Wolf Atelier

Wolf Atelier is gevestigd in een monumentale oude spoorbrug, vlak bij het Centraal Station. De inrichting is trendy, de open keuken een eyecatcher en het zicht over het IJ adembenemend. De ontvangst is hartelijk en we worden direct naar onze tafel geleid. Patron-cuisinier Michael Wolf staat een internationale, lichte keuken voor en geeft spannende accenten aan zijn gerechten. Er zijn verschillende menu’s te bestellen waaronder een geheel vegetarisch en daarnaast een vijftiengangenmenu dat avondvullend is. We starten met een lauwwarme blini met een flinke dot Osietra-kaviaar en zure room die op de biteskaart aangeboden wordt. Een fijn begin. Het vegetarische vooraf geeft flinterdunne krokante tartelette gevuld met duxelles, afgedekt met gelei van prei en opgemaakt met verse paddenstoelen, aardappel en ingelegde mosterdzaad. De smaken zijn perfect in balans; wij proeven knapperigheid en zachte elementen, zuur en zoet. Hierbij een mooi bijpassende Aligoté van Domaine Berthault uit 2023. Ook de witte asperges op saffraancrème, met kumquatvinaigrette, fluweelzachte eierdooier en chipotle-hollandaisesaus blinkt uit in creativiteit en rijke smaken. De bediening is ontzettend attent en gastvrij. Ze geven de gasten het gevoel dat ze bijzonder zijn. Wel worden er een aantal foutjes gemaakt. Verkeerde glazen wijn worden ingeschonken, verkeerde gerechten ingezet en een fles water wordt onhandig van tafel gemaaid. En last but not least: de menukaart is ten opzichte van vorig jaar nauwelijks veranderd. Terwijl wij zo graag de noviteiten van de chef willen proeven. Want vakmanschap is er meer dan genoeg.

Alles, werkelijk alles klopt in dit restaurant, sinds 2015 gevestigd op een oude spoorbrug uit 1920 onder de rook van het Amsterdams Centraal Station. De langgerekte sfeervolle zaal met zitplaatsen aan de bar rondom de open keuken en aan de raamkant met weids uitzicht op het IJ. De cognackleurige lederen banken en comfortabele grijze stoffen stoelen in een trendy en industriële setting. En last but not least: de gerechten van patron-cuisinier Michael Wolf. Hij voert een moderne, lichte keuken en schuwt het experiment niet, zonder door te slaan in buitenissigheden. Wij kiezen voor een vijfgangenmenu dat begint met een licht vooraf van spartelverse rauwe makreel met een lichtgeschroeide gamba, avocadocrème met een friszure aguachile (de Mexicaanse variant van de Peruaanse ceviche). Daarna een vegetarisch gerechtje van verschillende bereidingen van knolselderij in een bouillon van cevenne-ui en daslookcrème. Een verfijnde combinatie van smaken en structuren. De heilbot met garnituren van asperge, antiboise en yuzu heeft een mooi korstje van hazelnoot en kruiden, is perfect bereid en ziet er schitterend uit. Pièce geeft sappige polderhoen begeleid door een krachtige jus met miso. De crème van gevogeltelever en het apart geserveerde krokante velletje maakt het geheel af. Het advies om hier een Italiaanse Ciaurìa Etna Rosso 2022 Caciorgna Pietro uit Sicilië bij te drinken is een schot in de roos. Elegant, met een mooie balans van rijp rood fruit en een fijne neus. Ook over de bediening zijn we enthousiast. De gastheren en gastvrouwen zijn deskundig, spontaan en vrolijk. En ze zijn relaxed, wat helemaal past bij de informele setting van het restaurant. Prijs-kwaliteit? Dik in orde. Op de drempel van de Top-100.

