De Nieuwe Polderkeuken

Vanuit het restaurant op de eerste verdieping van een groot hoekpand in het hart van Stolwijk heb je uitzicht over een rustig dorp met een mengeling van oudere en nieuwere panden. De buitenmuren zijn opvallend rood geschilderd, binnen is de kleur koningsblauw duidelijk aanwezig in kastjes in Oudhollandse stijl. De indeling lijkt wat onlogisch met een keuken die een halve verdieping lager ligt, maar dat heeft geen enkele invloed op de kwaliteit van de gerechten. Integendeel, chef en eigenaar Frank Streefland kookt hier zeer degelijk en hanteert een originele menukaart die de keuze biedt uit à la carte en menu's van drie tot acht gangen. De wijnkaart is indrukwekkend: een dik rood boek met een buitengewoon originele en omvangrijke wijnselectie. Wijnen uit Noord-Macedonië en Liechtenstein kom je niet vaak tegen, maar hier wel. Na een paar voortreffelijke amuses waaronder brioche met paling en appelstroop, komt een heerlijke combinatie van tomaat, rivierkreeftjes en een saus van rivierkreeftbouillon en karnemelk op tafel. Erbij een mooi glas cabernet blanc 2019 van August Ziegler uit de Pfalz. Op het andere bord een steak tartaar van rund uit de Krimpenerwaard met een saus van wortel en gekonfijte sinaasappel. Aardappelkrokantjes geven een mooi tegenwicht aan de subtiele smaak van de tartaar. De bijpassende wijn is weer mooi gevonden: een pinot gris van Wijngoed Thorn uit Limburg. Dan gebakken heilbot met een luchtige saus van beurre noisette en in het gezelschap van een pakketje zeer smakelijke ratatouille: hier bewijst de chef andermaal zijn originele aanpak. Het dessert met Stolwijkse aardbeien op een ring van panna cotta met koekkruimels met witte chocolade maakt het eetfeestje compleet.

Als je oude kern van Stolwijk betreedt is het onmogelijk het rode pand van De nieuwe polderkeuken te missen. Patron-cuisinier Frank Streefland heeft hier buiten zijn restaurant ook een cateringbedrijf en een partycentrum. Het restaurant is op de eerste verdieping gevestigd en te bereiken met een smal liftje of trap. De patron is tijdens ons bezoek veelvuldig in het restaurant te vinden, staat de bediening bij en serveert, neemt bestellingen op en schenkt de wijnen. Bij onze aperitiefwijn, een sauvignon blanc die iets te warm geserveerd wordt, komen een drietal amuses; een smakelijk soesje van gerookte paling, een quiche van Stolwijker kaas en in een klein bloempotje een piccalilly-panna cotta met gepofte quinoa. Streefland kookt een meergangenmenu en staat zich voor op een 'Nieuw-Nederlandse' keuken. Een groen mozaïek van in algen gemarineerde zeebaars met hangop, yuzu, komkommer en sesam is de eerste gang. Een voltreffer. Ook de gang van een drieluik Hollandse asperges – gekookt, als mousse en gefrituurd – is goed. En de bijgaande saus op basis van gefermenteerde asperges een vondst. Het hoofdgerecht bevat veel ingrediënten: malse lamsfilet en haasje met saus van het lam met munt. Erbij knolselderij, lavas, crumble van zwarte olijven, hollandaise, daslookcrème en zeekraaltempura. Een mond én een bord vol. Bij het het nagerecht worden wij verrast met een bananenbavarois (in de vorm van banaan) met een prachtige intense smaak, tonkabonen en stracciatella-ijs. Naar de wijnkaart mag kritisch gekeken worden want die is qua aanbod en prijsstelling niet helemaal in balans. En ook de jonge en nog onervaren bediening heeft goede begeleiding nodig.

Patron-cuisinier Frank Streefland noemt zijn keuken Nieuw-Nederlands met een klassieke Franse basis. We gaan het proeven op de eerste verdieping van het pand (bereikbaar met trap en een piepklein liftje) waar op de begane grond van dezelfde eigenaar een bistro huist. We worden vriendelijk ontvangen door maître-sommelier Valentijn van Urk en naar onze tafel geleid. Het is rustig. Onder het genot van een glas Round House Chardonnay uit Zuid-Afrika, een mooie goudgele witte wijn met een volle, maar frisse afdronk, bekijken we de menukaart waarop een bescheiden keuze van voor-, tussen-, hoofd- en nagerechten. Ondertussen komt er een warme en knapperige zuurdesembol op tafel naar wens gedurende de avond aangevuld. We zien het brood niet op de rekening terug. Eerste gang is huisgerookte zalm met garnering van fijngehakte radijs, bloemkool en aardappel, op smaak gebracht met basilicum, knoflook en amandeltjes. Daarna een flinterdunne ravioli gevuld met rivierkreeft opgediend in een lichte bisque afgemaakt met gehakte snijbiet, groene appel, vanille en groene curry. Verfijnd en prachtig op smaak. Hoofdgerecht is een regelrechte klassieker: gebakken zeetong à la meunière met flink zwarte truffel erover geschaafd. Overzijde geniet van sappig gebraden lamsfilet met polenta overdekt met een garnituur waarin kerriekool en morieljes. Bij de koffie komen wat snoeperijtjes. Voor dit alles betalen we een hoge rekening. Misschien wel te hoog. Zou het daarom zijn dat het de hele avond zo rustig blijft?

