Napoleon

Het woord ‘bourgondisch’ is in restaurant Napoleon uitgevonden. Wat je ook bestelt, het is altijd meer dan verwacht. En bovendien ook nog eens erg lekker bereid. Er wordt hier solide en vol op smaak gekookt door chef Antoine Bergman en daar houden niet alleen Nederlanders, maar ook Vlamingen van, gezien het grote aantal Belgische nummerborden op het parkeerterrein. De keuze valt ditmaal op diverse bereidingen van kreeft. De bisque van dit edele schaaldier is fluwelig en mooi oranjerood van kleur. De tomaten erin zijn eerst goed aangebakken zodat er geen zure smaak ontstaat. Een scheut cognac geeft er een extra geurig accent aan. Het hoofdgerecht bestaat uit een halve Europese kreeft met romige goudgele saus waarin knoflook en rozemarijn. De stukken zijn enorm. Behendig peuteren we het sappige vlees uit de schaar en de pootjes. Ze mengen goed met de bijgeleverde risotto. Maître Harry adviseert hierbij een chardonnay Morillon Blanc van Jeff Carrel en dat is een schot in de roos. We zwichten voor klassieke crêpes suzette als dessert en krijgen geen spijt. De flensjes zijn zacht en goudgeel gebakken en overgoten met een saus die is bereid met roomboter en Mandarine Napoléon. Erbij nog een schaaltje met roomijs, geslagen room en Kaapse kruisbes. Van Zeeuwse zuinigheid heeft niemand hier ooit gehoord. En laat dat vooral zo blijven!

Bij Napoleon word je nooit teleurgesteld. De ontvangst is er altijd hartelijk, de gerechten zijn uitstekend bereid en de portionering is genereus. Chef Antoine Bergman heeft het vak volledig in de vingers en doet er alles aan het de gasten naar de zin te maken. Uit zijn keuken komen gerechten op de klassieke leest geschoeid. Dat blijkt onder meer uit het hoofdgerecht van noordzeetong geserveerd als gegrilde filets. En nee, je ontvangt geen twee, maar drie dikke stukken lekker sappig bereide vis. Dat noem je oprecht bourgondisch. En dat geldt ook voor het voorgerecht van vier grote scampi's, vakkundig ontdaan van de schil en heel erg vers. Maître Harry, die er ook alweer een aantal jaartjes werkt, kent zijn gasten. Weet of je wel of geen glaasje wijn ingeschonken wil hebben of dat je liever twee voorgerechten hebt. Dat kan daar dus allemaal. De wijnkaart is plezierig geprijsd en als je geen fles wil bestellen dan is de huiswijn ook prima in orde met een keuze uit drie witte en drie rode van goede kwaliteit. Een zaak om een voorbeeld aan te nemen als het gaat om genieten zonder poespas, in een aangenaam sfeertje en een prettig geprijsde rekening. Daar steken we onze hand voor... in het vuur!

De sfeer in restaurant Napoleon is al net zo bourgondisch als wat er op je bord komt. Het interieur in zwart en wit is rijk. De leren stoelen zitten voortreffelijk en het wit gesteven linnen nodigt uit om lang aan tafel te blijven zitten. Chef Antoine Bergman is een vakman en wat uit zijn keuken komt is genereus en voortreffelijk van smaak. De amuse is bijna een voorgerecht op zich. Van ‘ons bien zuunig’ hebben ze hier nog nooit gehoord. Plakjes gepofte knolselderij worden gepresenteerd met Parmezaanse kaassaus, kruidenolie en uiencompote. Je ruikt en proeft de nootachtige aroma's. Op de menukaart nog steeds klassieke toppers van Napoleon en ook ditmaal bezwijken we voor de warme bereiding van ganzenlever. Op een gloeiendhete tarte tatin met appel liggen twee dikke moten gebakken ganzenlever overgoten met saus op basis van appelstroop en calvados. Een lik Zeeuwse stroop maakt het helemaal af. Het hoofdgerecht geeft zes flinke gamba’s op saffraanrisotto met geroerbakte spinazie, halfdroge tomaatjes en kreeftensaus. De geschonken wijn is een Zuid-Franse Morillon Blanc by Jeff Carrel 2021. Deze zwoele en volle chardonnay kan de complexe smaken goed aan. We twijfelen bij het dessert tussen de nog warme sabayon met mandarijnenlikeur of de soesjes van de chef. De laatste winnen. De soes gevuld met vanille-ijs en overgoten met huisbereide vanillesaus is delicaat, die met karamel weet ook zeer te bekoren. En of het allemaal niet genoeg is krijgen we bij het afscheid nog een handvol Napoleonkogels mee. Een schot in de roos!

Sinds jaar en dag opgenomen in de ranglijst van deze gids. Gek is dat niet, want familierestaurant Napoleon levert constante kwaliteit voor een heel schappelijke prijs. De klassiek ingerichte eetzaal zit dan ook constant vol met Nederlandse en Belgische gasten. Patron-cuisinier Antoine Bergman zorgt voor een relaxte sfeer en lekker eten op je bord. Maar dat niet alleen. Hij schept er ook genoegen in om daar hele fijne en vooral betaalbare wijnen bij te schenken. Waardoor je denkt ‘zo kan het dus ook!’ De gerechten op de kaart bieden een mooie keuze aan vlees of vis, schaaldieren en andere gerechten. Alles komt van lokale leveranciers. Vorig jaar roemden we de Zeeuwse waterzooi, dit keer kiezen we voor een grote zeetong en worden ook daarin niet teleurgesteld. De vis komt in volle glorie, gebakken in royaal roomboter, op tafel. We kiezen ervoor om de vis zelf te fileren maar dat kan ook voor je gedaan worden. Service ten top! En de home made remouladesaus gaat schoon op. Solide adres voor kwaliteit op je bord en in het glas.

