Wielinga

Restaurant Wielinga is gevestigd in het historische hart van Leiden. Hoge ramen en klassieke ornamenten in een prachtig pand. Een stijlvol interieur met zwart-wittinten en een open keuken en een mooi terras aan het water. De keuken van Naomi van Es, die haar vak onder meer bij Savelberg leerde, is ontegenzeggelijk Frans maar modern. De kaart biedt zowel een keuze- en lunchmenu als een Bib Gourmand-menu en een uitgebreid Chef’s menu. We starten met een fris glas Dom Rafaël Herdade do Mouchão Branco uit Portugal. Brood verschijnt in een wel erg bescheiden portie en een amuse blijft achterwege. De voorgerechten maken echter direct indruk. De rauw gepekelde en lichtgebrande makreel met avocado, jalapeño, citrus en schuim van kropsla is verfijnd en verzorgd, terwijl de lentesalade van snijbonen, doperwten, zeekraal en feta-crème correct en fris zijn. In het glas een Bourgogne Blanc Thierry Drouin Chardonnay 2023, romig en verkwikkend. Daarna volgt een uitstekend gebakken kalfsentrecote met artisjok à la Barigoule, Pommes Anna, zilveruitjes en een intense zwarte knoflookjus. De cuisson is perfect. Even sterk is de kabeljauw met kreeft, antiboise en basilicumsaus: glazig, zacht en prachtig in balans. De begeleidende spätburgunder van Weingut Thörle 2022 sluit goed aan. Het dessert brengt een chocoladebombe met karamelmousse, boerenjongens-ijs en bessencoulis, gevolgd door een verzorgd kaasplateau met onder meer Tomme du Fouzon en Comté. Daarbij een Vieux Pineau des Charentes van Château de Montifaud, zachtzoet en verfijnd. De bediening staat onder leiding van Ellen de Jong en toont zich vriendelijk, vakkundig en attent, met een sommelier die met humor en kennis de juiste toon zet. Wielinga blijft zo’n zaak waar men telkens naar terugverlangt: klassieke keuken, stijlvolle ambiance en oprechte gastvrijheid.

Wielinga aan de Nieuwe Rijn, hartje centrum Leiden behoort al jaren tot de vaste culinaire waarden van de stad. Een groot restaurant, zwart-wit ingericht met een klein charmant terras aan het water. Chef Richard de Vries kook Frans-klassiek, maar met een eigentijdse aanpak, dus vooral lichter. De gerechten in ons driegangenmenu vanavond zijn stuk voor stuk bereid met goede ingrediënten, maar ook wat aan de veilige kant. Zo is de gerookte Ierse runderlende, met groene kruidenvinaigrette, salade van krielaardappel en zoetzure bundelzwam goed gebraden, maar niet heel bijzonder. Bij de hoofdacts is de rode mul vervangen door schol en dat pakt minder goed uit: rode mul is een stevig visje, schol is dat niet dus het gerecht waarin ook gestoofde octopus, venkel, gepofte paprika en bouillabaisse raakt uit balans. Parelhoen daarentegen is heerlijk sappig en samen met de paddenstoelen, citroen en tijm zorgt dit voor een erg lekker gerecht. Het heerlijke zomerse fruitdessert met perzik, framboos en sorbetijs, zorgt voor een fijne afsluiting van de avond. Bij de diverse gerechten schenkt onze sommelier goede wijnen per glas waarbij vooral de Provence-rosé van het huis Coussin La Croix du Prieur een koele kruidige begeleider is van de runderlende. Wat de bediening betreft zou uitbreiding van het personeel op een redelijk drukke avond als vanavond welkom zijn: nu moeten de twee enige en hardwerkende medewerkers alles samendoen, inclusief het terras aan de voorkant. En dat levert af en toe een wachttijd op. Een paar punten van kritiek dus, maar verder hoort Wielinga in culinair Leiden zeker in deze gids.

