MOS

De ambiance is oogstrelend, verdeeld over meerdere verdiepingen en luxe ingericht in warme tinten. Adembenemend is het uitzicht over het IJ. Hier voeren de altijd sympathieke patron-cuisinier Egon van Hoof met vakkundig gastheer Henry Pattiwael van Westerloo, ondersteund door begeesterd sommelier Danilo Ruiz Coronel alweer een aantal jaar een solide zaak waar topkwaliteit hoog in het vaandel staat. De keuken is Frans- internationaal georiënteerd en we worden meteen al verrast met smaakrijke amuses zoals een bonbon van aubergine en miso, met vinaigrette van verjus, zonnebloempitten en nigellazaad; heerlijk. Erg lekker zijn ook de blokjes tonijn op muhammara, met ansjovis, fijngesneden venkel, groene tomaat en sinaasappel omringd door tomatensap. De toon is gezet. De lunch geeft al dente bereide witte asperge met schuim van kokos en olie van fenegriek, dungesneden meiknol en koolrabi, codium, kokkels en een paar gebrande garnaaltjes. Een rijk gerecht met veel ingrediënten en verschillende smaken. Als hoofdgerecht genieten we van rouleau van parelhoen gevuld met farce, romige gevogeltejus, met garnituur van aardappelbeignet, tartaar van rode biet met kappertjes, gebrande vijg en fijngesneden kingboleet. Een luxe gerecht waar een al even luxe volle rioja 2020 Muga Reserva bij geschonken wordt die wat ons betreft net even wat koeler geserveerd had mogen worden. MOS heeft overigens een geweldige wijnkaart met veel parels uit oude en nieuwe wijnlanden. Het culinaire feestje besluit met een bavarois van aardbei bedekt met frambozengel, waarbij spongecake en matcha-mousse, crème en crumble van witte chocolade met pistache en ijs van earlgreythee. Hier willen we morgen voor terug. Stijgt met 9 plaatsen naar 70.

Het uitzicht verandert continu: cruiseschepen, binnenvaartschepen en sloepjes varen af en aan en het iconische Eye staat als een baken aan de overzijde van fine dine-restaurant Mos. Het zit fijn in de chique ambiance, verdeeld over meerdere verdiepingen, die allure uitstraalt en tegelijkertijd omarmt. We starten met een glas champagne Palmer & Co Rosé Solera - ons ingeschonken door assistent-sommelier Niels Bosma - en ontvangen verfijnde amuses als watermeloen van de barbecue met luchtige feta-crème en een rodebietrolletje met kikkererwtenpuree en chimichurri. Een veelbelovende start. De avond strekt zich voor ons en we kiezen het uitgebreide vijfgangenmenu. Er volgt een mooi bord – chapeau voor het prachtige servies – met rauwe tonijn, deels gerold in panko, ansjovis en plakjes Spaanse mojama (gezouten en gedroogde yellowfintonijn) en frisse bloody-mary-gel. De bouillon van geroosterde tomaten heeft de dikte van een saus. Daarna kortgegrilde langoustine met salade van kreeft, puree van wortel en tandoorikruiden met wederom een Spaanse touch: flinterdunne reepjes Cecina de León (Spaanse runderham). Dit gerecht is perfect in balans. Als hoofd is er parelhoender gevuld met paddenstoelen en groene kool, met een taartje van Alkmaarse gort, bosbes, hazelnoten, paddenstoelen, zomertruffel en jus van parelhoen. Gepassioneerd en vakkundig sommelier Danilo Ruiz Coronel adviseert de Rall Red 16 Vintage Syrah van de Zuid-Afrikaanse wijnmaker Donovan Rall, een perfecte combi. Tijd om de benen te strekken. We lopen gelijk tegen de wellicht mooist gelegen open keuken van Amsterdam aan, met vol uitzicht over het IJ. De witte brigade begroet ons enthousiast. Ook de zwarte brigade onder leiding van maître en eigenaar Henry Pattiwael van Westerloo is gedreven en weet iedereen op zijn gemak te brengen. Snel terug voor het dessert waar we afsluiten met een mango-parfait met een emulsie van olijf, earl-grey-ijs, een krokante amandel-tuile en een crumble van olijf. Mos stijgt naar 79.