De sfeer zit er goed in bij familierestaurant Napoleon. De traditioneel ingerichte eetzaal zit vol met Nederlandse en Belgische gasten die komen genieten van de gulle keuken van de inmiddels derde generatie: patron-cuisinier Antoine Bergman. En dat gaat gepaard met vrolijk gelach en drukke gesprekken aan lange tafels. De smaak van alle gerechten is goed; dat kun je wel toevertrouwen aan de keukenbrigade die de klassieke kooktechnieken perfect uitvoeren. Verwacht hier geen kunstwerkjes op het bord, maar de presentaties zijn kleurrijk en verzorgd. Zeeuwse Waterzooi is een evergreen die al tientallen jaren op de kaart staat. Zalm, kabeljauw, zeebaars, langoustine, tijgergarnaal en Hollandse garnaaltjes liggen in een fijne aardappelpuree overgoten met een mousselinesaus die voortreffelijk is van smaak. Erbij een garnituur van groene asperges, spinazie, worteltjes, prei, courgette en boontjes. De garing van de vis is uitstekend, de portie groot en machtig. In het glas een frisse sauvignon blanc van het wijnhuis Fura. Uitleg over de wijnen wordt hier niet gegeven, maar daar is ook weinig tijd voor. De hartelijke bediening loopt zich het vuur uit de sloffen. Maar het is goed, het is fijn en al helemaal als we de rekening ontvangen. Alle waar voor je geld!

Dit sympathieke familierestaurant, gelegen aan de rand van het historische centrum van Hulst, bestaat al sinds 1968. Inmiddels staat de derde generatie, onder leiding van patron-cuisinier Antoine Bergman, in de keuken. Antoine kookt klassiek met een modern jasje. Bereidingen van vroeger en nu gecombineerd tot één geheel. Dat wordt gewaardeerd door de gasten, want het is hier altijd vol en er hangt een gezellige sfeer in de met zwart-wittinten gehulde eetzaal. Een mengelmoes van Belgische en Nederlandse gasten doet zich tegoed aan mooie schotels die met vakmanschap bereid worden. Vis speelt een belangrijke rol, maar vleeseters komen ook aan hun trekken. De vegetariër komt er een beetje bekaaid af. Op de wijnkaart staan voldoende keuzes, maar de begeleiding en uitleg daarover mag iets aangescherpt.

Inmiddels staat de derde generatie, patron-cuisinier Antoine Bergman, in de keuken van het familierestaurant dat al sinds 1968 aan de weg timmert. Antoine excelleert in zijn keuken met gerechten die hoofdzakelijk bereid worden met producten uit de streek. Het is gezellig druk in de in zwart-wit tinten gehulde eetzaal gevuld met Nederlandse en Belgische gasten. Op de menukaart voldoende keuze uit vlees- en visgerechten. De vegetarische gast komt er een beetje bekaaid af. Vakkennis maakt dat de gebakken eendenlever van het voorgerecht mooi dichtgeschroeid is aan de buitenkant en lauwwarm is vanbinnen. De bijgaande compote van appeltjes is gelei-achtig en gekaramelliseerd. Erg lekker. De appelstroop van Zeeuwse appels combineert er goed bij. We moeten helaas erg lang wachten op ons hoofdgerecht, een uur is echt te lang. Maar als de tournedos met een klassieke, huisbereide en traditionele stroganoffsaus voor onze neus staat, zijn we uitermate tevreden. Het vlees is precies goed, saignant en botermals, met een mooie bruine korst. De stroganoffsaus voortreffelijk en goed gevuld met champignon en paprika en een vleugje cognac. De bediening is hartelijk en loopt zich het vuur uit de sloffen maar wat opvalt is dat er, in dit geval tijdens de lunch, weinig aandacht wordt gegeven aan begeleidende wijnen. Daar kunnen nog punten gescoord worden. Fijn adres en we komen graag terug.

De sfeer is ongedwongen en er zijn veel gasten uit België die komen genieten van de pure keuken van patron-cuisinier Antoine Bergman. De tafels zijn met linnen gedekt en de glazen hebben een ingegraveerde N van Napoleon. Ouderwetse chique. Op de menukaart veel vis-, schaal- en schelpdieren maar ook Franse klassiekers. De wijnkaart, met een zware koperen kaft, biedt louter hele flessen wijn, buiten de huiswijn om die per glas besteld kan worden. Bij een Spaanse Cutio Macabeo 2017 ontvangen we een glaasje romige aspergesoep met een erwtenscheutje. Lekker. Vooraf gebrande coquilles met asperges en gerookte ganzenlever. Daarna bereidingen van lamsvlees, te weten koteletjes en filet met elk een uitstekend cuisson. De aromatische tijmjus komt in een apart kannetje en kunnen we zelf extra bijschenken. We drinken er een Portugese Pé Tinto van het wijnhuis Esporão bij, die niet heel spannend is maar voldoet. Goed is de kreeft met jonge tarbot, asperges en sauce choron, die de plaats heeft ingenomen van de aangekondigde bearnaise. Niet heel vervelend maar fijn als dat van tevoren even gemeld wordt. De met zorg samengestelde kaasplank is het vermelden waard. We proeven een witschimmelkaas, een geitenkaas, een harde schapenkaas en blauwaderkaas. Allemaal prima op temperatuur met begeleiding van een vers gebakken krentenbolletje, appelstroop en wederom een erwtenscheut. Goeie zaak.