Engelenburg

Dineren in een kasteel blijft bijzonder en het uitzicht over de prachtige vijver in de tuin, gezien vanuit de smaakvol aangebouwde serre, maakt het helemaal af. In de serre is tevens de open keuken gevestigd waar chef Kelvin Haagen met zijn team geconcentreerd aan het werk is. De menukaart geeft drie menu’s in oplopende gangen en bijzonder is, dat het kasteel 450 jaar bestaat en er telkens bij het wisselen van de kaart een gerecht van rond het jaar 1500 op prijkt. Bij een malt whisky Longmorn die we in de lounge drinken komen smakelijke amuses als tempura van oesterblad en een tartelette met prei en ibericoham. De aan tafel geserveerde vierde amuse is een smaakvolle bereiding van aubergine die doet denken aan een grove baba ganoush. Eerste gang is steaktartaar, geserveerd op een te grote hoeveelheid geraspte aardappel, afgetopt met veel zwarte wintertruffel die helaas te vlak van smaak is. In het glas een levendige nero d’avola Sibiliana Sensale. Tafelgenoot geniet van een goed bereide kreeftenstaart met bisque waarin cognac en een vleugje vanille, vergezeld gaand van bereidingen van wortel, die een zacht zoet accent geven aan het gerecht. Ondertussen worden onze waterglazen steeds (kosteloos) bijgevuld. Gepocheerde skrei komt met een romige hollandaise, viseitjes, oesterblad en tapenade van zeewieren. Helaas is de skrei te ver gegaard en aan de droge kant. Gegaarde varkenswangen met kleine croutons van zuurdesem, ingelegde sjalot en een mosterdjus daarentegen zijn perfect. Een gerecht dat mooi in balans is qua smaak en textuur. Het nagerecht is gebaseerd op een recept uit 1500. De rijstepap van weleer is nu een rijstpuddingrolletje met citrusfruit en saffraanijs, dat behalve lekker smeuïg is, mooi harmonieert qua kleur. Op de kaasplank vijf regionale kazen die niet van uitleg worden voorzien. Jammer. Het bijzonder vriendelijke personeel, de fijne ambiance en de rustgevende ligging staan garant voor een fijne avond, maar de keuken moet wat puntjes op de i zetten.

Chef Kelvin Haagen is Edwin Franken opgevolgd als chef de cuisine. Zijn kookstijl kenmerkt zich door wereldse invloeden aan te wenden in zijn gerechten die gebaseerd zijn op lokale ingrediënten. Het restaurant maakt onderdeel uit van Kasteel Engelenburg dat in 1988 de status kreeg van exclusief hotel, fine dine-restaurant, een conferentiecentrum en een nine holes-golfbaan aan het prachtige park. Bas Tolmeijer is de managing director. Het lichte restaurant ondergebracht in de serre, is smaakvol ingericht met houten tafels opgedekt met linnen servetten en heerlijk zittende fauteuils. De lunchkaart is eenvoudig van opzet met salades, sandwiches, eenvoudige warme gerechten en patisserie. Op de menukaart keuzes à la carte. We proeven van de inmiddels razend populaire ceviche van hamachi met zeewier en radijs. Het visvlees is mals en wordt royaal geserveerd. Daarna een flinke moot goed op de huid gebakken wilde zeebaars met een lekker krokant jasje, opgesierd met rivierkreeftjes-rettichlinten en peterseliejus. We sluiten af met een mousse van aardbeitjes en basilicum, en citrusdressing met vlierbloesem. Compliment voor Kelvin en zijn team, zij zetten de keuken van Engelenburg met verve voort.

Engelenburg is in andere handen overgegaan en Bas Tolmeijer is aangesteld als managing director. Voor golfliefhebbers, maar ook andere passanten, is dit the place to be, want gelegen in een schitterend park, met aanpalend een nine holes-golfbaan, gelegenheid tot overnachting én een aantrekkelijke keuken die gevoerd wordt door chef Edwin Franken. Niet de eerste de beste, want leerschool gehad bij gerenommeerde restaurants als het Zeeuwse Inter Scaldes, Pure C en eveneens Brass Boer op Bonaire. In een gloednieuwe keuken die verplaatst is van de kelder naar de prachtige serre, waar zich ook de eetzaal bevindt, kookt Edwin evenwichtige gerechten die hoog op smaak zijn. We slaan het aperitief over en bestellen een flesje Beaumont, Hope Marguerite chenin blanc uit 2019. Een schitterende Zuid-Afrikaanse wijn met een rijke afdronk. Erbij een smaakopwekkend amuse-drieluikje als soesje met Marokkaanse kruidenvulling, zwarte kroepoek met tropische vruchtencrème en piccalillymousse met boekweitkorrels. Bij een knapperig versgebakken breekbroodje verschijnt een verrukkelijke gebrande boter met witte aceto. Vooraf een eigen vertolking van de klassieke salade caprese. De tomaten ingelegd in verschillende marinades, de buffelmozzarella voorzien van een gebrande topping en bestrooid met verse groene kruiden. Een smaakbommetje van jewelste. Het vega hoofdgerecht ziet er rijk en complex uit en smaakt ook zo. Een spannende mix van groenten als meerkleurige wortels, groene asperges, filodeegbakje gevuld met tuinbonen, venkel en paddenstoelen rijkelijk overgoten met een schuimige paddenstoelensaus. De andere kant geniet van perfect gegaarde kabeljauw met kropsla en pompoen omringd door een vinaigrette van dragon. Chef Franken is er een om in de gaten te houden want hij levert vakwerk met oog voor detail.

