Aan de Zweth

Onder de bezielende leiding van de nieuwe eigenaren Justin Koopman (chef) en Indy Chiron Akkermans (gastvrouw), die hier sinds maart 2025 de scepter voeren, is er veel ambitie om topgastronomie te bedrijven. Bij ons bezoek ging er echter iets te veel mis. Twee belangrijkste kritiekpunten: op onze opmerking dat er een dikke zeen in de eendenborstfilet zat, werd niet meer teruggekomen. En in twee gevallen klopte er iets niet met de toelichting op de wijn zoals een verkeerde uitspraak bij de een, en uitleg over de producent bij de ander. Voor het bedrag dat we neertellen per glas mag dat niet gebeuren. De amuses zijn leuk gevonden, maar daar mag nog aan gesleuteld worden. Het stroopwafeltje met rode kool en yuzu is te droog en wat vlak van smaak en in de chawanmushi is de soja nadrukkelijk aanwezig. Gelukkig: de tartaar van blauwvintonijn is wel erg lekker! Erbij tzatziki-ijs, red meat-radijs, wasabi en Japanse citrus. Met name het ijs is verrassend. De erbij geschonken riesling van Nik Weis uit de Moezel vormt goed gezelschap. Bij de op zich mooi gebraden eendenborstfilet komt een smakelijke crème van wortel, gember en pompoen en ook een mooie chutney van mango en pompoen. Een rijpe barbera d’Alba van Trediberri laat zich hierbij goed smaken. Tot slot biscuit van amarenakersen met een mousse van geitenyoghurt met gele curry en saus van kersen. Verlaat dit jaar de Top-100.

Charmant restaurant aan de oever van de Delftse Schie. Met eigen parkeerterrein. Zacht tapijt in het restaurant dempt de voetstappen. Het menu ligt op tafel in een envelop en er staan als welkomsthapje drie krokante reepjes met parmezaan en pata negra in een glas. Na twee amuses, een sorbet van biet met een mousse van eendenlever en een krokantje van napoleonkogel (de dropvariant) naast een zachtgegaard eitje met gerookte paling en viseitjes, komt het eerste voorgerecht. Een langoustine gehuld in kataifi met waldorfsalade bedekt met gelei van groene appel, mousseline van knolselderij en yuzu en sorbet van tzatziki. Eromheen vinaigrette van oranjebloesem. Het draadjesdeeg om de langoustine heen is knapperig krokant, maar de langoustine proeft wat papperig. Het ijs van tzatziki is geweldig. Erbij drinken we een alcoholvrije wijnsuggestie van sommelier Alain Rosier. Hij heeft gekozen voor een Berticot 0%, een sauvignon blanc uit het zuidwesten van Frankrijk waar de alcohol uit verwijderd is. Smaakt naar groene appel en citrus en blijkt prima door te drinken bij de visgerechten. Het hoofdgerecht van perfect gebraden Wagyu-shortrib is voorbeeldig. De buitenkant van het vlees is gekaramelliseerd, het garnituur van polenta met daarop plakjes rettich is smaakvol gepresenteerd. Dat geldt ook voor het dessert met aardbei in verschillende bereidingen. Mooi opgemaakt en de longpepper die als smaakmaker is toegevoegd is aangenaam met haar diepe smaak van onder meer drop en een vleugje peper. Hoewel Aan de Zweth blijk geeft van een goede keuken merken we bij ons bezoek toch een paar missers. Naast de papperige langoustine en het te flauwe visgerecht, is het brood dat we geserveerd krijgen aan de droge kant en dat geldt ook voor de macaron bij de koffie. Aan de Zweth zakt een paar plaatsen naar 47.

