De Pastory

Prachtig 18de-eeuws vakwerkhuis aan de rand van Maastricht waar broer Alain en zus Nathalie Vermeulen al jaren een mooi bedrijf voeren. Gastheer Alain draagt zorg voor het restaurant en Nathalie is verantwoordelijk voor de salle des fêtes, een zaal voor feesten en partijen. Chef Mathijs Ramaekers zwaait de culinaire scepter en kookt een verfijnde klassiek-Franse keuken. De menukaart wisselt met regelmaat, de veranderingen zijn subtiel. Er is een meergangenmenu samen te stellen uit een aantal voor-, hoofd- en nagerechten. De wijnkaart is uitgebreid en biedt voor elk wat wils. We starten met een ceviche van zeebaars omringd door geblancheerde doperwten en snijbonen. De laatste zijn ook verwerkt in de bijpassende beurre blanc. Een fris en lenteachtig gerechtje dat de smaakpapillen beroert. Hierna perfect roségebakken eendenborst die getrancheerd op tafel komt en begeleiding heeft van een lichtrokerige saus verrijkt met unagi. De specialiteit van het huis mag natuurlijk niet ontbreken en we smullen van een royale portie kalfszwezerik die, precies zoals het hoort, krokantgebakken is met een fluweelzachte binnenkant. Het bijgaande kannetje krachtige jus blijft op tafel staan zodat we nog eens lekker bij kunnen gieten. In het glas een zwoele primitivo van Pepe Nero. We sluiten af met een klassieke crème brûlée met huisgemaakt amarena-ijs, verse frambozen en aardbeien, kersenpuree en crème van rode bessen. Pluim voor de bediening want het loopt hier op rolletjes en gezien de grote drukte is dat zeker een compliment waard.

Alain en zus Nathalie Vermeulen hebben een solide zaak neergezet in hun authentiek 18de-eeuws vakwerkhuis, gelegen aan de rand van Maastricht. In de keuken zwaait chef Mathijs Ramaekers de culinaire scepter en dat doet hij met verve. De borden zijn gul gevuld met gerechten op de klassieke leest geschoeid. Dat trekt veel belangstelling want de romantische eetzaal zit bommetje vol. Bij het huisaperitief een cava met rozensiroop wordt ons de menukaart aangereikt die regelmatig wisselt van samenstelling. Als voorgerecht dungesneden ossenhaas met ponzu en kewpie-mayonaise naast malse kalfswang met aardappeltruffelcrème en bieslook. Tussengerecht geeft een behoorlijke portie kalfszwezerik met shiitake en knolselderij. Mooi op smaak, de zwezerik perfect bereid. Het bord gaat schoon op. Aangekomen bij de hoofdgerechten ontvangen we hertenrugfilet met aardappel, crème van knolselderij, rode kool en wildjus. Erbij een schaal vol krokant gebakken frieten. De desserts zijn klassiek: apfelstrudel met vanille-ijs en vanillesaus naast chocoladebavarois met sorbet van mandarijn. Niet verrassend, wel lekker. En of het niet genoeg is komt bij de koffie een parade van friandises. De bonbons en chocolaatjes zijn erg in trek. Kom hier niet voor haute cuisine, maar wel voor goede kwaliteit voor een passende prijs.

