De Limonadefabriek

Al jaren een goed en vertrouwd adres en deze keer lijkt alles wéér een beetje beter. Het in de Lek drijvende restaurant in de jachthaven van Streefkerk is vol bezet tijdens ons bezoek, en de keuken van patron-cuisinier Erik Hermans draait op topcapaciteit. Maître-sommelier Jan Fassaert en zijn drie dames in de bediening transporteren in hoog tempo volle borden en wijnflessen van de halfopen keuken naar de zaal, temidden van het ultiem Hollandse decor van water, schepen, stapelwolken, dijken en koeien. We proeven als amuse een bekertje lekker pittige gazpacho met Koreaanse kruiden en een meringue van wortel met schapenkaas uit de streek. Lekker! We drinken heerlijke en betaalbare côtes du rhône van marsannedruiven Perrin, 2017 bij plakjes gesneden coquilles met paddenstoeltjes en witte kool. Naast gerookte zalm met crème van makreel, pesto van doperwt en pepermayonaise. Prachtige smaken, mooie opmaak, verrassende zuren en texturen. Hoofdgerecht is zeeduivel in mals gebakken moten, met gestoofde artisjok, blini van aardappel met pecorino en mediterrane vissaus. Prachtig gerecht, smakelijk en overtuigend. Op het andere bord rundvlees: black angus-nek, zacht gegaard en gebakken. Opgediend met tomaat, paprika, empanada met rund, en jus van chipotle. Prachtige smaken, gulle portionering, perfect doseren van de sommelier. De laatste druppel wijn wordt geschonken bij de laatste hap van het pièce. Tot slot cremeux van valrhona-chocolade, sorbet en crème van grapefruit en framboos. De Limonadefabriek stijgt naar 90.

Wat is het toch een indrukwekkende zaak, dit kolossale pontonrestaurant met een metershoog plafond, rondom glas, een grijze natuurstenen vloer, hotelkamers, een vergaderruimte en een kookstudio. Dat in 2012 nog door de Bond van Nederlandse Architecten werd genomineerd voor Gebouw van het Jaar. En drijvend in de Lek-haven van het kerkse dorpje Streefkerk, waar ze de strenge zondagsrust rekkelijker nemen dan gedacht want het eethuis zit op deze winterse weekendavond overvol. Terwijl we wegzakken in gerieflijke kalfslederen Montis-stoelen, het strakke taupekleurige interieur beschouwen en de menukaart bestuderen, zet gastheer-sommelier Robert Jansen de ongedekte tafel alvast vol met de eerste verleidingen: vers afgebakken brood, gezouten boter, bitterballetjes van hertenragout en lijnzaadwafeltjes met kummel. We starten daarna met oosterscheldepaling op cremeux van erwtensoep bij appel, zoetzure uitjes en katenspekkruim. Stevige kost en hoog op smaak, maar wát lekker. Zo ook de salade van kalkoenbout, op het ander bord. Patron-cuisinier Erik Hermans heeft het sappige biologische vlees langzaam gegaard en op geroosterde knolselderij gelegd, vervolgens besprenkeld met honingdressing en afgewerkt met korianderzaad. Robert Jansen zet er een dijk van een witte wijn naast: Savennières Clos du Papillon 2007, chenin blanc van top-Loirehuis Baumard. Die drinken we door bij het Engelse lamsvlees, rosé doorgegeven, getrancheerd en geschikt op gebakken polenta, gebrande witlof en grapefruit, overgoten met een intense lamsjus. Eveneens verrukkelijk is kalfssukade, bij aardappeldonuts, tomaatbereidingen en waterkers. In een rijke stroganoffsaus waarin gefermenteerde peper en knoflook hun intense smaken afgeven. We besluiten dit feestmaal met een bordje prachtige streekkazen, bij perenchutney en notenrozijnentoast. Staat stevig op 91.

Dit restaurant drijft al vijftien jaar in de gemeentelijke jachthaven, pal aan de Lek met van alle kanten zicht op de polders en op de rivier. Patron-cuisinier Erik Hermans kookt er eigentijds en betaalbaar. Wij proeven perfect gegrilde coquilles met rauwe witlof, kleine artisjokken op pikante hummus met lichtzure vinaigrette en appel. De reisgenoot smult intussen van een verrassende vegetarische koude crème van amandel en knoflook, gerookte geitenkaas en een ‘ouderwetse’ huzarensalade. Gefrituurde artisjok erbij zorgt voor de bite. Alle gerechten worden prachtig gepresenteerd op schitterend porselein. We drinken er frisse Irpinia falanghina bij van I Capitani, Campania. Dorade, daarna, is supervers en de jonge bediende schenkt aan tafel behendig een sterke smakelijke tonijnbouillon in het diepe bord. Het garnituur bestaat uit gegrilde knolselderij, brunoise van knolselderij en jonge sojaboontjes. Op het andere bord kalfszwezerik, krokant gebakken met licht gesmolten brie, schijfjes gekookte opperdoezer en anijschampignons met daaroverheen een licht friszure kalfsjus met rode wijnazijn. Zwaar gerecht, maar om je vingers bij af te likken. De kundige gastheer-sommelier Robert Jansen schenkt er een rode corbières bij (Château de Vieux Parc). Op het eerste gezicht een vreemde keuze, maar hij sluit naadloos aan bij het gerecht. De kaaswagen is prachtig en de kazen zijn op temperatuur. Madeira Malmsey 1996 is een ideale begeleider. De chocoladewafel, de warme chocoladesaus en het vanille-ijs zijn de calorieën waard. De uitgebreide theekaart en huisgemaakte friandises plus een zeer ruime keuze van door de patissier gemaakte bonbons maakt het soms te lange wachten goed. De Limonadefabriek stijgt een plaatsje naar 91.