Op een oude spoorbrug uit 1920 boven het water naast het Centraal Station in Amsterdam, huist het industrieel ingerichte Wolf Atelier. Eigenaar en chef Michael Wolf kookt hier met verve een internationale keuken en maakt de meest zinnenprikkelende combinaties. Op de kaart, die in het Nederlands en Engels is opgesteld, staan verschillende menukeuzes waaronder een geheel vegetarische. De wijnkaart biedt bijzondere labels die je in niet veel restaurants terugvindt. Er klinkt zachte upbeat muziek die de ruimte een clubachtige sfeer geeft. Op tafel een kistje met een pepermuntje om de smaak te neutraliseren, een verfrissingsdoekje, de wificode en een cocktailkaartje. We starten met een Wolf-biertje uit België en snoepen daarna van Zeeuwse creuses die voorafgaand aan het diner te bestellen zijn. Groene asperges van het eerste gerecht komen niet zoals beloofd met morieljes, maar met champignons, paddenstoelensaus en daslookolie. Niet erg, maar vertel het wel even van tevoren. Daarna lichtgeschroeide makreel en geroosterde aubergine op yoghurt met sumak, komkommer, rettich en kumquat. Een betoverende combinatie met een tintelende frisheid. Het aardappelgerechtje is imponerend: krokante aardappel met kimchi, vichyssoise en rozemarijn, opgebouwd in flinterdunne laagjes en weer als ‘aardappel’ op het bord geserveerd. Beeldschoon en delicaat van smaak. De entrecote met rodeportsaus van het hoofdgerecht is een regelrechte klassieker en wordt met een robuuste Johanneshof Reinisch Oostenrijkse rode wijn geserveerd. De drukte en een tekort in de bediening maken dat er wat steekjes vallen. Maar de charme en de topkwaliteit uit de keuken maken veel goed.

Een bezoek aan Wolf Atelier is niet alleen de moeite waard vanwege de unieke locatie van het restaurant: op een oude spoorbrug midden in de Amsterdamse binnenstad. De industriële en rauwe architectuur van de spoorbrug is op subtiele en stijlvolle wijze verwerkt in het urban chique interieur, dat toch warm aanvoelt. Dat geldt helaas ook voor de temperatuur in het restaurant. Als de zon vol op de grote raampartijen staat, is het er niet heel erg aangenaam. De kookkunsten van chef-kok en eigenaar Michael Wolf en de wijnsuggesties van sommelier Arno Sikkens maken gelukkig een hoop goed. Het soepje met verse bereidingen van aardpeer en prei, een pistachecrumble en olie van gefermenteerde knoflook is een voltreffer. De frisse riesling van Weingut Hees die daarbij wordt geschonken, drinkt fijn weg bij de aardse smaken. De wat zwaardere, aardse smaken vormen overigens duidelijk de rode draad door het menu. Hoewel op zichzelf heerlijk, zouden we ook graag wat frissere smaken proeven. Daarop moeten we even wachten tot het dessert verschijnt: het verveine-ijs en verschillende texturen van rabarber, zoals granité en verrukkelijke mousse. Een meer dan prettige afsluiter van de avond. Plezierig adres waar we graag terugkomen; niet in het minst door de hartelijke en kundige bediening.

De van oorsprong Oostenrijkse Michael Wolf zwaait de culinaire scepter in dit trendy restaurant, gevestigd op een oude spoorbrug in een hip stuk van Amsterdam. Het uitzicht over het IJ is fabuleus. In de open keuken, gesitueerd in het hart van de eetzaal, zijn de chefs gedisciplineerd aan het werk. Het is druk met locals en toeristen, jong en ouder, stellen en vriendengroepjes en de sfeer is ontspannen. Op tafel een doosje met een pepermuntje, een flesje water en een verfrissingsdoekje. Aardige gestes. Wij starten de avond met twee bereidingen van langoustine: rauw en van de barbecue. Aan tafel wordt hier bisque van langoustines over geschonken. De rauwe langoustine is puur, maar de geroosterde langoustine heeft geen houtskoolsmaak doordat deze met een gasbrander gebrand is. Dit is jammer. Garnituren van parmezaancrackers en mousse van cevennes-uien zijn lekker. Gastheer en sommelier Johnny Burgerhout adviseert hier een Spaanse Rias Baixas uit 2020 bij en dat is een schot in de roos. Daarna griet met salie in lardo en pastinaaksaus met een royale hoeveelheid geschaafde zomertruffel. Bijgaand beetgaar geroosterde groene asperges. Desserts met verschillende structuren van chocolade waaronder brownie, huisgemaakt ijs en toefjes is mooi van smaak maar de toefjes zijn een beetje waterig. Heel attent, op de rekening staat een persoonlijke note van de gastheer. Dat geeft een extra blijk van waardering. Goed!

