De Boet

Het echtpaar Zwanie en Cees Kramer staat garant voor goed eten, mooie wijnen en dat alles met een fijne prijs-kwaliteitverhouding. De Boet is gevestigd in een verbouwde en gemoderniseerde timmerschuur, gelegen aan de haven van Urk. De menukaart biedt keuze uit een proeverijmenu, desgewenst ook geheel vegetarisch. Per gang zijn er verschillende keuzemogelijkheden. De gerechten zien er op papier veelbelovend uit met hier en daar ook wat oosterse invloeden, maar eenmaal op tafel missen we soms toch wat verfijning. Het tempo waarin er bediend wordt is vlot. Gastvrouw Zwanie kent het klappen van de zweep. Ze heeft voor de liefhebbers een zeer uitgebreide wijnkaart, maar ook een kleinere selectie die wordt gebruikt voor het wijnarrangement. De wijnen zijn stuk voor stuk voortreffelijk en er zitten ook niet-alledaagse exemplaren tussen. Dat geldt voor de 'Altesse', een Roussette de Savoie van Domaine Charles Gonnet. Hij doet het goed als aperitief, maar sluit ook naadloos aan bij de tonijntataki en tonijntartaar met dashi, crème van wasabi en dashi, quenelle van jasmijnrijst met wortel en een toefje groene salade. We hebben dan al vier amuses mogen proeven, maar we vinden het een beetje een allegaartje. Iets minder complexiteit en iets meer pure smaak zou de binnenkomers ten goede komen. Uiteraard is vis op Urk een belangrijk ingrediënt. We genieten van op de huid geroosterde IJsselmeer-snoekbaars met voortreffelijke mosterd-dillesaus. Perfect bereid, goed op temperatuur. Ook een ijzersterke partner in het glas: Montenidoli Vernaccia 2023 uit het Toscaanse San Gimignano. Als hoofdgerecht komen gebakken kabeljauwfilet met een riso van chorizo en tomaat, pompoencrème, enoki-paddenstoeltjes en yuzuboter en geroosterde runderfilet-mignon met een pavé van knolselderij, cannelloni van zuurkool met katenspek, gekonfijte sjalot en stoofjus. Prima, maar niet heel verrassend. Dat is dan wel weer het dessert met friszuur rabarber-ijs en 'tartaar’ van rabarber. Heerlijk! Een fijn en stabiel adres in het nog jonge culinaire landschap van Flevoland.

Restaurant De Boet ligt aan de haven van Urk, in een oud pand dat van binnen gemoderniseerd is. Het eten is hier zonder meer geweldig. Chef Cees Kramer bewijst zijn vakmanschap in verschillende menu's, maar vooral de vegetarische gerechten zijn stuk voor stuk voortreffelijk. Met name de panna cotta van kropsla met schuim van doperwt en munt is een fantastisch gerechtje. Rijk-romig van smaak en heel verrassend. Ook de 'Sushi Dim Sum' van sushirijst, prei, furikake, edamame-crème en oosterse jus van paddenstoelen is geweldig: vol umami en een creatieve variant op de klassieke versie. In het andere menu eten we een volle en knapperige kreeften-witlofsoep en geroosterde scholfilet met salsa van olijf, komkommer en gepekelde citroen plus Zeeuwse mossel en brandade. Elegant, smaakvol en met geraffineerde combinaties. Het hoofdgerecht is langzaam gegaarde shortrib (runderlende), rouleau van ratatouille, crème van artisjok en basilicum. De lende is goed gebraden, de opgerolde ratatouille erg lekker en de jus met oregano maakt het helemaal af. Het dessert van aardbeitjes met yoghurtroomijs en een taartje van boerenkwark en citroen is fris, zoet en verleidelijk. De wijnen in ons arrangement zijn nogal standaard: pinot grigio, grüner veltliner en chardonnay, maar ze komen wel van goede wijnhuizen. Daar valt nog wel wat te winnen qua originaliteit. Het is rustig vanavond in De Boet en onze bediening bestaat uit de jonge Willemijn die attent, vriendelijk en goed geïnformeerd is. Mooi adres in een pitoresk vissersdorpje.