Tussen het Maasdal en het Heuvelland vinden we ten oosten van Maastricht de Pastory van Alain Vermeulen. Gevestigd in een 18de-eeuws vakwerkhuis waar je naast lekker eten ook een feestje kunt bouwen in de aangebouwde Salle des Fêtes. Hier geen focus op dure champagne vooraf, maar een start met cava. Klassieke gazpacho is mooi als amuse ernaast. Daarna kun je hier uit de gehele kaart kiezen voor een vaste prijs per drie of vier gangen. De wijnkaart, het paradepaardje van sommelier Alain bevat mooie keuzes die eveneens sympathiek geprijsd zijn. Niet voor niets zit het hier niet alleen in het weekend, maar ook doordeweeks vol. Chef-kok Erik van de Wijer kookt klassiek Frans en derhalve betalen we graag een supplement voor ganzenlever met hartige begeleiding van rode biet en radijs. Als zoete begeleiding bij dit voorgerecht coulis van rode vruchten en een reep Luikse wafel. Onder het genot van een glas Californische Lapis Luna-chardonnay vervolgen we met ravioli van krab met Oosterse groenten. De begeleidende misosaus met room sluit mooi aan bij de wijn. De wijn drinken we door bij de zeebaars die op de huid is gebakken. Jammer dat we bij de filet van lamsrug dezelfde groentegarnituren terugzien die we ook al bij de vis zagen. Naast de vele groentevarianten ook een kom met frites op tafel. Niet noodzakelijk, maar als ze dan uitstekend gebakken zijn is dit een welkome toevoeging. Na is er sabayon met rood fruit en een kaasplankje. Niets mis mee. We zien wel graag dat we attenter worden bijgeschonken op het gebied van water en wijn. Zeker als je naam de Pastory is.

Voor wie graag klassiek eet in een klassieke setting en geen waarde hecht aan toelichting van spijs en drank, is De Pastory een prima adres. In de vakwerkboerderij, met intiem terras met dakplantanen op de binnenplaats van gastheer en eigenaar Alain Vermeulen, staat chef-kok Mathijs Ramaekers aan de kachel. De porties zijn royaal, glazen worden gul geschonken en de sfeer is warm en huiselijk. Bij het huisaperitief prosecco met desgewenst rozensiroop komt een amuseglaasje met gerookte forel en mierikswortelschuim. Terwijl we nog genieten van het aperitief wordt het voorgerecht van gravad lax reeds geserveerd en slaan we de wijn over. Het ene hoofdgerecht is gebakken biefstuk met peperroomsaus, het andere malse en sappige parelhoenfilet met een saus met shiitake. De hoofdgerechten zijn perfect bereid, met voortreffelijke sauzen en flink van portie. Geserveerd met nagenoeg gelijke garnituren op het bord en een schaaltje knapperige frites op tafel. We drinken er de heerlijke rode Italiaan Gran Trio Rosso Salento uit Puglia bij, die ferm wordt geschonken en mooi combineert. Dame blanche is er als dessert: erg groot van formaat, met een sauskommetje lauwwarme chocoladesaus, maar niet bijzonder van smaak. De kaas aan de andere kant is daarentegen goed op temperatuur en prima van smaak, maar zelfs hierbij komt geen toelichting. De Pastory heeft geen à la carte, maar een uitgebreid keuzemenu voor een aangename prijs. Neem gerust flinke trek mee, want de portionering is gul.

Nog steeds wordt hier niet verteld wat er op het bord ligt. En ook de wijnadviezen van de doorgaans betrouwbare Alain Vermeulen zijn niet helemaal meer toereikend. En dat vinden wij een gemiste kans, zeker wanneer er zoveel mooie en betaalbare keuzes op de wijnkaart staan. Aan belangstelling geen gebrek, de zaak zit vol. Het gezellige en sfeervolle terras met witte kiezels wordt overkapt door vier grote dakplatanen. Onder het genot van Franse chansons verschijnt l’amuse. Hollandse garnalen met komkommerschuim waar een flink zuurtje in zit verwerkt. Bij een overheerlijk glas Rully van Domaine Rois Mages uit 2018 starten we met scampi en watermeloen enerzijds en gemarineerde zalm met limoen, soja en sesam anderzijds. Opvallend is dat bij beide voorgerechten nagenoeg dezelfde garnituren gebruikt worden. Ravioli van bospaddenstoelen met rucola en gedroogde chorizo is zeer smakelijk. Ook de gegrilde coquilles met smeuïge oude kaas en dragon mogen er zijn. Het gerecht krijgt een supplement mee in het sympathiek geprijsde menu. De Rioja Laderas de Cabama uit 2018 wordt naast ons hoofdgerecht van parelhoen met smeltende eendenlever en truffelsaus gul geschonken. Een mooi huwelijk. Neem flinke trek mee, want de portionering is grandioos.

