De Stroper

Aan de gracht van het historische Dordrecht huist De Stroper, in een charmant hoekpand met uitzicht op de brug. Het interieur doet enigszins afbreuk aan de locatie. Het oogt wat kil en de maritieme knipoog missen we. De keuken van Kevin van Asch is gebaseerd op vis, met een Franse touch. De menukaart bestaat uit een specialiteitenmenu van vier tot zes gangen, een maandmenu en enkele à-la-carte-opties. We starten met een amuse: een krokant bakje gevuld met een mousse van doperwt en munt met gerookte paling. Iets te vlak. Het stokbrood met geklopte boter is eenvoudig maar verzorgd. Vervolgens komt de kakelverse zeebaars met zoetzure sjalot, knol, granaatappel en shimeji, waarbij de vinaigrette van gefermenteerde rabarber, daslook en wortel voor een fijne balans zorgt. Fraai opgemaakt. Ook de coquilles zijn mooi bereid, geserveerd op linzen en asperges, al overheerst de hoeveelheid linzen enigszins. De bijpassende Domaine Loew 2022 uit de Elzas sluit goed aan. Bij de hoofdgerechten slaat de bouillabaisse de plank mis: vlak van smaak, zonder garnituur en doet afbreuk aan de klassieker uit Zuid-Frankrijk. De heilbot is beter, met een romige saus van gerookte boter, bataat en biet. De kaasplank die volgt is royaal, maar de keuze voor een Nero d’Avola past niet. Daarentegen is de crème brûlée van hoog niveau: roomzacht met een knapperig suikerlaagje en heerlijk vanille-ijs. De bediening staat onder leiding van eigenaar Mark Bakker. Het jonge team is vriendelijk, maar mist toch wat ervaring. De Stroper heeft een unieke ligging en met meer aandacht voor detail en gastvrijheid zien wij veel potentie.

In hun mooie oude pandje aan de Dordtse wijnhaven krijgen we een gastvrij onthaal door de keukenbrigade van de Stroper. Bij binnenkomst sta je zowat in de keuken! Eenmaal op onze plek in het knusse restaurant kiezen we voor het vijfgangenmenu. Dat het hier om vis draait is goed te zien aan de vissjablonen op de muur in het verder niet overdadig ingerichte etablissement. Chef Kevin van Asch zwaait hier sinds najaar 2023 de scepter. Dat hij weet hoe je vis moet bereiden proeven we al meteen bij ons eerste gerecht: geblakerde makreel met venkelsalade en een crème van harissa. De makreel is licht gepickeld en nog stevig en combineert perfect met de flinterdun geschaafde venkel en iets pittige harissacrème. Knapperige pijnboompitjes en granaatappel en krokante zelfgebakken melba-toast zorgen voor een lekkere structuur. Hierna weer een makreelachtige vis, maar dan totaal anders bereid: kort aangeschroeide nog vrijwel rauwe hamachi, mooi gecombineerd met tijgermelkmousse en verschillende soorten rauwe en gepickelde radijs. Gepofte wilde rijstkorrels geven extra bite en een nootachtige smaak. We vervolgen met een stukje krokant gebakken poon op groene kool met een iets zoetige puree van romanesco en paprika en schuimige beurre blanc. Een prima combinatie met de Spaanse Carrasviñas Verdejo uit Ruedo. Het andere hoofdgerecht is zeebaars met aardappelbolletjes, bloemkool, gerookte bimi, hazelnoot en oosterse saus. Het minst geslaagde gerecht van de avond, vanwege de wat te overheersende teriyaki-achtige saus en het feit dat het vel van de vis niet krokant is. We sluiten af met weer een uitmuntend gerecht: crème fraîche-ijs met compote van appel en vossenbessen, bastogne, pecannoten en witte chocola. Het ijs is heerlijk romig, de compote fris zoet-zurig en de combinatie met krokante koek, chocola en nootjes hemels! Dat het hier wel goed zit met de zoete keuken blijkt opnieuw bij de koffie met friandises. Zelden zo'n lekkere boterkoek en brownie gegeten. De eerste met een vleugje sinaasappel de laatste met karamel en zeezout.