Gelegen tussen Delft en Rotterdam aan het water van de Schie. Sinds 2015 voeren patron-cuisinier Joris Peters en zijn partner, gastvrouw Anjeta, een gastronomische zaak in het witgepleisterde pittoreske pand dat sober ingericht is, waardoor alle aandacht kan uitgaan naar het bord. Peters, onder meer ervaring opgedaan bij De Librije in Zwolle, kookt naar eigen zeggen een aardse keuken met lokale ingrediënten en schuwt niet de gasten te verrassen met ware smaakexplosies. We trappen af met champagne Blanc de Blancs van Philippe Gonet en drie fantastische bijpassende amuses waaronder gazpacho met Hollandse garnaaltjes, appelgelei met krokant van pecorino en een mootje Hollandse nieuwe op appel. Het vooraf van langoustinetartaar met vinaigrette van magnolia wordt een beetje overruled door de mousse van rode biet. Beter gesteld is het met de krokante zwezerik, gelakt met kalfsjus waarbij gyoza gevuld met kimchi in madeirabouillon en groene appel. Wat een voltreffer. Pièce is zeeduivel, in roomboter gebakken, met een sublieme saus van schaaldieren. Ook kalfshaas met mousseline van artisjok en pommes Paolo mag rekenen op applaus. De bijgaande jus van calvados deppen we met extra aangevraagd brood tot de laatste druppel op. Gepassioneerd sommelier Alain Rosier schenkt hier een houtgelagerde chardonnay van het huis Baron Philippe de Rothschild bij en dat maakt dat deze gang een dikke tien ontvangt. We sluiten af met aardbeitjes op een crème van witte chocolade en vijf soorten lokale kaas uit onder meer Streefkerk, Lunteren, Leiden. Topzaak. Stijgt een paar plaatsjes naar 45.

Op deze gastronomisch-historische plek, ooit De Zwethheul, streek patron-cuisinier Joris Peters met zijn (gast)vrouw Anjeta negen jaar geleden neer en sindsdien gaat het hun voor de wind. Peters’ kracht is een geweldig smaakgevoel dat hem, gedreven en gedisciplineerd, voortstuwt door ons culinaire landschap. Wij gebruiken het aperitief in de prachtige tuin aan het Rijn-Schiekanaal en proeven de welkomstgroeten van de keuken: krokant met mousse van rode biet en crunch van dukkah, en een kleine taco met tomaatsalsa, stukje rolmops en saffraancrème. Prachtsmaken. Eigenlijk weet je dan al genoeg: hier wordt uitstekend gekookt. Dat blijkt daarna ook binnen, in de elegante salon, als we aan de witgedekte tafel de amuses proeven. IJs van tuinkers, koolrabi en hangop van schapenyoghurt, en tartaar van zeebaars aangemaakt met limoen, crunch van hazelnoten, schuim van mierikswortel en vinaigrette van PX en appel. Sommelier Alain Rosier schenkt mooie Cairanne uit de Rhône, Brusset, 2021 bij een salade van noordzeekrab met koriander en basilicum, en black angus-tartaar. Met curryschuim, avocado, gembervinaigrette en een dotje imperial-kaviaar. Prachtig! Net als het andere voorgerecht: rode mul ‘escabeche’. Door gastheer Lars Kivits opgediend met ingelegde groenten, scheermespartjes, romainsla, vinaigrette van rucola en balsamico, en venkelcrème. De heilbot van het hoofdgerecht, licht geroosterd en gestoomd, komt met topinamboercrème, cantharellenschuim, zeekraal en groenekruidenolie. Op het andere bord: krokant gebakken zwezerik met compote van rode ui, crème van gepofte knolselderij en jus van gefermenteerde barbecuegroenten. Geweldig. Zeker ook met het glas dieprode Spaanse monastrell Pepe Mendoza uit 2019. Tot slot mooie kaasjes. Aan de Zweth blijft indruk maken en stijgt naar 51.

