Southern Cross

Op de Zandvoortselaan in Heemstede, net buiten het centrum, ligt Southern Cross. Het interieur ademt rust: houtaccenten, zachtgroene wandbekleding met plantenmotief, groene banken en beige stoelen, een donkere tegelvloer en Aboriginal-kunstwerken aan de muur. Het geheel is stijlvol en verzorgd, met een uitnodigende binnentuin voor warme avonden. Naarmate de avond vordert, wordt het rumoeriger, waardoor de akoestiek soms wat aandacht vraagt. De keuken van Peter Edwards staat stevig in de Australische traditie, verrijkt met Aziatische, mediterrane en Europese invloeden. De kaart biedt een meergangen-verrassingsmenu, ook vegetarisch, à la carte en deelhapjes. De wijnkaart is bijzonder: uitsluitend wijnen uit Australië en Nieuw-Zeeland, verrassend betaalbaar. We starten met een glas Premium Cuvée Jansz uit Tasmanië, levendig en verfijnd. Er komt geen amuse op tafel, wel uitstekend brood met misoboter. Dan de voorgerechten: Patagonische scallops met kumquat, zoete aardappel en waterkersschuim, klein van formaat maar zacht en nootachtig, fraai in balans met een Misty Cove grüner veltliner 2022. De yellow kingfish met tom kha, korianderolie en ingelegde paddenstoelen is perfect gegaard, harmonieus begeleid door een volle Y Senel-chardonnay. Het hoofd brengt kwartel met gerookte appel en spicy beetroot XO, waarbij de pittigheid net iets te veel overheerst, al is de cuisson vlekkeloos. De Bremerton 2021 Tempranillo-Graciano schenkt fris rood fruit en zachte tannines. De flanksteak met gekaramelliseerde kimchi en gochujang saus verliest helaas wat balans door te dominante hitte, maar de krachtige Spice Trader 2021 Shiraz-Cabernet houdt goed stand. Het dessert is een semifreddo van pandan en lemongrass met kokos, lychee en palmsuiker-crumble. Smakelijk, al te hard van textuur, maar mooi gedragen door de amberkleurige Noble d’Arenberg Riesling 2024. De bediening staat onder leiding van Natasja Edwards en maakt indruk met warme gastvrijheid, deskundige wijnuitleg en een scherp oog voor detail. Ondanks het iets gehaaste tempo tijdens een volle avond, blijft de sfeer verzorgd. Southern Cross is daarmee een stabiel en sfeervol adres: een stukje Australische identiteit in Heemstede, waar keuken, wijn en gastvrijheid samenvallen in een ontspannen avond.

Aan de doorgaande weg naar Zandvoort hebben de Australische Peter Edwards en zijn Nederlandse vrouw Natasja de Australische culinaire gerechten naar Nederland gebracht. De kaart biedt veel mogelijkheden en je kan kiezen voor een meergangen-verrassingsmenu, à la carte of verschillende smaakvolle gerechtjes die je lekker kunt delen. Als aperitief een gekoelde Pale Ale van Coopers en erbij siu mai (gestoomde deegtasjes) met garnaal. Een lekker beginnetje. Natasja schenkt een frisse Misty Cove uit Nieuw-Zeeland bij de warmgerookte zalm met crème van sojabonen, gel van pomelo, dille, gefermenteerde dressing van chili en citrus, amandelen en gember. Hemels! De pastrami van kangoeroe is botermals en wordt geserveerd met gepofte gierst, tomatencompote en crème van sla. De in de kamado op hoge temperatuur gegrilde 300-gram's sirloin steak wordt geserveerd met in kwarten gesneden romainesla met spekjes, kruidige ansjovis-mayonaise en aardappelpartjes met cheddarkaas. Het vlees is rosé en een van de beste steaks die we in tijden hebben gegeten; mals, een heerlijke barbecuesmaak en het vet mooi weggesmolten. Natasja schenkt hier een volle Australische shiraz bij van Heartland uit Langhorne Creek. Voor ons dé wijn-spijscombinatie van de avond. Na lekkere ijskoffie en huisgemaakte bonbons. Nu willen we bijna in Australië gaan wonen. Het is overigens niet onverstandig om hier tijdig te reserveren, want het loopt aardig vol met liefhebbers tot en met het einde van de avond.

