapenkaas met pepertjes, gepocheerd ei en geschaafde truffel. Uitstekend adres.

In 1898, het jaar dat de jonge vorstin Wilhelmina werd ingehuldigd, opende het Wilhelminapark in het stadshart van Utrecht. Daarin ligt het gelijknamige statige restaurant, destijds ontworpen door architect G. van der Gaast, die geïnspireerd was door de Engelse landhuisstijl en de Amsterdamse School. In dit prachtige restaurant leidt restaurantmanager Oscar van Vliet met vaste hand zijn team en met elkaar dragen zij er zorg voor dat het de gasten werkelijk aan niets ontbreekt. Op de menukaart staat voor ieder wat wils, van luxe belegd zuurdesembrood voor de lunch tot een wekelijks wisselend culinair menu. Je kunt hier ook terecht voor een lekkere kop koffie met huisgemaakte taart en een bourgondische borrelplank met een goed glas wijn. In het restaurant hangt een ontspannen sfeer en het subtiel gefilterde daglicht door de geblokte ramen draagt daar zeker aan bij. Fijn, dat je in zo’n chique omgeving zo lekker op je gemak kunt tafelen en genieten van het goede leven.

Bart Bootsma is de chef-kok van dit chique restaurant, gelegen in het mooie rijksmonumentale Wilhelminapark. Op zonnige dagen kun je plaatsnemen op het grote en goed onderhouden terras, waar hoge en lage tafels elkaar afwisselen en je bij zowel privé als zakelijk bezoek prima privacy hebt. In het restaurant heerst een fijne sfeer, mede door het subtiel gefilterde daglicht dat binnenkomt door geblokte ramen. Er zijn intieme hoekjes gecreëerd. Bij een glas volle en bloemige Franse viognier van Saint-Peyre IGP, Côte de Thau knabbelen we van gerookte amandelen. Aan amuses wordt niet gedaan. Het brood is super vers en wordt gratis en voor niks bijgevuld. We proeven van kort geschroeide tonijntataki waarbij een kleine salade van rettich, appel en koolrabi met een yoghurt-kerriedressing, naast romige eendenlever met paling en schuim ervan plus gratin van knolselderij. Gastheer en sommelier Jochem Bijkerk schenkt hierbij een glas Oostenrijkse Roter Traminer van Weingut Josef Fritz. Kruidig en aromatisch en naadloos aansluitend bij het gerecht. Perfect gebraden ossenhaas komt met iets vlak smakende wortelpolenta, crème van cevenne-ui, truffeljus en gebakken paddenstoelen. Dan het dessert. Panna cotta van framboos en lavendel met crème van witte chocolade, kokos en huisgemaakt ijs van framboos en rozemarijn wordt geserveerd op een crumble. Fris, romig en een waardige afsluiter van een mooi menu. Hier worden wij blij van!

Gelegen in het prachtige Wilhelminapark in hartje centrum van Utrecht. Het restaurant met gepotdekselde gevels, een rieten kap en een schitterende tuin met terras, heeft een interieur met Amsterdamse Schoolkenmerken maar ook Afrikaanse motieven. De keuken wordt aangevoerd door chef-kok Pieter Jobse. De menukaart is Frans georiënteerd en op de wijnkaart staan fijn veel wijnen die per glas te bestellen zijn. Halve glaasjes worden ook geschonken. Het is druk tijdens ons bezoek, maar de bediening, onder leiding van gastheer Bart de Groot, houdt het hoofd koel en werkt zeer professioneel en joviaal zonder opdringerig te zijn. Opvallend licht zijn de bereidingen van de voorgerechten. Ambachtelijk gerookte zalm met een mooie stevige textuur op frisse salade met koningskrab en haringkuit naast langoustines met bonitovlokken en hollandaise. Gebraden ossenhaas van het hoofdgerecht met gekonfijte opperdoezer en girolles heeft een goede cuisson en komt met gestoofde sjalotjes en jus van madera. Iets minder is de kalfsribeye met meiraap en bospeen en bordelaisesaus. Het vlees is goed bereid maar het mag hoger op smaak. Blijkbaar is het zo bedoeld, gezien de eveneens wat vlakke groenten en bordelaise. Er wordt door sommelier Piet Jonkers een loepzuivere valpolicella ripasso bij geschonken. Het dessert is een frisse panna cotta van yoghurt met zacht gegaarde rabarber. Mooie zaak voor zowel privé als zakelijk bezoek.