Rijsel

Rijsel is zo populair dat het bijna niet te doen is om een tafeltje op korte termijn te bemachtigen. Op de eerste dag van elke maand gaan de lijnen open om een reservering te maken en je hebt geluk als het voor die maand wil lukken. Waarom de gasten spreekwoordelijk in de rij staan om te willen proeven van de keuken van chef Iwan Driessen, is zijn no-nonsense stijl van koken. Zijn stijl is Frans met Vlaamse accenten. Inmiddels is het krokante kippetje van het spit een onbetwiste signature geworden, net als het befaamde huzarenslaatje dat nooit meer van de kaart gaat. Verder wisselt het menu regelmatig al naar gelang het seizoen te bieden heeft. De akoestiek laat te wensen over in de voormalige huishoudschool, maar niemand die daarom maalt. De sfeer is vrolijk en opgewekt en gastheer Pieter Smits en gastvrouw Stephanie Lücken zorgen ervoor dat alles op rolletjes loopt. Vooraf genieten we van een voorbeeldig bereide terrine van eendenborst en eendenlever vergezeld gaand van een mooie aardse morille-vinaigrette. Morilles vinden we ook terug in een krachtige gevogelte-bouillon die versterkt is met madeira. Mals is het kwarteltje dat geserveerd wordt met gestoofde witlof en cèpes. En we sluiten af met voorjaar op ons bord: lambada-aardbeitjes met een Brusselse wafel en vanilleroom. Een lunch om een puntje aan te zuigen. Merci Rijsel!

Restaurant Rijsel, vernoemd naar de Noord-Franse stad Lille, doet haar naam eer aan met een Frans georiënteerde keuken die hier en daar een Vlaams accentje meekrijgt. Het voormalige schoolpand zit tot aan de nok toe gevuld met vrolijke gasten die door gastvrouw en -heer Stephanie Lucken en Pieter Smits op hun wenken bediend worden. Maître Merel Schenkeveld zorgt dat de gangen snel doorgaan, zodat er een dubbele strakke bezetting per avond in het restaurant gedraaid kan worden. Dit gebeurt met uiterste souplesse. Sommelier Eelke Leeuwerink heeft een voornamelijk Franse, gulle wijnkaart en speelt uitstekend op wensen van de gasten in. Voor non-alcoholische wensen mag iets meer aandacht komen. Bretonse vissoep wordt geserveerd met nagenoeg perfecte rouille en Gruyère. Op de huid gebakken makreel met ingelegde uien, little gem, saffraan en amandelen mist echter samenhang. De signature van chef Iwan Driessen, gebraden kip van het spit, is krokant vanbuiten en zacht en mals vanbinnen. Blijft een topper. De Arman Heitz Bourgogne uit 2021 van de pinot-noirdruif heeft voldoende body erbij. Het vega-hoofdgerecht is gefrituurde bloemkool met begeleiding van – wederom – ingelegde ui, amandelcrème en geroosterde amandelen. Lekker met de schaal klassiek aangemaakte bladsla en gebakken aardappeltjes met homemade mayonaise. Sla hier het dessert niet af, want de baksels van de patissier mag je niet missen. De rabarbertaart heeft een krokante zandtaartbodem en komt heel fris met yoghurtijs. En de moelleux au chocolat met frambozenroomijs is nog warm, krokant vanbuiten en een zalig vloeibare binnenkant. De akoestiek is redelijk belabberd, maar geeft tegelijkertijd precies dat sfeertje waar je heel gelukkig van kan worden. Au revoir Rijsel!

Restaurant Rijsel, gevestigd in een prachtig gerenoveerde voormalige huishoudschool, heeft zich ontwikkeld tot een gevierd instituut in de Amsterdamse horecawereld. Het restaurant biedt zijn gevarieerd publiek van bevriende chef-koks en wijnliefhebbers tot verliefde stelletjes, vaste gasten en buurtbewoners, een ongedwongen sfeer en een bourgondische, Noord-Franse keuken die ook wel bekend staat als 'nouveau ruig'. Op het menu de iconische Rijsel-creaties, zoals huzarensalade, Bretonse vissoep en sappige poulet roti, aangevuld met wisselende gerechten. De uitgebreide wijnkaart is een waar genot, pagina’s vol wijnen uit vooral de 'oude wereld'. Alleen al voor de champagneliefhebbers zijn er meer dan 40 flessen om uit te kiezen! Je waant je in Frankrijk wanneer er direct een mandje knapperig brood met gezouten boter op tafel staat. Daarnaast dungesneden 'saucisson sec' en blokjes knolselderij met salsa verde. Als aperitief een sprankelende, alcoholvrije, riesling van de befaamde Duitse wijnmaker Johannes Leitz. We trappen af met tartaar van kakelverse makreelfilet, aangemaakt met citroen en een grassige olijfolie. De lichtzoete mayonaise met kokkels vormt een verrukkelijke begeleider. Daarna perfect bereide zeeduivel met antiboisesaus, geserveerd met frisse venkel. En laten we vooral de voortreffelijke gebakken aardappeltjes niet onbenoemd laten, met recht een Rijsel-klassieker. Hoewel het eten uitmuntend is, laat de bediening ons teleurgesteld achter. Ons verzoek voor passende wijn per glas wordt genegeerd. Er is geen uitleg over de gerechten en tijdens de koffie worden we onverwachts getrakteerd op harde feestmuziek. De zwarte brigade mist de finesse die bij zo’n gevestigde naam als Rijsel verwacht mag worden. Aandachtspunt.