Eten bij Southern Cross is een belevenis, want er zijn maar weinig restaurants in Nederland die de Australische keuken presenteren. Deze sympathieke zaak van de Australische chef Peter Edwards en zijn Nederlandse vrouw Natasja is echter al jaren favoriet en biedt naast een uitgebreide internationale menukaart voldoende alternatieven, indien krokodil, kangoeroe of barramundi nét iets te exotisch zijn. Op het gebied van gastvrijheid is het bij Southern Cross goed vertoeven. Het vakkundige team, onder leiding van gastvrouw Natasja, zorgt ervoor dat je aan alle kanten in de watten wordt gelegd. Wij kiezen voor een tafel in de verzorgde binnentuin, aangezien de avonden dat je buiten kunt dineren schaars zijn. Een goede keuze. Met een gezellig vol terras, een intrigerende menukaart en een Australische bubbel van Deakin Estate als aperitief in de hand, bestuderen we de mogelijkheden. Geboden wordt een vijfgangen-tasting-menu, ook plant-based mogelijk en een ruim aanbod van losse gerechten. Wij kiezen voor à la carte met als prettige binnenkomer de ossenhart-tomatenconfit met burrata en gemarineerde zilveruitjes in een jus van opgevangen tomatensap. Fris en prachtig in smaakbalans. Pièce is gebakken barramundi-visfilet met zuurkool van venkel, lamsoor en een pikante saus van Spaanse 'nduja-worst. Een smaakexplosie. De van origine vettige schubbenvis combineert uitstekend met een royaal geschonken glas witte Mollie & Merle Verdelho 2020 uit Zuid-Australië. Deze Portugese druivensoort geeft het juiste zuurtje en vormt met het hoofdgerecht een aangenaam duo. Tot slot een luchtige pavlova met rood fruit en sorbetijs van framboos. Mooi én lekker.

Kangoeroevlees en krokodil-bitterballen zijn nou niet de hapjes waarvan je denkt dat Kennemerlanders er massaal voor neerstrijken in Southern Cross in Heemstede, maar de rest van de kaart is zeer aanlokkelijk. De Australische chef-kok Peter Edwards en zijn Nederlandse (gast)vrouw Natasja halen er dan ook een volle zaak mee, verspreid over enkele sfeervolle huiskamers. Bovendien kun je hier ook een tiental gerechten à la carte en tegen eenheidsprijs te bestellen en dat spreekt aan. Al twintig jaar presenteert Edwards een mix van lokale keukens, beïnvloed door Europese, Aziatische en mediterrane. Met daarbij uitstekende en betaalbare wijnen. In ons geval heerlijke chardonnay d’Arenberg, McLaren Valley uit 2021, bij warm brood met miso-roomboter en bij een voorgerecht van knolselderij-millefeuille. Dunne geblancheerde plakjes met gedroogde bosbessen, koude soep van amandel en knoflook, appelmoes en bieslookolie. Lekker! Net als de kippenleverparfait met pistacheyoghurt op het andere bord. Met een garnituur van zure kersen-gel, mizuna (Japanse pepersla) en mosterdsorbet. Black angus-steak van de barbecue komt daarna met notenpuree, gouden bieten, zuurkool en appelcake, naast in vijf kruiden gegaarde kwartelborst met pastinaakcrème, shiitakes, Chinese pruimensaus en crumble van walnoot en bloedworst. Heerlijk allebei. Met schaaltjes little jam en aardappel ernaast. Tot slot chocoladecake met kersencompote, kokoscrème en chocolade-ijs. Intrigerende, mooie gerechten.

De Australische chef Peter Edwards en zijn Nederlandse vrouw Natasja hebben een fijn restaurant neergezet aan de drukke doorgaansweg van Heemstede naar Zandvoort. Het swingt en bruist al jaren in hun nog niet zo lang geleden volledig gerestylede pand. Fraaie en heerlijk zittende gestoffeerde banken tegen de wand, met lichte tafels. Zachtgroene wanden met plantenmotief en een donkere tegelvloer. En mooie kunst aan de muren. Bij goed weer kunnen de gasten plaatsnemen in de romantische binnentuin. Peter kookt de Australische keuken met een internationale touch. In een vlot tempo worden de gerechten op tafel gezet. Ze zijn creatief, goed op smaak, verrassend en worden op prachtig servies geserveerd. Alleen al voor het brood dat volgens eigen recept door de plaatselijke bakker wordt gebakken, willen we morgen terug. Er komt romige geslagen boter verrijkt met wat sojasaus bij. Vooraf in tomatensap gepocheerde garnalen met gepekelde galangal, geconcentreerde watermeloen en matchamayonaise gegarneerd met erwtenspruiten en pepitas. Daarna perfect gebakken black angus steak met een verfijnde salade van groene linzen en een lichte kerriesaus. Verrukkelijk. We drinken er een – hoe kan het ook anders – Zuid-Australische, intens paarse, charmante shiraz Langhorne Creek uit 2018 bij, met hints van rijpe pruimen en chocolade. De benadering door de zwarte brigade onder leiding van Natasja is uiterst gastvrij. Lekker adres, betrouwbare kwaliteit.