Gelegen in hartje Dordrecht aan de historische gracht naast de Wijnbrug. Restaurant De Stroper is sinds jaar en dag een geliefde trekpleister voor de liefhebber van vis. Mark Bakker, al jaren maître-sommelier heeft sinds 1 januari 2023 het stokje overgenomen van chef Edwin Roestenberg. Mitchel de Deugd is aangebleven als chef-kok en waarborgt de pure smaken van de gerechten die de kleine open keuken verlaten. Hier wordt louter duurzaam gevangen vis gebruikt en het team is steunpilaar van The Ocean Cleanup. We worden hartelijk ontvangen in een huiselijke sfeer. Het is druk met vooral gezelschappen van vier gasten die de keuken van Mitchel op waarde weten te schatten. Gastheer en sommelier Mark imponeert met zijn uitgebreide wijnkennis en kent alle geserveerde gerechten van binnen en van buiten. Bij een cava brut rosé van Parés Baltà snoepen we van malse oesters van de Oesterij in Yerseke. Vooraf geroosterde tonijn met diverse tomaatsoorten en kerrie-basilicumvinaigrette. Pijnboompitjes geven knapperigheid. We vervolgen met gegrilde snoekbaars met paddenstoelen en parmezaanschuim met garnituur van doperwtjes, orzo en een krokant. Hoofdgerecht is precies goed gaargebakken kabeljauw, vergezeld gaand van lamsoor, zeekraal en zeewierkroepoek. Lekker met de zalvige aardappelmousseline en verrassend door het zoetzure passievruchtensausje dat bijna de elegante smaak van de kabeljauw tenietdoet. We sluiten af met frisse aardbeien-basilicummousse dat als een kunstwerkje op het bord verschijnt. Fijn adres, niet in de laatste plaats door de oprecht fijne benadering van het hele team.

De Stroper is een van de oudste echt culinaire restaurants van Dordrecht. Een trekpleister aan de gracht waar vroeger wijnschepen uit Duitsland en Frankrijk afmeerden, in een 17e eeuws pandje boven het water. Waarvandaan een fluisterboot vertrekt voor tochten langs de havens, historische huizen en (wijn)pakhuizen van deze oudste stad van Holland. De Stroper met zijn 45 zitplaatsen serveert nagenoeg uitsluitend visgerechten en het is een wonder dat dat allemaal uit die kleine keuken komt. Patron-cuisinier Edwin Roestenberg, die ook mede-eigenaar is van brasserie Post, elders in het centrum, vaart blind op zijn brigades onder leiding van chef-kok Mitchel de Deugd en de bekwame maître-sommelier Mark Bakker. We smullen van bouchotmosseltjes in een nage van witbier met tomaat en chorizo. Uit een schaal die midden op tafel is gezet. Leuk! We drinken er verdejo uit de Rueda bij, Carrasviñas van Bodegas Félix Lorenzo Cachazo. Fris, houtgelagerd en fruitig. Gevolgd door huisgemaakte kroketjes van Hollandse garnalen met dragonmayonaise, naast ouderwets lekkere garnalencocktails. Het hoofdgerecht is heilbot. Een joekel van een moot (ietsje te droog) op een geurig en smakelijk mengsel van Indonesische vissoep, pandanrijst, kokos en mosselmayonaise met passievrucht. Tot slot kaasjes uit de dorpen rond Dordrecht met glaasjes bubbelende cava. Aangename stek in de Merwestad.