Er hangt een goede vibe in het chic ingerichte maar innemende restaurant van Henry Pattiwael van Westerloo en Egon van Hoof, respectievelijk gastheer en chef. Gelegen aan het IJ, tegenover de A'DAM-toren en het Eye Filmmuseum, biedt Mos een fabelachtig uitzicht. Het industriële pand met verschillende vides met elk een eigen kleurstelling ademt sfeer, gezelligheid en warmte. Al snel komt de bevlogen sommelier Danilo Ruiz Coronel het aperitief opnemen en bij een glas mooi gekoelde chardonnay uit de Languedoc snoepen we van meringue van citroen met kokosschuim, pinda, parel van gember en chilivlokken naast een Japans soepje met radijs om de smaakpapillen te neutraliseren. Wij starten met sous-vide gegaarde witte asperges met kokkeltjes en heel kort gefrituurde garnalen op een beurre blanc van kokkels en scheermes. Ervoor een opgeschuimde hollandaise van fenegriek. Het gerecht verbeeldt de skyline die te zien is vanuit het restaurant en dat is fabelachtig goed gelukt. Behalve dat proeven we een perfecte balans in zoet, zilt, zout en kruidig. Wat een mooi begin. Hierbij wordt een passend pareltje geschonken. De riesling van Meiser uit 2016, Rotenfels sluit naadloos aan. Hoofdact geeft twee bereidingen van lam. Roségebakken lamszadel met pecorino en botermalse lamsnek uit de sous vide. Met een jus van magnolia, meiknol en quenelle van muhammara. Danilo schenkt hier een shiraz en mourvèdre van La Mascaronne Fazioli uit 2017 bij. De kaasplank is een beleving op zich. Elk kaasje krijgt een eigen condiment. Bij de Nederlandse oude kaas bijvoorbeeld komt een schaaltje bramencompote. Bij de zachtere roomkaas wordt kweepeer geserveerd en bij de blauwaderkaas ligt gekaramelliseerde walnoot. Erbij vijgen- en dadelbrood. Bij MOS weten ze de gasten te bekoren en we proeven behalve gastronomisch mooi eten ook een oprechte hartelijkheid van zowel de zwarte als witte brigade. Chapeau. Stijgt tien plekken naar 83.

De ligging van MOS is ongeëvenaard: het IJ met zijn levendige scheepvaartverkeer ligt aan je voeten. Ook binnen valt voldoende te beleven in dit chique, maar toegankelijke restaurant, qua interieur een mix van industriële elementen, zoals ruwe cementen wanden en mooi design. De ontvangst is wat afstandelijk maar gaandeweg de avond wordt de sfeer stukken beter. Chef-kok Egon van Hoof, samen met gastheer Henry Pattiwael van Westerloo eigenaar, kookt ijzersterk. Onze wens trouwens om à la carte te bestellen, brengt de gastvrouw zichtbaar van haar stuk. Na overleg achter de schermen meldt ze dat ‘er voor u een uitzondering wordt gemaakt’. Maar waarom een uitzondering? Op de kaart staat immers dat alle gerechten van het menu ook à la carte kunnen worden besteld. Enfin. We starten met een perfecte combinatie van zoet, zout en fris in een creatie van wilde heilbot met diverse aardappelbereidingen, zolderspek en duindoorn, in beurre-blancsaus. En we delen het predicaat uitmuntend uit voor de jus met gezouten limoen bij de geroosterde kalfszwezerik: uitstekende balans tussen fris en zout. Omdat we best nog trek hebben besluiten we met een kaasplank. Geit uit Noord-Nederland, een mooie romige Chaource en een Italiaanse roodschimmel. Elk stukje kaas heeft zijn eigen begeleider, zoals een vijgencompote en gekaramelliseerde walnoten. Erbij kletzenbrood en vijgenbrood. Kundig sommelier Danilo Ruiz Coronel schenkt hier een Rioja bij: Letargo Crianza van Bodegas D. Mateos. Mooie tonen van rozijnen en gedroogd fruit, die goed aansluiten bij de kaas. Staat op 93.

Intieme ruimtes, verdeeld over verschillende open verdiepingen, een rijk, stijlvol en chique interieur, parketvloeren, met linnen gedekte tafels, prachtig servies en dito bestek, kortom: een kosmopolitisch restaurant op het uiterste puntje van het IJdok, waar gastronomie hoogtij viert. Sinds 2015 zijn compagnons Henry Pattiwael van Westerloo en Egon van Hoof drijvende krachten achter deze fine dining en met maître-sommelier Danilo Ruiz Coronel vormen zij een gouden trio. De kookstijl van cuisinier Egon heeft als basis de klassiek-Franse keuken, maar hij weet met zijn team ongelooflijk verrassend voor de dag te komen. Met gewaagde combinaties, spannende smaakelementen en werkelijk prachtig opgemaakte borden. De indrukwekkende wijnkaart verraadt een voorliefde voor bourgognewijnen, maar biedt ook wereldwijd gerenommeerde wijnhuizen. Bij een crémant de Bourgogne brut van Pierre Naigeon wordt een parade aan weldoordachte mondvermaaktjes gepresenteerd. De portobello met een emulsie van kokos, pindacrunch en basilicum eitjes blijft weldadig hangen. Vooraf krab met palmhart, Hollandse garnalen en een emulsie van crème fraîche. We vallen bijna van onze stoel zo lekker. In het glas een sappige en elegante Rotgipfler uit de Thermenregio van JR Johanneshof Reinisch. Kunnen we nog meer verrast worden? Jazeker. De smaken van wilde zeebaars met ‘sauce barigoule’ en een tartaar van doperwt en oost-indische kers, gevolgd door het hoofdgerecht van geroosterde lamsrug en langzaam gegaarde schouder met meiknol, vadouvan en een jus met munt en ‘iced tomato’ dansen als engeltjes op de tong. Hoog is het niveau, zowel op culinair gebied als op de fenomenale wijnkennis van Danilo en de zeer professionele en hartelijke bediening. Merci beaucoup! Mos stijgt naar plaats 00