Ooit verhuisde Peter Edwards voor zijn liefde Natasja vanuit zijn geboorteland Australië naar Nederland. Inmiddels voeren beiden al jaren een goedlopend restaurant waarin – ja! – de Australische keuken centraal staat. Peter staat achter de pannen en Natasja is gastvrouw en sommelier. Southern Cross is charmant ingericht, met lichthouten vierkante en ovale tafels, lambrisering en zachtgroene wandbedekking, groene, cognackleurige en beige gestoffeerde banken en stoelen op een donkere tegelvloer en intrigerende aboriginal kunst aan de muur. Restaurant en terras zijn recent opgeknapt en in lijn met de coronaregels staan de nog altijd goed bezette tafels verder uit elkaar. Natasja: “We hebben ons gerealiseerd dat we enorm veel vaste gasten hebben, wat erg fijn is.” Op de menukaart zijn barramundi, krokodil, kangoeroe en pavlova vaste waarden en verder biedt de keuken een mix van internationale invloeden. De presentatie van de gerechten is decoratief en de smaken zijn in opperste balans. Natasja schenkt daar mooie – uitsluitend Australische en Nieuw-Zeelandse – wijnen bij. Pluim voor het restaurantteam dat accuraat werkt en bovenal erg vriendelijk en betrokken is. Daar houden we van!

Patron-cuisinier Peter Edwards en zijn vrouw, gastvrouw-sommelier Natasja Edwards, serveren de Australische keuken. Barramundi, krokodil, kangoeroe en pavlova staan hier vast op de kaart. Peter en Natasja hebben net de restyling van hun sfeervolle restaurant achter de rug en vieren dat met een “See it First five course menu”. De eetzaal is warmer geworden, met sfeervolle zitjes, mooie houtaccenten, rustgevend groen en origineel aboriginal artwork aan de wand. Plus ingelijste shirts van rugbyspelers, een andere passie van Peter. De gerechten bevatten een mix van internationale invloeden. Vooraf cheviche van yellow fin tonijn, met perziksalsa, japaleñopepers, mintpuree en jonge spinazie. Awsome! In het glas een – hoe kan het anders – Australische licht gekoelde viognier van The Y-Series uit 2018 met frisse citrustonen. We gaan verder met licht gesauteerde coquilles, waarbij romige doperwtenpuree, schuimige masalacurry, ingemaakte paddenstoelen en daikon. Prachtig van presentatie en verrukkelijk van smaak. De gegrilde black angus steak geeft mooi gerijpt, perfect rosé bereid vlees met garnituren van broccoli, wasabipuree, rettich, gekaramelliseerde sjalot en een aromatische jus met gerookte uitjes. Aandachtspuntje betreft de hoeveelheden: de portionering mag wat ruimer. Er wordt een Virginia VineYard uit 2016 bij geschonken. Een volle donkere wijn, met veel rood fruit, dadels en vijgen. Wederom een uitstekende keuze. Fijn adres met een relaxte sfeer, attente jeugdige bediening en een uitstekende gastvrijheid.

Wat een fijn adres is dit restaurant van Australiër Peter Edwards en zijn vrouw Natasja. De inrichting is naturel: stenen vloer, houten tafels en cognackleurige, stoffen stoelen. Veel hout aan de wanden, afgewisseld met stenen nissen. Het Australische karakter wordt versterkt door aboriginal kunst. De moderne Australische keuken waarop Southern Cross prat gaat, blijkt uit de aanwezigheid van items als krokodil en kangoeroe. Daarnaast zijn er keukeninvloeden uit Azië en Zuid-Amerika. We eten voortreffelijke voorgerechten, waarvan het ene uitmunt in frisheid en het andere in goed gedoseerde kruidigheid: huisgerookte corvina, geserveerd met in zout gebakken bietjes, labneh met baharat en granaatappeldressing, naast krokodil à la char siu (geroosterd), ingelegde lotuswortel, zwarte bonen-gembercrème en sambal-badjak emulsie. Ook de hoofdschotels zijn prima, maar bij een ervan, de barramundi (Australische zoetwatervis), verschilt de omschrijving op de kaart nogal van de uitvoering op het bord. De wijn komt uit Zuidoost-Australië van het landgoed Tahbilk, op zo’n 120 kilometer van Melbourne en is gemaakt van de marsannedruif. Het nagerecht is zonder meer perfect. Het is een variatie op het klassieke Australische dessert pavlova; de naar de gelijknamige ballerina genoemde meringuetaart. De chef-kok heeft er een rolletje van gemaakt, gevuld met crème van venkelzaad, en begeleid door een compote van sinaasappel en grapefruit, gesuikerde citrusvruchten en roomijs van biscotti. Voortreffelijk!