Prachtige zaak annex wijnbar in het centrum van Leiden. Voor de ingang een klein maar gezellig terras, dat tijdens ons bezoek vol zit met lunchende gasten. Naar binnen dan maar. We krijgen een leuk tafeltje aan het raam en vangen aan met een glas feestelijke Elvia-cava, rond en mild met een lichte bubbel. Het restaurant is stijlvol ingericht: verzorgde ambiance, ornamenten plafonds en een klassiek interieur. De gasten hebben goed zicht op de keuken van de gedreven chef-kok Richard de Vries die Frans-klassiek kookt als basis en eigentijdse accenten aan zijn receptuur toevoegt. Zoals het simpele maar smakelijke voorgerecht van geitenyoghurtmousse met gazpacho van watermeloen en olijfolie, gepekelde komkommer, venkelzaad en gepofte aardappel met gerookt zout. Heerlijk zeg! Salade van zachtgegaarde kabeljauw, met crème fraîche en limoen, aardappelkrokant en algenpoeder volgt. We missen wel iets van een bijpassend sausje, het is een beetje saai van smaak. De zeer vriendelijke en bekwame gastvrouw Mireille schenkt er een zwoele Equoia Chardonnay 2021 Granite Coast Vineyards, Monterey USA bij, intens met evenwichtige zuren. Perfect passend ook bij de gegrilde dikke scholfilets met selderij-risotto, zilte groenten en kreeftencrèmesaus. Wat een kwaliteit en mooie smaken. De wijnkaart is overzichtelijk met veel open wijnen per glas tegen zeer billijke prijzen. Als dessert aardbeiencoupe Romanoff met room van aardbei en wodka, gepofte rijst, peper en vanilleroomijs. Perfect. Wielinga staat voor ongedwongen eten en drinken in een informele en comfortabele setting met een voorbeeldige prijs-kwaliteitverhouding. Een schoolvoorbeeld van opperste gastvrijheid en vakmanschap.

Waar voorheen de foxtrot werd ingestudeerd want voormalige stijldansschool, laat nu chef Richard de Vries, samen met sous-chef Raoul Waardenburg, spijzen in de pan walsen met veel gevoel voor de klassiek-Franse keuken. We vinden Wielinga aan de Nieuwe Rijn schuin tegenover de oude visafslag in het centrum van de Sleutelstad. Het aperitief, geschonken door sommelier Rogier Schurink, een frisfruitge Monte del Frà pinot grigio delle Venezie kunnen we vanwege mooi weer op het terras drinken. Voor het diner verkassen we naar de chique eetzaal met hoge en mooi gestucte plafonds en een sobere maar sfeervolle inrichting. Het is druk bezet met merendeels dertigplussers die komen genieten van de gulle keuken van de chef. We starten met een romige schaaldierenbisque waarin sappige Canadese kreeft vermengd met tomaat en bieslook. Er komt knapperig vers brood bij. Daarna gebakken zeebaars, venkelcompote vermengd met bospeen, dragon en gepofte aardappel. Eromheen een zalige vissaus. Pièce geeft mooie tranches rosé gegrilde kalfslende op een antiboise van gedroogde tomaat, olijven en groene kruiden en een stamppotje van verse Hollandse tuinboontjes. Van die laatste hadden we ondanks het feit dat de portionering royaal is best nog wat gewild, zo lekker! Bij de goede sterke koffie komen huisgemaakte friandises als madeleine en een chocoladetruffel met verse room. We dansen nog net niet naar huis.

Hier, aan de met horeca en pontonterrassen bezaaide Nieuwe Rijn, bracht Luca Wielinga zo’n beetje heel Leiden de fijne kneepjes van de foxtrot, wals en rumba bij. Haar stijldansschool groeide in de jaren na de oorlog zelfs uit tot dé ontmoetingsplek van Leiden en bleef ver na zijn sluiting, in 1994, een begrip in de sleutelstad. Compliment voor het lokaal historische besef van John Fakkel, die in 2015 op hetzelfde adres een eethuis opende en het opnieuw de naam ‘Wielinga’ meegaf. Een prachtige zaak trouwens, met wijnbar, terras en hoge ramen waarboven granietzwarte markiezen hangen. Omdat binnenmuren, vloeren en kasten ook in zwarttinten zijn uitgevoerd, contrasteren ze fraai met oude witte elementen als ornamentplafond, schouwen, lambriseringen, kozijnen en het tafellinnen. De keuken van chef-kok Richard de Vries, die Henk Schreuder opvolgde, is onverbloemd klassiek. Wij proeven gebakken ganzenlever. Twee stevige plakken op gekaramelliseerde appel met calvadossaus. Plus een glas sauternes. Lekker! Ook de steak tartaar is smakelijk. Grof gesneden, mals en afgewerkt met augurk, ui, bieslook en een gepocheerd eitje. In het glas fonkelt een petit chablis van wijntovenaar Patrick Piuze, die we doordrinken bij gekonfijte eendenbout op zuurkool en pastinaak. En gebakken ossenhaas, dik en mals, met aardappelgratin, tuinboon en maderajus. Aardige zaak.