Een trendy ingericht restaurant in een uit 1920 stammende industriële spoorbrug. Vanuit de spectaculaire glazen ruimte heb je weids uitzicht op de stad Amsterdam. Er klinkt aangename muziek op precies de goede geluidssterkte, de bediening surft behendig langs de tafels zonder dat je daar erg in hebt en in de open keuken is volop activiteit. Patron-cuisinier Michael Wolf, afkomstig uit Oostenrijk, is continu bezig zijn trendy kookstijl verder te ontwikkelen en te perfectioneren. Zijn menukaart biedt bescheiden keuzes, maar uit de ‘vaste collectie’ kunnen menu’s worden samengesteld. Zo is er een compleet vegetarisch menu en een menu Atelier – van maar liefst vijftien gangetjes – dat bij de gasten zeer in trek is. Wolf wil zijn gasten dan ook graag zo divers mogelijk laten proeven van zijn kunde. Op de wijnkaart vind je een aantrekkelijke mix van Oude- en Nieuwe-Wereldwijnen. Er zijn lekker veel wijnen die per glas te bestellen zijn en wijnen uit zijn geboorteland Oostenrijk zijn royaal vertegenwoordigd. Wolf Atelier is open voor lunch en diner.

Als je aanschuift in de glazen ruimte van Wolf Atelier van patron-cuisinier Michael Wolf, heb je rondom een spectaculair uitzicht op Amsterdam. Het trendy ingerichte restaurant is ondergebracht in een uit 1920 stammende industriële spoorbrug. Op tafel staat een kistje gevuld met een flesje water, een verfrissingsdoekje, een pepermuntje en een welkomstbriefje van de chef. Dat is een fijne binnenkomer. Bij het aperitief komt een mooie amuse: ceviche van hamachi met een krokant sesamkoekje, ijs van gin-tonic en een dressing van Japanse kruiden. De toon is gezet. De menukaart is onderverdeeld in “Vaste collectie” ofwel vier of vijf gangen à la carte-gerechten, “Groente collectie” met een paar gangen, “Tijdelijke expositie” van een selectie gerechten en “Atelier”, een “Tasting menu” van 15 gangen. De wijnkaart biedt een aantrekkelijke mix van oude- en nieuwewereldwijnen en wel 15 wijnen per glas te bestellen. Wijn uit het geboorteland van de chef, Oostenrijk, is ook goed voorradig. Krabsalade met koolrabi, waterkers en french dressing is de eerste gang en smaakt verfijnd, aangenaam en aards. We drinken er een verrassend mooie riesling van A. Christmann uit Duitsland bij. Daarna perfect gegrilde griet met venkel, aardpeer en venkelvissaus waarvan we best wat meer op ons bord hadden willen krijgen. Panna cotta met koffiesmaak en flinterdunne chocoladekoekjes is het nagerecht. Een mooi licht-zoet besluit. Compliment voor de bediening die behendig langs je tafel surft zonder dat je het merkt. Deze zaak swingt aan alle kanten: aangename muziek, een goede bediening en volop activiteit in de open keuken. Wolf is lekker bezig.

Wolf Atelier van eigenaar en chef-kok Michael Wolf is vorig jaar nieuw binnengekomen in Lekker en ook dit jaar weer opgenomen in deze gids. Wolf verdeelt zijn tijd over Wolf Atelier en Prinz Wolf. Eenmaal boven aan de brandtrap op de brug boven het Westerdok in Amsterdam heb je een waanzinnig uitzicht over het IJ en het Westerdok. De keuken is werelds. Het menu van de chef wordt aanbevolen in vier, vijf of vijftien gangen. Buiten dat is er een bescheiden keuze à la carte. De wijnkaart is verrassend, met uitgesproken wijnen. Van de tien bordjes die we gezamenlijk proeven is de tartaar van hamachi, een makreelachtige vis met groene curry en pastilles van waterkers een mooi fris gerecht met een aantal umami elementen. Het wordt geserveerd met fijn bijpassende, lichte Italiaanse rosé Sacchetto Veneto. Als hoofdgerecht een precies goed gebakken ribeye met piccalilly, schorseneren, aardappelcrème en portsaus. De wijn, Eremo Langhe Rosso, is prachtig afgestemd op de saus. Het vegetarische menu is vooruitstrevend: oerpeen van de bbq, gepofte rode biet, kervel en jonge knoflook geserveerd met een Libanese Musar Jeune wijn. De kaas is prima op temperatuur. Tot slot canale met crema catalana, pistachenootjes, yuzu-schuim, bananenijs en een cakeje. Een veelzijdig dessert met een keur aan smaken. De bediening is jong en voorkomend. De rekening conform het gebodene.