Op het indrukwekkende landgoed Engelenburg staat een fraai kasteeltje waarin een luxe hotel, fine dine-restaurant en een nine holes-golfbaan is gevestigd. De eetzaal in de prachtige serre heeft een stijlvolle uitbereiding ondergaan waardoor ruimte is gekomen voor een geoutilleerde open keuken. Chef Niels Minkman bereidt daar een viergangenmenu, dat per dag wisselt en na enkele dagen gerepeteerd wordt. Zodra het koksteam op volle sterkte is, komt à la carte-eten weer in beeld. Minkman kookt eigentijds, goed op smaak en met passie. Het is druk met overwegend hotelgasten die hier graag een balletje komen slaan. Drie amuses zijn uitstekend en één is er opvallend: een lolly van blauwschimmelkaas op amandelkruim in een glazen pot met wat rook. Op de deksel een dipschuim van granny smith. Een smaakbommetje! Steak en tartaar van hamachi met wat zeewieraccentjes komen extra goed tot hun recht bij de volle en toch frisse Creation viognier 2021 uit Walker Bay, Zuid-Afrika. De in de oven licht gegaarde en vervolgens gebrande heilbot met daarop witte bonen en kreeftstukjes smelt op de tong. Erbij een beurre blanc-saus met olie van chorizo en krokantjes van chorizo voor het contrast. Gebraden reefilet, een quenelle met stoof van de reebout en een stamppotje van aardappel en bleekselderij zijn voortreffelijk. De bijzondere Kloof Street vintage 2018 uit Swartland is perfect erbij gezocht. Engelenburg is een potentiële topper en niet alleen voor golfers!

De nieuwe eigenaren van Kasteel Engelenburg, Anton en Erna de Lange, hebben met het aantrekken van chef-kok Niels Minkman de keuken weer op een gewenst niveau gebracht, passend bij dit prachtig onderhouden landgoed. In de serre met zicht op de grote vijver, de 9-holes baan en een bosrijke omgeving, drinken we als aperitief een champagne brut van JM Goulard Esprit Octavie. En proeven we van smakelijke amuses als een cakeje van zwarte olijven met gedroogde Spaanse runderham, Cecina de Leon, plus geraspte parmazaan en een crispy sigaar gevuld met aardappelcrème en geroosterde prei. Hier geen keuzes à la carte, maar een vast menu. De gebrande langoustine met witte chocolade zijn verrassend en smaakvol met gebrande mango, kleine uitjes, quinoa en een verrukkelijke langoustinevinaigrette. Bij een krachtige Mullineux 2018 ‘Kloof Street’ genieten we van perfect gegaard en royaal geportioneerd Hollands graslam met kerrie en lavas. Grappig en lekker is het bijgaande met verse geitenkaas gevulde golfballetje. Hiermee wordt goed ingespeeld op de talrijke hotelgasten die een golf-arrangement hebben geboekt. En daar zit meteen ook een kleine valkuil: de gasten gaan voor op de reserveringen, dus als je alleen diner wilt genieten moet je er hier bijtijds bij zijn.

