De Heer Kocken

Sinds 2000 gevestigd in een mooi oud pand aan de rand van Vught. De sfeer is ontspannen met een vrolijk geroezemoes. Patron-cuisinier John Kocken verwelkomt de gasten persoonlijk en licht aan tafel de kaart toe. Ook wat er buiten de kaart om te verhapstukken valt. Een meringue met kerrie, pinda en augurk en een klein toastje met filet americain, chorizo, zilveruitje en kerriemayonaise zijn de eerste mondvermaakjes. Het echte werk vangt aan met twee coquilles met dakje van zwarte sesam, waaronder een crème van miso, knapperige sushi rijst, structuren van komkommer en gember en oesterzwam. De presentatie is als een schilderijtje zo mooi. De smaken zijn aan de vlakke kant. Maar dan! Dorade met een zacht gegaarde huid komt met een beurre blanc van dragon en ‘vergeten’ groenten zoals de bediening zegt, te weten winterpostelein, prei, knolselderij en meiknolletje. Bereid volgens het boekje en mooi in smaakbalans. Kalfsentrecote heeft de juiste garing en wordt begeleid door een jus van hooi, couscous van bloemkool, gestoomde spinazie, een kwarteleitje, hollandaisesaus en aardappelkaantjes. Sommelier Chiem Konings schenkt er een Bodegas Ponce La Xara Garnacha uit 2016 bij. Een lichte rode wijn, niet te complex, met een beetje tannine. Prima bij kalfsvlees maar niet helemaal opgewassen tegen de garnituren. Tip tot slot: let erop dat de porties niet té schraal worden. Anders klopt de rekening ook niet meer.

De Heer Kocken wordt bestierd door patron-cuisinier John en gastvrouw Kirsty Kocken. Gastheer en sommelier Marc Kroon is een topper en uit de keuken van chef Marco Knuiman komen vakkundig bereide gerechten. Als aperitief ontvangen we een volle Franse chardonnay Duc de la Foret waarbij twee amuses: erg lekkere, een beetje pittige, gazpacho van komkommer en tomaat (dit keer niet de rode maar de blanke variant) en een tomaatlolly gedoopt in witte chocolade en bestrooid met tomaatpoeder. Het voorgerecht bestaat uit een krokante tortilla gegarneerd met verse tonijn en zoetzure seizoensgroenten. De opmaak is oogverblindend en de smaakbeleving mag er ook zijn. In het glas een Attis albariño 2016 uit het Spaanse Galicië. Een verrassend lekkere wijn die het gerecht naar een nog hoger plan tilt. Als hoofdgerecht verschijnt een wat kleine, maar zeer goed gebakken zeetong met venkelsalade en sinaasappel, remouladesaus en dikke frieten die als supplement te bestellen zijn. Heerlijk, maar niet heel innovatief. Ook grietfilet met groene groentegarnituren, cantharellen en dragon beurre blanc is goed en de Siener weisser burgunder Mandelberg 2015 uit Duitsland is wederom een voltreffer bij het gerecht. Het dessert, terrine van eendenlever, kersen met crème de cassis, quenelle van vanille en kletskop is verrassend en vol van smaak. Een ferme afsluiter.