Café Caron

David en Tom Caron wilden een restaurant openen dat appelleerde aan de warme huiselijkheid die zij meekregen van hun ouders Alain en Roeltje. Dat resulteerde in Café Caron, te vinden aan de Frans Halsstraat. Inmiddels een niet meer weg te denken innemend buurtrestaurant waar het avond aan avond vol zit met gasten die de pure Franse keuken op waarde weten te schatten. De kaart is klein maar fijn en er is keuze uit vis, vlees en vegetarisch. Op de wijnkaart Franse klassiekers en in het Rode Boekje mooie kelderrestanten. Er hangt een lekker sfeertje in de eetzaal die volgepropt staat met kleine tafels waartussen de bediening zich handig manoeuvreert. We proeven van een fijne chenin blanc van Clau de Nell en wanen ons in Franse sferen. Lekker is het gepocheerde ei op knisperende cavolo nero, afgedekt met plakjes eikhaas omringd door sauce soubise. En het gestoofde konijntje met La Ratte-aardappels, al-dente-bereide spruitjes en sjalot is hemels. Houd ruimte voor het dessert, klassieke perentaart met chocoladesaus, amandeltuile en perensorbet. Mon dieu! Inmiddels telt 'Restaurants Caron' vier zaken in Amsterdam met elk een eigen sfeer, maar allemaal met een onmiskenbaar Frans accent.

TV-chef en icoon Alain Caron gaf de Franse keuken in Nederland nog meer podium en zijn zoons David en Tom Caron zetten het gedachtegoed van hun ouders Alain en Roeltje voort in de vier restaurants van familiebedrijf Caron, dat sinds 2016 bestaat. Café Caron aan de Frans Halsstraat ademt de sfeer van een Franse bistro. De tafeltjes staan dicht op elkaar en het is er levendig. Het inmiddels befaamde rodewijnboekje bevat verborgen pareltjes van wijnrestanten die handgeschreven en doorgehaald worden bijgehouden. Het opschrift 'pas d'eau dans le vin ce soir' ofwel 'geen water bij de wijn vanavond' geeft de filosofie van de Franse keuken goed weer. Executive chef Rogier Trip kookt – hoe kan het ook anders – op Franse leest. Bij het alcoholvrije aperitief, geschonken in een fijn hoog glas, worden huitres à volant geserveerd met een perfecte sjalotvinaigrette. Het gepocheerde ei met artisjokken, erwten en tuinbonen komt met een prachtige volle beurre blanc met sap van artisjokken. In het glas een goede vettige witte Limoux Bourgogne. We vervolgen met pithivier (klassiek Franse bladerdeegtaart) van bloemkool en kool met knolselderij-jus met gefermenteerde groene peper en een op de huid gebakken sappige roodbaars met geplisseerde tomaat, venkel en een saus van bouillabaisse. Daarbij een frisse en knisperend droge rosé uit de Provence van Château la Mascaronne. Rabarber ingelegd in kaneel, met gin en munt krijgt begeleiding van een friszure rabarber-granité en romig yoghurtijs. Minpuntje is de gehaaste bediening. We hebben het dessert nog te gaan en worden vanwege een shift naar de hoek van een lange tafel gedirigeerd. Dat kan niet. De bediening is jong en deels onervaren en de kennis van de wijnen onvoldoende. Daar kunnen nog punten behaald worden. Maar de sympathie wint het van de onervarenheid. En de uitstekende Franse keuken stemt tot tevredenheid.