Hoge ruimte, minimalistisch van inrichting, een open keuken, een toegankelijke en rustige sfeer, voldoende privacy. De Boet in een notendop. Gastvrouw Zwanie en chef Cees Kramer hebben het goed voor elkaar. Cees kookt gerechten die op de klassieke leest zijn geschoeid en voert daar waar van toepassing moderne elementen toe. Er wordt veel gewerkt met regionale seizoensproducten. Bij een glas Pol Roger-champagne met fijne mousse ontvangen we een groetje uit de keuken: en de panna cotta van bloemkool en parmezaanmayonaise is meteen een schot in de roos. Vooraf Friesländer handgesneden steaktartaar met gelei van augurk, grove mosterdmayonaise, brioche-croutons, kaaskletskopje, suikersla en geraspte gedroogde eierdooier. Wat een mooie, pure smaken. De ravioli van kreeft met avocadocrème, geroosterde paprika, chorizo, kreeftentomatensaus en curry-olie doet hier beslist niet voor onder. Een feestje op het bord. Op advies van Zwanie drinken we hier chardonnay Kalkmergel uit de Pfalz van Weingut Theo Minges bij. De heilbot van het hoofdgerecht is vervangen door kabeljauw, maar het gerecht smaakt er niet minder om. De vis is voorbeeldig bereid en heeft garnituren van nootachtige artisjokkenmousseline, frisse tomaten-antiboise, zwarte olijvencrème en hollandaise-basilicumsaus. Niets meer aan doen. Het kaasplateau bevat louter Hollandse soorten en heeft gezelschap van walnoten, druiven, appelchutney en kletzenbrot. Ondertussen loopt de zaak vol met jong en oud, Urkers en buitenstaanders en is de sfeer erg gemoedelijk. Hier wordt met passie en zonder poespas gewerkt met oprechte aandacht voor de gast. Op de drempel van de Top 100.

Pal aan de haven voeren Cees en Zwanie Kramer een prachtig restaurant met een robuuste uitstraling, door het gebruik van veel hout en metaal in het interieur. De sfeer is no-nonsense en dat past wel bij de mentaliteit van het voormalige Zuiderzee-eiland. We worden vriendelijk ontvangen door een jonge bediening. Kramer kookt de klassieke keuken met eigentijdse toevoegingen en Aziatische invloeden en dat mag soms wat creatiever. Het eerste gerecht is een zorgvuldig opgemaakt bord met zacht gegaarde zeeduivel, kreeftsalade, aardappelcrème, piccalillycrème en basilicum. Uitstekend bereid, iets hoger op smaak had het gerecht naar een nog hoger plan getild. Op het andere bord een terrine van zacht gegaard Gaasterlandvarken met aardappelcrème, augurkenmayonaise, ingemaakte mosterdzaadjes en frisse salade van bospeen. Prachtig bereid met harmoniërende smaken en goed van temperatuur. In het glas Wöhrle Lahrer weissburgunder 2020, Baden, Duitsland. Een mooi bijpassende kruidige wijn met tonen van appel, citrus en mineralen. Het hoofdgerecht is mals geroosterd maishoen met oerwortel en eendenleversaus. Creatief geen uitschieter, maar de smaken deugen aan alle kanten. Lekker! Zeker met de rode bourgogne Clos de la Roilette 2020 van de gamaydruif met aardse tonen en zachte tannines. De wijnkaart geeft veel mooie open wijnen, maar er wordt niet heel royaal geschonken terwijl dat juist zo van gastvrijheid kan getuigen. Het tempo van uitserveren is hoog. Een minpuntje is de matige espresso met een kuipje koffiemelk en een suikerzakje. Dat past niet bij dit niveau. Er zijn wat puntjes op de i te zetten.