Dertig jaar geleden startten Jan en Wies Vermeulen hun familierestaurant in een fraaie 300 jaar oude voormalige pastorie in Cadier en Keer. Inmiddels staan zoon Alain en dochter Nathalie aan het roer van dit geoliede bedrijf, dat naast het restaurant tevens een salle des fètes herbergt, waar Nathalie de leiding over heeft en waarin feesten en partijen gehouden kunnen worden. In de sfeervol en klassiek ingerichte eetzaal van het restaurant word je met Limburgse gastvrijheid ontvangen door gastheer Alain, die ervoor zorgt dat het je aan niets ontbreekt. Uit de keuken van chef Erik van de Wijer komen verfijnde gerechten op de Franse leest geschoeid. De presentatie is beeldschoon. Op de overzichtelijke wijnkaart – gepresenteerd door Alain – vind je goede en betaalbare labels: “Op onze kaart staan alleen wijnen van tophuizen, maar dan wel voor aantrekkelijke prijzen.” Probeer op zomerse dagen een plaats te reserveren op het prachtige terras. Daar kun je lang genieten van al het moois dat Limburg te bieden heeft.

In deze imposante boerderij met zwarte balken word je met een handdruk door Nathalie Vermeulen en haar broer Alain verwelkomd. De restauranttafels zijn verdeeld over verschillende ruimtes en in zomerse tijden is eten op het terras aan te raden. Een niet te omvangrijke menukaart biedt mogelijkheden om voor een vaste prijs je menu zelf samen te stellen. De wijnkaart is overzichtelijk en bevat goede en betaalbare wijnen. Na de amuse van knolselderijsoep met pesto en een gebakje van panna cotta met zwezerik en crumble van pistachenootjes starten wij met een rilette van kabeljauw, bloemkool, komkommer en piccalilly. Mooi gepresenteerd als een klein ‘taartje’ van kabeljauw, maar de rilette is onvoldoende op smaak. Gelukkig biedt het zeezout op tafel uitkomst. De gebakken snoekbaars met mosseltjes, zeekraal, pompoen, gebraiseerde witlof (lastig te snijden met een vismes), appel en kerriesaus is mooi gepresenteerd en goed bereid waarbij de saus ook iets ‘steviger’ op smaak zou mogen zijn. De witte wijn, Pouilly-Fumé Tradition van Domaine Serge Dagueneau et Filles uit 2017, is een kostelijke begeleider. Wat meer uitleg bij het serveren van de gerechten mag gerust wat ons betreft. Het warme chocoladedessert met ananas is een prima afsluiter. Toe maar liefst 13 friandises. Heerlijk!

Met een stevige handdruk worden we vriendelijk ontvangen in dit tot de laatste tafel gevulde knusse restaurant van broer Alain en zus Nathalie Vermeulen. Er is tevens een zaal voor besloten feesten en partijen. Uit de keuken onder leiding van chef-kok Camille Marell komen klassiek Frans geschoolde gerechten met een knipoog naar wereldse invloeden. Dit jaar zijn er wel wat aandachtspuntjes. We trappen het diner af met ceviche van zalm met asperges en avocadocrème. De presentatie van dit gerecht is echt leuk, maar de smaken zijn vlak en een beetje saai. Er wordt een Prinz von Hessen, Rheingau, riesling uit 2016 bij geschonken. Een aardige wijn met een restzoetje, maar eerder een allemansvriend dan een bijzondere keuze bij het gerecht. Jammer dat de wijnbehandeling niet altijd even consistent is. Bij verschillende gerechten wordt eenzelfde wijn geschonken die doorgaans de huiswijn is. Bij het hoofdgerecht, lamsfilet met gnocchi, tomaat, doperwt en garam masala ontbreekt de gnocchi. Hulde echter voor het lam, dat vol van smaak is en perfect gegaard. Het dessert is leuk, met aandacht en zorg, opgemaakt. De blanc manger met karamel van gecondenseerde melk en ijs van mango is heerlijk zacht en smakelijk en het ijs heeft een perfecte consistentie. Ondanks de aandachtspuntjes blijft dit een heerlijk restaurant.