In het centrum van de universiteitsstad Leiden ligt Wielinga, voorheen de dansschool waar menig Leidenaar z’n eerste danspassen onder de knie gekregen heeft. In deze uiterst verzorgde ambiance met klassiek interieur, ornamenten plafonds en mooi gedekte tafels, kookt de chef in zijn open keuken alweer heel wat jaren Frans-klassieke gerechten. Dat het hier goed is, blijkt wel uit de grote hoeveelheid (vaste) gasten die komen proeven van zijn kunnen; dat kan nog steeds prima sinds het coronavirus heerst. De keuken levert vakwerk en de menu’s zijn van het voorgerecht tot aan het dessert toe prima in orde. Behalve het restaurant herbergt Wielinga ook een wijnbar, waarvan de gehele wijnkaart samengesteld is door buurman Yvo Erades van wijnkoperij La Bordelaise. Wijnliefhebbers kunnen hun hart ophalen, want heel veel wijnen zijn per glas verkrijgbaar zodat er veel verschillends geproefd kan worden, al dan niet met een lekker borrelhapje erbij. Leuk om voorafgaand aan het diner even van te genieten.

Prachtig restaurant annex wijnbar in het centrum van de universiteitsstad. Hier heeft menig Leidenaar in het verleden leren dansen toen in het pand dansschool Wielinga huisde. Nu wordt hier al jaren met passie gekookt door chef-kok Henk Schreuder. Het restaurant is stijlvol ingericht en de gasten hebben goed zicht op de open keuken. Wij kiezen uit de overwegend Frans-klassieke gerechten op de menukaart: dungesneden tonijnfilet met citroenmayonaise op à la minute gebakken little gem, gamba en krokante sesamkletskop. Niks mis mee. Ook het andere voorgerecht terrine van eendenlever met gerookte aalfilet, appelgelei en krokant brood scoort punten. De hoofdgerechten missen helaas wat pit. Op de huid gebakken corvinafilet is goed gebakken maar de citroen beurre blanc mist frisheid. De zwezerik is krokant en komt met gestoofde witte boontjes, maar de begeleidende schaaldierensaus is wat flauw. De aanbevolen pinot noir Révélation Clement Pay’s d’Or harmonieert. Trouwens, de wijnkaart is hier keurig verzorgd én goed betaalbaar. Door de samenwerking met een nabijgelegen wijnwinkel is hier een vaste opslag van 15 euro per fles. Wij vervolgen met een crème brûlée waar koffie en kardemon in zijn verwerkt en een selectie van vijf klassieke kaassoorten met kweeperencompote en vijgen-boekweitbrood. In het glas een heerlijke madera Verdelho van tien jaar oud. We gaan er bijna van walsen.

Gevestigd in de voormalige ambtswoning van de burgemeester van Leiden. Voor de ingang een klein maar gezellig terras, dat tijdens ons bezoek vol zit met lunchende gasten. Naar binnen dan maar. We krijgen een leuk tafeltje aan het raam en vangen aan met een glas feestelijke De Sousa champagne, blanc de blancs, fris met een lichte bubbel. Op onze vraag of er ook nog andere gerechten worden geserveerd (de lunchkaart is zeer beperkt) wordt ons direct het lunchmenu van twee gangen aanbevolen. Daar gaan we voor. Het voorgerecht bestaat uit twee dunne licht warme Hollandse asperges met daarop dunne tranches eendenlever. Een verrukkelijke start. Als hoofdgerecht arriveert verse tarbotfilet met garnituren van lamsoor, risotto met een drupje limoen, een coulis van tomaat en wederom twee licht warme Hollandse asperges. De tarbot is iets te lang gegaard waardoor het zijn zilte smaak verliest. Maar waarom twee keer asperges in dit tweegangenmenu? Dat vinden we een beetje te gemakkelijk en het past niet bij een creatieve chef-kok als Henk Schreuder. Erbij drinken we een glas bourgogne pinot noir uit 2015, licht gekoeld maar met een heerlijk boeket. Als dessert romanoff met verse Hollandse aardbeien, aardbeienjus, crème fraîche met cassislikeur, wodka, zwarte peper en vanilleroomijs. Perfect.