MOS, op het uiterste puntje van het IJdok, ligt op een wereldlocatie. Het weidse uitzicht over het immer in beweging zijnde IJ is spectaculair. Net als het interieur van dit hoofdstedelijke restaurant trouwens: warm, verdeeld in intieme ruimtes en ingericht met elementen in de stijl van Parijs en Marrakesh, wat een wereldse uitstraling teweegbrengt. En net zo internationaal is de keuken van patron-cuisinier Egon van Hoof. Zijn kookstijl is gestoeld op de Franse keuken, heeft herkenbaarheid van ingrediënten hoog in het vaandel staan, maar schuwt niet om spannende en onverwachte smaaksensaties op het bord te brengen die nog lang nagalmen.Egon heeft met zijn team de tijd van de intelligente lockdown nuttig besteed: “De gehele zaak heeft een lik verf gehad met andere kleurstellingen. Daarnaast hebben we een take away-concept bedacht waar we in de toekomst, die we positief tegemoet zien, mee verder willen gaan.” Maître-sommelier Danilo Ruiz Coronel, een bevlogen gastheer en deskundige wijnkenner, schenkt daar met liefde ongelooflijk mooie wijnen bij. De sfeer bij MOS is zinderend, er hangt een prettige stadse vibe, de gasten genieten van een avond eten op niveau en zijn bereid daar een aardig bedrag voor neer te leggen. Maar dat is het alleszins waard.

Bij Mos op het IJdock ben je op een wereldse locatie. Het uitzicht over het IJ is fenomenaal. De inrichting is kosmopolitisch en sfeervol. De keuken is op Franse en internationale leest geschoeid en heeft herkenbaarheid van ingrediënten hoog in het vaandel staan. Eigenaar en chef-kok Egon van Hoof komt aan tafel langs om de gerechten toe te lichten. Deze bevatten combinaties die bijna ondenkbaar zijn maar man, wat wordt hier mooi gekookt. De uiterst kundige en bevlogen maître-sommelier Danilo Ruiz Coronel maakt er sublieme wijnkeuzes bij. De chef prijst zijn meergangenmenu aan. Tartaar van zeebaars met burrata waarbij coeur de boeuf met citroenvinaigrette, zonnebloempitten, pecorino en rettich met kamille-olie is meteen al een voltreffer. Net als de bijgaande rijke wijn van Henry Fuchs, een sylvaner uit de Elzas, 2017. We vervolgen met precies goed beetgare asperges waarbij noordzeekrab, kokos, pandan en kool plus yuzusaus en daslookolie. Voortreffelijk. En gebraden kwartelfilet met jeruzalem-artisjokjes, crème van topinamboer, babymaïs en gepofte mais. Erbij een toegankelijke Franse Le Grill rouge van Mas Christine. Pièce is mals vlees van lamsnek met bonito, crumble van nori, gezouten dubbelgedopte tuinbonen en misosaus. In het glas een Italiaanse Apollonio Mani del sud Squinzano 2018 (iwsc silver medaille). Een voortreffelijke combinatie. Mos betreedt de Top-100.

Vorig jaar nieuw in Lekker. Dit sfeervol ingerichte restaurant aan het IJ dat over twee verdiepingen is verdeeld, ademt een kosmopolitische sfeer. Zakenlui naast gegoede jeugd, gesettelde vriendenstellen en stadse geliefden. Wat zij gemeen hebben, is een uitstekende smaak wat lekker eten betreft – want allemachtig, wat kookt patron-cuisinier Egon van Hoof hier op niveau. Bij een glas mousserende Italiaanse Biondelli proeven we van amuses als flinterdunne krokant met ansjovis en crème van meiknol naast zalvige panna cotta van olijf met knisperend broodkruim. Herkenbare smaken die mooi in balans zijn. Alle gerechten in het voorgestelde menu, dat gestoeld is op de Franse keuken met internationale invloeden, kunnen tevens à la carte besteld worden. Vegetarisch eten behoort eveneens tot de mogelijkheden maar er staan geen keuzes op de kaart. Alle gerechten kunnen als voor- of hoofdgerecht besteld worden. Vooraf een beeldschoon opgediende moot zeebaars met dillecrème, een lichtzure dressing op basis van verjus en crumble van gerookte zonnebloempitten. We vervolgen met sappig gegrilde rode garnalen op een chutney van bataat en ui, met een milde citroendressing waarin het vleugje komijn een verrassende toevoeging blijkt. Bij parelhoender met spätzle komt garnituur van kort aangezette spinazie, truffel, een krachtige jus met banyuls en een flinke moot gebakken ganzenlever. Oef, wat lekker. Joviaal gastheer en bevlogen sommelier Danilo Ruiz Coronel schenkt hier een stevige donkerrode tempranillo Leiner uit 2011 bij, met veel tannines en elegant fruit. Een schot in de roos. Aan dit alles hangt wel een pittig prijskaartje, maar daar schijnen de gasten geen probleem van te maken want het zit mudvol op de doordeweekse avond van ons bezoek. Aandachtspuntje: houd rust in de zaak. Er wordt nogal gedraafd door de bediening.