Verwacht bij Rijsel Rotisserie van Pieter Smits, Iwan Driessen en Stephanie Lücken geen culinaire hoogstandjes. Wel goed en bourgondisch eten gebaseerd op de Franse keuken met een knipoog naar Vlaanderen. De ontvangst is allerhartelijkst. Het is stampvol en lekker rumoerig tijdens ons bezoek: tijdig reserveren is een must. De sfeer is ongedwongen. De menukaart is simpel: een A4tje met ongeveer vier voor-, hoofd- en nagerechten plus enkele gerechten buiten de kaart. De wijnkaart is uitgebreid, veel open wijnen die niet allergoedkoopst zijn. Na een amuse van lekkere gefrituurde Hollandse garnaaltjes met kreeftenmayo arriveert als voorgerecht terrine van eendenlever en gestoofde ossenstaart. De uitstekende smaken van deze terrine smelten mooi samen met een gelei van dessertwijn. Daarna volgen twee uitstekende hoofdgerechten. Poussin roti met bleekselderij en walnoot heeft een onberispelijke cuisson en biedt een voortreffelijk smakend vers gegrild kippetje. Cote de boeuf is perfect gebraden en de onvervalste béarnaisesaus top. Net als het garnituur, bestaande uit in ganzenvet gebakken aardappels en klassiek Frans aangemaakte botersla. We drinken er gulle glazen Domaine des Escaravailles Les Sablieres 2019, Côte du Rhône bij. Toe lekkere zure-roomcake met rabarbercompote en gezouten karamelijs. De capabele en enthousiaste bediening geeft geen toelichting bij het uitserveren maar dat is ook niet nodig. What you see is what you get. Prijs-kwaliteit is dik in orde. Blijft een heerlijk adres!

Nadat we vorig jaar een beetje teleurgesteld waren in Rijsel (te druk, te lawaaiig, te slordig) genieten we ditmaal van een topavond in een van de hoofdstedelijke hotspots van Iwan Driessen en Joris van Dijk. Dat begint al bij de vriendelijke, ongedwongen ontvangst door Pieter Smits, en krijgt vervolg in de kwaliteit op het bord. Na de voorgerechten – de inmiddels klassieke huzarensalade en de zeer goede zeeduivel met inktvis, waarbij een glas elegante en frisse Piaugier Sablet uit 2019 wordt geschonken – volgen twee uitstekende hoofdgerechten. Kabeljauw met postelein en een beurre blanc van truffel is simpel maar verrukkelijk, en de grootste verrassing is het vegetarische hoofdgerecht: venkel met taggiasche olijven en gepofte knoflook. Een van de lekkerste en rijkste vega-gerechten die we sinds tijden hebben gegeten. De groenten zijn precies goed beetgaar, de ui-knoflook combi is erg lekker, de olijven zijn een mooi detail, de jus is stevig en heeft een diepe complexe smaak: fantastisch. Na een prima kaasbordje met louter Nederlandse kazen, volgt een simpel dessert met meloen, vanille-ijs en iets te zware baklava. Onze vrolijke sommelier van dienst maakt uitstekende wijn-spijs keuzes, maar de wijn per glas is wel flink aan de prijs. Houd daar rekening mee om teleurstelling achteraf te voorkomen.