Ooit werd De Boet gebruikt om houten vissersschepen te bouwen. Tegenwoordig voeren de eigenaren Cees en Zwanie Kramer op deze prachtige locatie al heel wat jaar hun kwalitatief hoogstaand restaurant. De inrichting van De Boet is stoer met veel hout en metaal, lekkere banken en gerieflijke fauteuils, hier en daar kleine kunstvoorwerpen en zicht op de open keuken. Er hangt een ontspannen sfeer. De keukenbrigade onder leiding van patron Cees kookt gul en puur. We proeven als aperitief van de Deense alcoholvrije sparkling theedrank BLA. Lekker fris en absoluut een aanrader. Vooraf zalm met gegrilde gamba’s, filet americain van zalm met gegrilde paprikadressing en citroenmayonaise. Zeer verzorgd en alles van opperste kwaliteit. Glazen heerlijke chablis van Domaine Sébastien Dampt Les Vaillons 1er cru begeleiden de geroosterde kalfsribeye met roseval-aardappeltjes uit de oven, groene asperges en een kruidige, volle oreganojus. Hulde voor het dessert, dat prachtig gedecoreerd op tafel komt en bestaat uit parfait van pijnboompitjes, gekaramelliseerde nectarine gevuld met vlierbloesemschuim, amaretto marshmallows en honing panna cotta met honeycomb. De wijnkaart krijgt applaus. Fijn veel keuzes voor zeer schappelijke prijzen. Goed adres!

De Boet van Zwanie en Cees Kramer bestaat uit twee monumentale panden aan de haven. De Boet (1865) en het KSM-gebouw (1915). Ooit werd De Boet gebruikt als schuur om houten vissersschepen (botters) te bouwen. Later werd het oude pand afgebroken en herbouwd in oorspronkelijke stijl. Het KSM-gebouw is gerenoveerd en beide panden zijn inmiddels verbonden door een glazen muur. Hier aan het IJsselmeer wordt professioneel en vaardig gekookt door Cees en zijn team. De keuken levert hoogwaardige, verfijnde en gulle gerechten, die door gastvrouw Zwanie en haar vrolijke en kundige team met verve aan de gasten worden gepresenteerd. Cees, chef-kok en eigenaar: “Mijn wijnkaart is voorzien van wijnen die goed betaalbaar zijn daar ik met een vaste opslag werk. Mijn leveranciers zijn stuk voor stuk vakmensen en specialisten die mij van de nodige mooie wijnen voorzien. Oostenrijkse wijnen vind ik heel mooi en zuiver en daarnaast geniet de Rhône mijn voorkeur. Maar uiteraard, er zijn zoveel mooie en lekkere wijnen.” Op de wijnkaart dus fijn veel keuzes en de alcoholvrije sparkling BLA op basis van verschillende theesoorten is als aperitief (en dat niet alleen) beslist een aanrader. Bij mooi weer lonkt het aantrekkelijke terras, waar onder meer genoten kan worden van de heerlijke ‘terras’ hapjes die je kunt kiezen van een aparte kaart. Leuk en slim: meteen aan het begin van de sluiting is De Boet begonnen met een wekelijks veranderend afhaalmenu, met bijbehorende kookvideo’s. Dit werd, ook door bootgasten uit de haven, zeer positief ontvangen.

Prachtige locatie aan het IJsselmeer: op deze plek werden ooit de Zuiderzeebotters gebouwd. De inrichting van De Boet is smaakvol en tijdloos, met subtiele verwijzingen naar de voormalige eilandstatus van Urk. Het team van patron-cuisinier Cees Kramer en zijn (gast)vrouw Zwanie is professioneel en vaardig. Door de kwalitatief goede en goed smakende amuses van bietstructuren, kaassoesje en rundtartaar op krokante toast zijn de verwachtingen hooggespannen. De keuken van Kramer is smaakvol en royaal. Het voorgerecht is een mooi uitgevoerde terrine van kip, abrikoos en pijnboompitten met paddenstoelentapenade en luchtige kippenlevermousse. De klassieke combinatie is goed op smaak en temperatuur en past mooi bij de geadviseerde gelber & roter traminer Umathum, 2017 uit het Oostenrijkse Burgenland. Een kruidige wijn met tonen van honing. Als hoofdgerecht volgt een kloek stuk gebakken griet met paddenstoelensaus, ragout van ietsje te flauwe ossenstaart en zoete aardappelpuree. De vis exact op cuisson, het garnituur smakelijk. Zwanie schenkt er pouilly-fuissé bij Cheveau, 2017 waarvan de zachte zuren mooi combineren: een veilige maar smakelijke keuze. Als afsluiting crème van banaan-cheesecake, gemarineerde ananas en mascarpone-ijs. Smakelijk en ruim geportioneerd. Dit charmante restaurant zakt naar 93 door het dringen aan de top.