Populair visrestaurant in het hart van Hollands oudste stad, boven de gracht waar in de 16e en 17e eeuw de wijnvaten uit Frankrijk en Duitsland werden gelost. Een vierkante ruimte met akoestisch plafond en een kleine halfopen keuken. Patron-cuisinier Edwin Roestenberg staat zelf achter de kachel en hij verrast ons gezelschap, na enkele kersverse oesters als aperitiefhapje bij een glas champagne, met om en om gegrilde tonijn met atjar van wortel en komkommer, crème van boemboe bali en vinaigrette van passievrucht. Op de andere borden: garnalenkroketjes met tom ka kai en kentjour-mayonaise, naast sashimi van zeebaars met ingelegde gember, wasabi en tomasu-sojasaus. Heerlijke entrees. We drinken er smakelijke chardonnay bij van Louis Jadot (Couvent des Jacobins, 2020). Na een tussengerechtje van Noordzee-lekkernijen (coquille, inktvis, schelpjes) stappen we over op perfect gebakken kabeljauw met saffraanrisotto, artisjok, cherrytomaat, amandel en groene asperge in een nage van mosselen. En voor een andere tafelgenoot zo’n ‘ouderwetse’ bouillabaisse: heet, hartig, zilt, romig en gevuld met diverse vissoorten, zoetzure tomaatjes en basilicum. En een klassieke rouille erbij. In het glas nu een wat ‘vettere’ chardonnay (Bogle, 2020) uit Californië. Tot slot kazen uit de streek met een zoet garnituur. Heerlijke zaak, met vlotte bediening.

Elke dag volle bak: De Stroper is niet meer weg te denken als culinaire trekpleister van de Merwestad. Gelegen aan de oudste gracht, in een 17de-eeuws pandje met plaats voor een kleine vijftig gasten. Vier chefs in de keuken en vier dames in de bediening, ziedaar de pijlers van het imperium van patron-cuisinier Edwin Roestenberg, die ook mede-eigenaar is van brasserie Post, even buiten het centrum. Wij drinken een glas tintelende grand cru-champagne (Conversation, Jean-Louis Vergnon) blanc-des-blancs, dus puur van chardonnaydruiven, bij enkele fines de Normandie; kraakverse, pittig smakende oesters. Gevolgd door huisgemaakte kroketjes van Hollandse garnalen met dragonmayonaise. Verrukkelijke openingshapjes. In het glas komt nu pouilly fuissé van domaine Thibert, getoast en boterig smakende bourgogne, bij rauw gemarineerde zalm die is gekleurd in rode kool. Met crème van rode kool, gekonfijte bieten, bietenketchup, cranberrycompote en balsamicovinaigrette. We missen de uitnodigend roze kleur van zalm, maar de smaak is voortreffelijk. Ook het hoofdgerecht oogst applaus: perfect gegaarde kabeljauw met bospeencrème en geroosterde bospeen, gemarineerde koolrabi, saffraanvinaigrette en mosselsaus. En tot slot kaasjes uit de groene dorpen rond Dordrecht. Uitstekend allemaal.

Een pittoresk visrestaurant in hartje Dordrecht aan de historische gracht naast de Wijnbrug. De naam is ontleend aan de oprichter, die regelmatig op paling stroopte in de Biesbosch. Tegenwoordig gaat patron-cuisinier Edwin Roestenberg voor duurzame vangst en is steunpliaar van ‘The Ocean Cleanup’. Het huisaperitief van rode vermout aangevuld met ginger ale, ijsblokjes en een schijf sinaasappel smaakt heerlijk. Na enige tijd wordt ons heerlijk vers en in dunne tranches gesneden stokbrood plus de menukaart gebracht. We beginnen met in dunne tranches gesneden rauwe coquilles met bospeen, chermoula en een garam masala-saus. Zilt, zoet, zuur en samen met de kruiden een smaakrijk gerechtje. Erbij een glas pouilly fumé van Domaine Jeannot met een volle rijke smaak met uitgebalanceerde zuren. Als hoofdgerecht gaan we voor Hollandse kabeljauw met een crème van knolselderij, mandarijn en lardo en een dressing op basis van verjus naast heilbot met paella negra, aubergine, romesco, inktvis confit en een jus van gekonfijte knoflook. De kabeljauw heeft een perfecte cuisson (mooi glazig) waardoor je het zilte nog proeft, de heilbot daarentegen is wat doorgeslagen. Jammer. Hier drinken we een licht gekoelde pinot noir uit Italië bij van het huis Wilhelm Walch. De bediening verloopt niet helemaal vlekkeloos. We moeten tweemaal om de menukaart vragen en wat helemaal not done is: we horen ze over gasten praten.