SVH Meesterkoks Fred Mustert, Erik van Loo en Mario Ridder kookten op dit adres al een Michelinster, maar geen van deze voorgangers hengelde die onderscheiding zó snel binnen als Joris Peters: eind 2015, minder dan een jaar na de opening. Het zegt iets over de gedrevenheid van Peters, die bij De Librije en Inter Scaldes niet onder de minste leermeesters kookte. Klasse die zich meteen verraadt in enkele, door de uitstekende gastheer Lars Kivits gebrachte, entreehapjes: cakeje van zwarte olijf en ansjovis; ganzenlever met braam, macadamia en sauternes; kaaskoekje met rolmops en mayonaise. Een wervelend begin. We starten met een drieluik van rund. Fijngehakt rauw vlees bij jus van augurk, hollandaisesaus en kaantjes. Plus smeuïge sukade van nekvlees bedekt met flinterdunne plakjes rauwe langoustines, en een kommetje gerookte bouillon met paddenstoel, ananas en blokjes tong. Wat een geweldige smaken! Daarna krab. Delicaat schaaldiervlees, zacht, zilt en vezelig, verfraaid met kalfstartaar, ijs van zilverui en kaviaar, overlepeld met schuim van rode curry. Maître-sommelier Alain Rosier schenkt er elegante witte rhônewijn bij (Brusset): rond, fris, aromatisch. En met voldoende body om ook de gekozen mul te ondersteunen. Twee sappige filets, vers, licht geschroeid en à point doorgegeven op scheermes, gerookte babyvenkel, cantharel en jus van gefermenteerde tomaat. Het andere pièce, Hollands lam, blaast ons eveneens omver: sappig gebraden rackvlees op aardappel, snijboon en salsa van geroosterde paprika. En een stoofje van nekvlees met limoen, bij een kannetje verrukkelijke lamsjus met daslook. Sluitstuk: ijs van nougatine, kers en schuim van pandanrijst. Aan de Zweth is indrukwekkend goed!

Patron-cuisinier Joris Peters, afkomstig van het Zeeuwse Inter Scaldes, startte in 2015 Aan de Zweth, samen met zijn (gast)vrouw Anjeta. Dat heeft hen geen windeieren gelegd; deze zaak staat inmiddels als een huis. Het zit gerieflijk in het elegante witgepleisterde eetpaleis vlak aan de Delftse Schie tussen Rotterdam en Delft, met magnifiek uitzicht over het water. Joris kookt klassiek met onmiskenbaar internationale invloeden. Zijn gerechten zijn verrassend, in opperste smaakbalans en worden weergaloos mooi uitgeserveerd. De sommelier zoekt daar met veel passie, en liefde voor wijn in combinatie met spijs, de lekkerste wijnen bij. Applaus voor de zwarte brigade, die goed gekleed en goed gemutst professioneel werk levert met oprechte aandacht voor de gasten. Hun aandacht verslapt geen moment. Bij Aan de Zweth krijgt het leven extra glans. Fijn adres.

Het succesverhaal van patron-cuisinier Joris Peters en zijn (gast)vrouw Anjeta duurt voort. Afkomstig van het Zeeuwse Inter Scaldes verwierf Peters, na de overname van voorheen De Zwethheul, al snel een Top-100 notering in deze gids. Vooral de culinaire groei van de jonge chef-kok is opmerkelijk. Zijn smakenpalet lijkt geen einde te kennen. De menukaart is klassiek maar toont ook invloeden van wereldkeukens en de wijnkaart van de eveneens uit Inter Scaldes afkomstige maître-sommelier Arnold Zwartkruis is uitstekend gesorteerd. De goedgeklede zwarte brigade opereert gestroomlijnd onder zijn leiding. Wij vangen aan met kaascrackers met paprikamayonaise en, uit een Delftsblauw klompje, aspergesoep in een eierschaal. En brood met Spaanse én Griekse olijfolie. Bij een glas goudgele Beauté du Sud, aangename chardonnay uit de Languedoc een veelbelovende start. De heerlijkheden daarna verraden het hoge niveau van de keukencrew. Eerst lauwwarme geelvintonijn met karamel van paprika, furikake en tandoori-saus. En salade van Noordzeekrab met koriander en kalfstartaar, curry en imperial kaviaar. Geweldige smaken, beeldschoon opgediend. Arnold schenkt hier marsanne bij van Yves Cuilleron (2017), kruidig, sappig en rond. En met voldoende body om ook het pièce van Hollands lam te begeleiden. Malse rugfilet en stoof, met aubergine, snijboon, gremolata en eigen jus met mierikswortel. Tot slot luchtige kwark van ananas met sorbet van Mandarine Napoléon. Fris, zoetzuur en vooral lekker. Aan de Zweth stijgt naar 68.