Francofielen kunnen hun hart ophalen bij het familierestaurant van David en Tom Caron, jawel de zoons van (televisie)chef en kookboekenkanon Alain Caron. Want alles is hier met de Franse mantel der liefde bedekt. De kaart is klein, de sfeer gemoedelijk, het eten eerlijk en de prijs alleszins redelijk. Voor een avondje rustig dineren ben je hier niet aan het juiste adres. Het is druk, roezemoezerig en de tafeltjes staan dicht op elkaar. Maar soit. Dat hoort er allemaal bij. Naast de bescheiden menukaart zien we op een krijtbord specials als oesters. De wijnkaart biedt louter Franse labels en die zijn op een paar uitzonderingen na behoorlijk aan de prijs. Garnalenbisque met Hollandse garnalen en peterselieolie is rijk van smaak en heeft een fijne consistentie. Daarna een vegetarisch gerechtje van zachte en malse eikhaas in schuimige beurre blanc met verse doperwtjes, die een lichte bite hebben, en heel verrassend friszoete frambozen die het gerecht spanning geven. Afgetopt met een lichtgepocheerd eigeel dat de romigheid en zachtheid van de beurre blanc benadrukt. Vis van de dag is perfect gebakken roodbaars met caponata en 'nduja. Wel wat aan de kleine kant voor een hoofdact. Erbij wederom een beurre blanc, maar daar kunnen we geen genoeg van krijgen, want Caron is grootmeester in het leveren van verrukkelijke sauzen. De koffie wordt plain geserveerd en de rekening komt snel. Op z’n Frans.

Dicht op elkaar staande tafeltjes, druk geroezemoes, de sfeer hangt er goed bij in het drukbezette familierestaurant van Alain Caron en zijn zoons David en Tom. De Franse keuken viert hier hoogtij en vanaf het fornuis van chef Rogier Trip stijgen heerlijke geuren op. Op de menukaart bescheiden keuzes à la carte, op een krijtbord dagspecialiteiten en de wijnkaart bevat Franse labels. Vermeldenswaardig is het zogenaamde rode boekje, vol bijzondere wijngeheimen, met de hand beschreven. Café Caron heeft ook een eigen wijn: Lowel en die wordt door sommelier Ed Selles met verve toegelicht. De Hollandse tomaat van het vooraf is een regelrechte smaakbom. Deze is geplisseerd en gevuld met bramen, Hollandse brie en hazelnoot en overgoten met een saus van tomaat met frambozen. Lekker! Rouleau van bospeen met hangop van schapenyoghurt en zwartpootkip met pommes robuchon en sauce albuféra zijn de hoofdgerechten en ook die mogen er zijn qua mooie bereidingen, smaak en gulle portie. Jammer alleen dat we zo lang moeten wachten op de wijn, een Philippe Le Hardi Bougogne pinot noir. En als we nu toch een beetje aan het mopperen zijn, de prijs per glas is eigenlijk te hoog, gezien de verkoopprijs in de wijnhandel. Verder niks dan lof voor deze leuke zaak in hartje Amsterdam.

Het is een levendige boel in Café Caron. Drukbevolkt met gasten van allerlei leeftijden uit binnen- en buitenland die één ding gemeen hebben: zin in lekker ongedwongen tafelen. En dat lukt hier goed. In de eetzaal een lange bar en een dito stamtafel met een enorme bos zonnebloemen erop. Die kleurt goed bij de mosterdgele lambrisering. Glas-in-lood markeert de overgang naar de serre. Uit de open keuken van chef Rogier Trip komen fijne Franse gerechten. Allereerst kabeljauwcarpaccio met een aangenaam zuurtje van limoenvinaigrette en licht-zoet van gesnipperde nectarine. Venkel en dille completeren dit geslaagde voorafje. Als hoofdgang verschijnt een mooi rood gegaarde lamsnek. Die combineert uitstekend met de licht peperige cantharellen, de kastanjeachtige coco de paimpol-bonen, zilte lamsoor, dun geschaafde wortel en rijke romige lamsjus. Tot besluit chocolade- en koffiemousse met krokante meringue, chipje van boleet en gekaramelliseerde hazelnoten. De jongeman in de bediening heeft er duidelijk lol in en laat buiten het bestelde om ook de gekoelde wijn proeven die de familie Caron ontwikkeld heeft samen met wijnmaker Vincent Leclair. En we krijgen een slokje van twee dessertwijnen cadeau. Chapeau! Reserveer tijdig, het zit hier altijd vol.