Pal aan de haven hebben Cees en Zwanie Kramer een prachtig restaurant met de robuuste uitstraling van veel hout en metaal. De sfeer is no-nonsense. Dit past bij het voormalige Zuiderzee-eiland, maar daardoor missen we wel wat bevlogenheid. Chef Cees deinst niet terug voor wat experimentjes, zoals rogfilet met krokant gebakken buikspek en als dessert een ‘snicker surprise’ (een goudkleurige snicker met onder meer karamelmousse, karamelroomijs en krokante, zoute pinda’s). Onder het genot van een glas biologische grüner veltliner uit het Oostenrijkse Kamptal Hiedler, 2017 beginnen we met amuses waarvan vooral bloemkoolmousse en -kruim met krokantjes van parmezaan bijblijft. Tompouce met gebakken tongfilet, kreeftsalade, frisse aardpeermayonaise en suikersla wordt het favoriete voorgerecht, zeker met de Rheinhessische silvaner Michael Teschke, 2015 erbij. Op het andere bord: tataki van licht gerookt hertenbiefstuk, salade van knolselderij, gebakken appel, gezouten amandelcrème, croutons van bloedworst en rozijnendressing. Wijn hierbij: rioja Monte Llano Ramon Bilbao, 2013. De zeebaars van het hoofdgerecht is op de huid gebakken en helaas iets te droog. Gered door heerlijke risotto met geroosterde bloemkoolroosjes en schuimige hollandaisesaus.Naast ‘Tournedos Rossini 2.0’ met draadjesvlees, eendenlever en aardappelrondjes. De vernieuwing zit vooral in de vorm en minder in de smaak. In het glas bij beide gerechten: heerlijke ‘vette’ Limoux Clocher de Gardie, 2016. Blij verrast zijn we met de dessertamuse: ijs van bloedsinaasappel met stukjes sinaasappel en kruim met wat olijfolie. Gevolgd door de genoemde ‘snicker surprise’. De Boet zakt door enkele onzorgvuldigheden naar de 92ste plaats.

De amuse bevalt zeer: bloemkoolsoepje met rauwe zalm. Hartig, zilt en warm. We hadden graag op het mooie terras aan de Urker haven gezeten, maar het is geen straf om met zo’n dampend soepkopje voor je neus van binnenuit te kijken naar de visserskotters en pleziervaartuigen die wind en regen trotseren. Deze zaak van Cees en Zwanie Kramer, nieuw opgetrokken in een oude botenloods, is een baken op het voormalige Zuiderzee-eiland. We drinken heerlijke Duitse chardonnay (Theo Minges, Pfalz) bij in olijfolie gegaarde tongscharfilet met salade van kreeft, aardappel, tuinboontjes en grapefruitdressing. Plus zachte avocadocrème en kreeftenmayonaise. Net zo lekker is het andere voorgerecht, gestoofde IJsselmeerpaling met crumble van droge Drentse worst, aardappelcrème, jus van snijbonen en zoetzure salade van bleekselderij, bospeen en venkel. Wat een klassieke creativiteit in die open keuken! We stappen over op een andere druif, viognier: glazen heerlijke Condrieu (Contours de Deponcins, François Villard) begeleiden rode poon met spek, trostomaatjes uit de oven, bloemkoolcarbonara en dressing van gepofte knoflook en limoen. Naast à point gebakken schol met koolrabi, bospeen, geroosterde venkel, aardappelmousseline met peterselie en Hollandaiseschuim. Tot slot is er een kleine kaasproeverij. Bij een ander bezoek proeven we witlof-truffelsoep. Er zit geroosterde schelvis in, wat gerookte paling en het bittertje van de witlof is redelijk aanwezig, truffel nauwelijks. We drinken er glazen frisse Sancerre bij (Chavignol). Op het andere bord: verse gerookte zalm met tartaar van langoustine. Lekker, maar niet bijzonder. Tot slot limoentaart met meringue en ijs van witte chocolade. De Boet herpakt zich enigszins, maar zakt mede door stijging aan de top, toch nog vier plaatsen naar 81.