Rijsel van gastheer Pieter Smits en sommelier Stephanie Lücken is inmiddels een instituut in de hoofdstad. Ontstaan vanuit de passie voor de Franse keuken met een knipoog naar Vlaanderen. Verwacht hier geen knipmessengedrag, maar wel een goede en laagdrempelige keuken die gepaard gaat met een vlotte bediening in een onbekommerde ambiance. De eetzaal is gevestigd in een voormalig klaslokaal van een oude huishoudschool in Amsterdam-Oost. De aankleding is sober, af en toe krijg je een bord waar een stukje af is, maar hé, je komt hier vooral om lekker te eten en een fijne avond te beleven. Pieter Smits, groot fan van snowboarden: “We hebben enorm veel geleerd van de coronacrisis. Het team is nog hechter geworden. Vooral keuken en bediening zijn nog dichter bij elkaar gekomen deze periode. De naam Rijsel hebben wij in leven gehouden door het concept aan te passen naar afhaal en thuisbezorging. Op de avond van de verplichte sluiting konden gasten bij Rijsel maaltijden afhalen of thuis laten bezorgen. We spraken ondernemers uit Italië en België waar het coronavirus al eerder kwam opspelen. Door deze info hebben wij snel kunnen schakelen.” Op de bescheiden menukaart het inmiddels befaamde jonge kippetje (poussin) van de rôtissoire met citroen en rozemarijn, waarbij in ganzenvet gebakken aardappeltjes en frisse botersla, en niet te vergeten het huzarenslaatje waarmee chef Iwan Driessen nationale bekendheid verwierf. Stephanie schenkt hier naar wens gulle glazen wijn bij. Tijdig reserveren is hier een must. Leuk om te weten: Rijsel is tijdens de coronacrisis ook een slagerij begonnen: SlageRijsel. Men kan nog steeds de kip van het spit afhalen en thuisbezorgd krijgen in de nabije omgeving.

Goed eten en drinken is wat de klok slaat in Rijsel. Laagdrempelig met een fijne service. In het voormalige klaslokaal van een oude huishoudschool in Amsterdam-Oost voelen we ons meteen op ons gemak, mede door de warme handdruk van eigenaar en gastheer Pieter Smits. Het is stampvol en lekker rumoerig tijdens ons bezoek; tijdig reserveren is een must. De sfeer is ongedwongen. Op de kaart voert chef-kok en mede-eigenaar Iwan Driessen de klassieke Franse keuken met een knipoog naar West-Vlaanderen. Alles op het bord is puur, eerlijk en onopgesmukt. Na een glas sprankelende crémant de Loire Baumard vangen we aan met verse tartaar van makreel waarbij scheermesvinaigrette. Niks mis mee. Ook de nage van grietfilet, rode mul en inktvis is uitstekend: spartelverse perfect bereide vis in aromatische bouillon. Poussin met citroen heeft een onberispelijke cuisson: we eten onze vingers er bij op, zo’n voortreffelijk smakend vers gegrild kippetje. Ook het garnituur, bestaande uit in ganzenvet gebakken aardappels en klassiek Frans aangemaakte botersla, is goed. We drinken er gulle glazen Italiaanse vernaccia di San Gimignano Simone Santini uit 2015 bij, aanbevolen door de charmante en kundige sommelier en mede-eigenaar Stephanie Lücken. Hier is het fijn!

Verwacht bij Rijsel Rotisserie geen culinaire hoogstandjes. Wél goed en bourgondisch eten gebaseerd op de Franse keuken, mooie wijnen en een hartelijke bediening die – samen met de bistroachtige inrichting – een ongedwongen ambiance neerzet. Waarschijnlijk maakt dit alles het restaurant zo ongelooflijk populair in Amsterdam en omstreken. Bij ons bezoek genieten we als voorgerecht van de marbré van gestoofde ossenstaart en eendenlever. De spätlese 2006 van August Kesseler, een van de weinige niet-Franse wijnen op de kaart, combineert fantastisch. De rauwe ham van procureur heeft behalve een rauw radijsje en een gegaard zilveruitje echter weinig begeleiding en komt daardoor niet veel verder dan ‘niveau borrelplank’. De simpele maar goede hoofdgerechten kunnen bekoren: kabeljauw met schelpdierensaus, prei en Hollandse garnaaltjes smaakt goed en hetzelfde geldt voor de onglet (longhaas) met saus café de Paris. De desserts blijken de verrassing van de avond: de chocoladetaart is rijk aan smaak maar opmerkelijk licht van structuur. Bij een hap van de appelcroustillant waan je je met de ogen dicht even op een terras van een Frans restaurant. De rekening past goed bij hetgeen Rijsel zijn gasten biedt. Af en toe iets meer verfijning zou mogen, maar deze aangename zaak is zijn plek in Lekker wederom meer dan waard.