Café Caron is het familierestaurant van Alain Caron en zijn zoons David en Tom. Het is een gezellige bedoening in deze laagdrempelige zaak. De sfeer is ontspannen, er is veel geroezemoes. Maar dat hoort er allemaal bij; het is bedoeling dat hier jong en oud, toevallige passanten en buurtbewoners aanschuiven om te genieten van de rijke Franse keuken die hier wordt gekookt, onder leiding van chef Rogier Trip. En dat lukt goed! Het is druk en de goed gevulde borden zijn stuk voor stuk appetijtelijk en mooi op smaak. De wijnkaart is Frans, met een focus op klassieke wijngebieden zoals Loire, Bourgogne en Bordeaux. Tom Caron: “Wij voeren daarnaast een speciale kelderkaart, het Rode Boekje, met daarin grote huizen met bijzondere jaren.” Een noviteit: de familie heeft in samenwerking met Vincent Leclair een eigen wijn op de markt gezet: de frisse jonge Loirewijn ‘Lowel’, vernoemd naar het jongste broertje. Uitermate geschikt om gekoeld te drinken. Er wordt hier vaak van gerechten gewisseld, al naar gelang het seizoen te bieden heeft. Café Caron is dagelijks geopend en op zaterdag en zondag ook voor lunch. Au revoir!

Het is gezellige chaos in het sfeervolle restaurant van de familie Caron. De akoestiek is onprettig ondanks vele schuimrubberen platen die tegen het plafond van de serre zijn bevestigd en privacy is beperkt want de tafels staan dicht opeen. Maar dat hoort helemaal bij het sfeertje waarbij je denkt in een gezellig en rommelig Parijs café bent beland. Die indruk wordt nog eens versterkt door de Quartier Latin-achtige wijk waarin het restaurant gelegen is. De bediening heeft het druk en kan daardoor soms minder aandacht aan de gasten schenken. Zo ontbreekt er een toelichting bij het uitserveren van de gerechten net als bij de wijnen die geschonken worden. Uit de keuken van chef Roel Paping komt eendenei ’en meurette’, ofwel een vloeibaar zacht ei in een krachtige rode-wijnsaus met knapperige spekjes, gegaarde paddenstoelenpartjes en flinterdun geschaafde rauwe reepjes champignon op wat getoast brood. Een gerecht om onmiddellijk voor terug te komen. Daarna twee perfect gegaarde boutjes en dito mooi rode en malse filet van anjouduif in een rijke en aromatische eigen jus plus aardse rode biet en gegrilde little gem. Een evenwichtig gerecht, simpel en vol smaak. Het dessert bestaat uit citroenkaviaar, witte chocolade en muntsaus en wordt decoratief gepresenteerd als een citroen.

Café Caron is het restaurant van David en Tom Caron, de zonen van van chef en tv-kok Alain Caron. De brasserie is een hit en het zit binnen en buiten bomvol. Vanavond is het warm zomerweer en wij eten op het terras. Dat wil zeggen: op de stoep voor de zaak, met langsrazende scooters en gezeten op wankele houten stoeltjes aan een rond bistrotafeltje. Heel Frans. We bestellen het driegangenmenu en constateren dat er goed gekookt wordt, met de Franse keuken als basis maar op moderne leest geschoeid. In het voorgerecht is de octopus in koude sardinebouillon met koriander en koolrabi erg lekker en origineel, maar het vega gerecht van gerookte en gepofte bietjes met rozemarijnmayonaise en geraspte reypenaer is wat grof. Het gegrilde kippetje van het spit als hoofdgerecht is lekker sappig, de bijgaande aardappelmousseline romig en de gesmoorde savooiekool in beurre noisette simpel maar smakelijk. We drinken er een goede barbera d’asti bij. Ook de kabeljauw is prima van cuisson, met een heerlijke beurre blanc waarin we het vakmanschap van de keukencrew proeven. Tel daarbij op de vrolijke en gastvrije zwarte brigade en dan weten we: hier komen we graag terug. Welkom in Lekker!