De jonge chef Joris Peters heeft een geweldige groei doorgemaakt sinds wij hem proefden in enkele Bredase restaurants. De voormalige Zwethheul is onder zijn leiding verjongd, knusser geworden en in prijs gezakt. Daarbij voeren echtgenote Anjeta Peters en maître-sommelier Arnold Zwartkruis een brigade aan van geschoolde jongelui die goedgekleed en beschaafd zijn. Voor ons begint het feest met tartaar van petoncles met eendenlever en truffel in eigen schelp bij een glas goudgele Beauté du Sud, romige chardonnay uit de Languedoc. Je weet het meteen: hier wordt op topniveau gekookt. Als voorgerecht proeven we noordzeekrab met een salade van avocado, curry, kalfstartaar en ‘imperial’ kaviaar. Een schoonheid! Net als de vakkundig gemaakte biologische eendenleverterrine met vijgencompote en truffelvinaigrette op het andere bord. Het mootje in roomboter gebakken zeeduivel (zeehammetje) is het hoofdgerecht. De vis heeft een heerlijk doortrokken hartige smaak, de citrusvinaigrette heeft een zacht zuurtje en erbij ouderwetse boerenkool, die bezig is aan een voorzichtige opmars. Naast gestoofde kalfswang met gebakken langoustines en crème van topinamboer plus een vleugje kerrie. Topgerechten! Tot besluit kazen, vers en gerijpt, met notenbrood, mosterdfruit en appelstroop. Deze zaak, met gratis parkeren voor de deur en in de zomer een fantastisch terras aan het water, gaat ’t helemaal maken. Stijgt twee plaatsen naar 76.

Alleen al voor de Noordzeekrabsalade met koriander, curry en kalfstartaar willen we onmiddellijk terug. Zo verfijnd, hoog op smaak, beeldschoon opgediend en met liefde bereid. Dat proef je en dat voel je. We zitten relaxed in het redelijk strak ingerichte - en vernieuwde - restaurant aan ronde onberispelijk met linnen gedekte tafels, gerieflijke gestoffeerde stoelen met armleuning en voor elke tafel een speciaal opdientafeltje op hoge poten. Al snel worden we voorzien van een heerlijk aperitief op basis van crodino, cava en appellikeur. Patron-cuisinier Joris Peters serveert daar amuses bij waaronder kleurrijke structuren van komkommer met gelei van gepofte rode paprika, avocadorepen, witvistartaar en meloen met zwarte olijvenkruim. De toon is gezet. We proeven van kreeft met asperges en een zijdezachte champagnesaus waarbij door de bescheiden maar uiterst vakkundige sommelier Arnold Zwartkruis een gul glas chardonnay Beauté du Sud wordt geschonken, die een perfecte tegenhanger vormt van het complexe tussengerecht. Daarna precies goed gegaard weidekalf, sappig en roze van binnen, getrancheerd en als stoofje waarbij pastinaakpuree en jus van madera. Geserveerd op een gedecoreerd Delfts blauw bord. Alle smaken zijn mooi in balans en er is met grote aandacht voor pure smaken gekookt. Het dessert krijgt staand applaus: met pomelo in de hoofdrol proeven we van hangop, sorbet en ontvangen daarbij een ‘bros’ van Acaoba chocolade. Een frisse, zacht zoete afsluiter van hoog niveau. De bediening onder leiding van de ranke gastvrouw Anjeta Peters werkt geruisloos en correct. Bijzonder dat hier een tweedeling waar te nemen is bij de gasten: gedistingeerd en op leeftijd, maar ook jong, hip en wars van deftig geneuzel. Voor beiden geldt dat ze mooi eten op waarde weten te schatten. Stijgt vijf plaatsen naar 78.