Vanaf 1988 is dit imposante landgoed van ruim 50 hectare groot een exclusief restaurant-, hotel-, golf- en conferentiecentrum geworden. De aanblik is groots. Een statige oprijlaan met aan weerszijden prachtig aangelegde tuinen, in 1911 ontworpen door L. Springer, slingerende wandelpaden, grote bochtige waterpartijen en last but not least: een prachtig monumentaal kasteel waarin het Serrerestaurant zich bevindt met uitzicht op deze wonderschone Engelse tuin. We wanen ons in lang vervlogen tijden in deze verzorgde ambiance met sprookjesachtig uitzicht. De eetzaal zit vol met overwegend hotelgasten die aan het genieten zijn van de aanwezige 9 holes golfbaan. De keuken van chef-kok Tom Langenkamp voert de Klassieke Franse keuken met zowel oriëntaalse als mediterrane invloeden en levert gebalanceerde gerechten op basis van verse en lokale ingrediënten. Hier veel schaal -en schelpdieren, orgaanvlees en lokale groenten en paddenstoelen van het Landgoed in het seizoen. Kruiden komen uit eigen tuin, wild van het landgoed en verse vis uit de IJssel. Operationeel manager en vinoloog Magister Vini (de hoogste wijnopleiding in Nederland) Arjen Pleij schenkt daar met veel passie mooie wijnen bij, vaak uit Zuid-Afrika waar hij regelmatig naartoe reist om voor zijn wijnkelder Kaapse trouvailles te selecteren. Hier vind je dan ook de grootste collectie Zuid-Afrikaanse wijn van Europa met meer dan 220 verschillende flessen opgeslagen in de middeleeuwse wijnkelder. Arjen Pleij, die overigens ook bevlogen kan vertellen over de Schotse single malt whiskycollectie van 300+ soorten, vertelt over de impact van corona: “Momenteel serveren wij een dagelijks wisselend menu en geen à la carte, vanwege de beperkte bezetting in de keuken. De ouderwetse gueridons zijn weer ingevoerd om op klassieke wijze onze gasten te serveren. En we werken met twee shifts om de gasten optimaal te kunnen bedienen. Onze wijnkaart is nu te vinden op wijnkaart.site.com, dus onze gasten kunnen deze bekijken op hun eigen Iphone of op een van onze Ipads. Onze klassieke lederen wijnkaarten zijn immers niet te desinfecteren.” De gastvrijheid onder begeleiding van de nieuwe restaurantmanager Arnold Zwartkruis (ex Inter Scaldes en Aan de Zweth) is groot, net als de mooi opgemaakte borden. Plezierig adres, ook voor zakelijke ontmoetingen.

Het zit vol op de zondag avond van ons bezoek in de serre van het kasteel. Veel hotelgasten die een weekend aan het genieten zijn van de aanwezige 9 holes golfbaan, maar ook zakelijke gasten die er een meeting hebben. Het is warm doordat de zon de hele dag op het pand heeft gestaan. Gelukkig kunnen er ramen open en hebben we riant uitzicht op de romantische tuin. Chef-kok Tom Langenkamp heeft een mooi driegangenmenu in de aanbieding, dat voorafgegaan wordt door hapjes van parmezaanse kaascrème met appelgelei en een minicracker met hazelnootcrème. We starten met sappige procureur van het mangalicavarken dat begeleid wordt door een compote van augurk, aardappel, snijboon en appel. Daarna onberispelijk bereide anjouduif in eigen jus met garnituren van asperges, doperwten en koolrabi. Mooi past het glas petite shiraz The Liberator P.S. I love you Episode 18. Op de wijnkaart staan overigens veel Zuid-Afrikaanse wijnen en dat is niet zo vreemd gezien eigenaar Johan Agricola en zijn vrouw daar jaren hebben gewoond. Bij de koffie worden vier huisgemaakte friandises geserveerd, waaronder verrukkelijke honingchocolade. Tot zover alles goed. Er mag echter wat meer vrolijkheid in huis komen. De bediening werkt een tikje op de automatische piloot, waarbij voorbijgegaan wordt aan het feit dat de gasten niet alleen graag verwend worden met lekker eten maar ook blij worden van oprechte aandacht.

Grenzend aan het natuurschoon van de Veluwe, in het Gelderse Brummen, ligt Kasteel Engelenburg. Omzoomd door veel groen kun je hier overnachten, golfen, vergaderen, trouwen én dineren. Via een statige laan betreden we het monumentale pand en eenmaal in het Serre-restaurant wanen we ons in de 19de eeuw: ventilatoren aan het plafond, veel groene hangplaten en keurig gedekte tafels met zilver. We genieten bij het aperitief van een crème van parmezaanse kaas met aceto balsamico en ham, terwijl we door de openstaande vensters uitkijken op het fraaie panorama buiten. Zuid-Afrikaanse wijnen zijn hier de specialiteit van de brigade onder leiding van sommelier Jurgen Luppes. De keuken van chef-kok Maurice Kersten is vooral Frans-klassiek. We starten met een vegetarische bulgur-salade: lekker licht, vol smaak en met een prettig mondgevoel. In het glas een chardonnay van Newton Johnson, Felicité. Bij het hoofdgerecht – bereidingen van asperges, doperwten, gepocheerd ei en hollandaisesaus – drinken we de sauvignon blanc van hetzelfde wijnhuis. Op houtskool geroosterde rundersukade komt met spitskool, granaatappel, structuren van bataat en een vinaigrette van sjalot. We missen wat spanning op het bord. Er mag iets meer smaaksensatie zijn, zeker gezien het prijsniveau.