Je moet de trap op (er is ook een piepklein liftje) om deze opmerkelijke zaak van patron-cuisinier Frank Streefland te bereiken, maar dan zit je eerste rang: het dorpsplein met de oude bomen ontvouwt zich als een ansichtkaart uit de vorige eeuw. De zaak zelf is een groot uitgevallen, blauw geschilderde ‘ouderwetse’ boerenhuiskamer. Daarentegen is de keuken eigentijds, net als de relaxte bediening door maître-sommelier Valentijn van Urk. Wij proeven maisbrood met geitenboter, olijfolie of gerookte roomboter en drie smakelijke welkomsthapjes. Bij mooie, betaalbare witte wijn uit de Languedoc. De start is een signatuurgerecht van de chef: crème brûlée van eendenlever met bereidingen van olijf. Heerlijk van smaak, mooi van opmaak. Op het andere bord een vegagerecht: rode biet met geitenkaas, lavas en dille op een honingraat van deeg en polderhoning. Extra accent: puntjes zoute drop die wonderwel samengaan met de andere smaken. Mooie vondst. Het hoofdgerecht is zeeduivel, goed gebakken, sappig, smakelijk en zacht-stevig. Met een garnituur ven Zeeuws spek, karnemelk, ui en zeewier. Opnieuw onverwachte combinaties die uiteindelijk goed blijken te matchen. Naast Waards lam, à point gegaard, met morieljes, doperwt, tuinboon, lavendel en rabarber. Tot slot kazen uit de streek en een heerlijke combinatie van banaan, yoghurt, dragon, framboos en roze peper. Prima adres!

De opgang naar dit bekoorlijke restaurant op de eerste verdieping van een opvallend rood geschilderd hoekpand in hartje Stolwijk is nauw en steil. Ben je slecht ter been, dan kun je gebruik maken van het liftje. Het zegt iets over de vindingrijkheid van patron-cuisinier Frank Streefland, die naast de Polderkeuken ook de ondergelegen bistro ‘Polderkamer’ uitbaat. Wij genieten na binnenkomst van vers maïsbrood met lavendelboter en een keur aan veelbelovende welkomsthapjes met uitgesproken smaken. En van de boerensfeer die hier wordt opgeroepen door vintage gruttersblikken, brocante keukenrekjes, plankenvloer en tegelplateau met poldertaferelen. De voorkomende maître-sommelier Valentijn van Urk is na enkele omzwervingen terug en schenkt halfzoete Vouvray Vigneau-Chevreau bij de signatuur van de chef: crème brûlée van eendenlever, mangochutney en ijs van olijfolie. Voortreffelijk. Net als op de huid gebakken zeebaars. De vis à point doorgegeven op gestoofde venkel, plus bloemkoolzalf, coquilles, groene asperges en met yuzu verrijkte beurre blanc. Het pièce is rosé gebakken ossenhaas. Bij een glas rondborstige rode Rhônewijn van Louis Chèze, die uitstekend samengaat met het garnituur van cantharel, biet, framboos, ganzenlever en apart geserveerde rode wijnsaus. Fijn adres.

Het kleine, sfeervolle en rustige restaurant De Nieuwe Polderkeuken zit op de eerste verdieping van een opvallend rood pand in het centrum van Stolwijk. De tafels zijn met smetteloos gesteven linnen gedekt en de rode lederen stoelen zitten comfortabel. Blikvanger is de tegelwand met afbeeldingen uit de polder, door kunstenares Bea Peters ontworpen. Patron-cuisinier Frank Streefland is opgegroeid in het Groene Hart en werkt met liefst biologische producten uit het omringende polderlandschap, zoals lam uit de Krimpenerwaard, Stolwijker kaas en Oudekerkse honing, die hem inspireren tot stoere regionale creaties. Hij kookt een klassieke keuken met een moderne en vaak verrassende twist waar vaste gasten graag voor terugkomen. Op de gevarieerde wijnkaart staan 120 wijnen van gevarieerd jaartal, oorsprong en prijs. Fijne zaak.

Midden in het Groene Hart gelegen. In de eetzaal valt onmiddellijk de tegelwand op met afbeeldingen uit de polder, ontworpen door kunstenares Bea Peters. Patron-cuisinier Frank Streefland, opgegroeid in de omgeving van Stolwijk, kookt zo veel mogelijk met regionale producten. We worden gastvrij ontvangen door maître-sommelier Sebastian Paliama en voorgegaan naar onze tafel. Bij een glas witte mousserende Thorn Clarke brut van het huis Eden Valley bekijken we de menukaart die beperkte keuze à la carte geeft en een verrassingsmenu van drie tot en met zeven gangen. Wij kiezen voor à la carte en starten met crème brûlée van ganzenlever. De lever heeft een heerlijk zachte smaak waarbij de licht zoete mangogelei dit voorgerecht de juiste touch geeft. Daarna coquilles met verse asperges en een mooie volle, zacht naar anijs geurende pernodsaus die apart wordt geserveerd. De coquilles zijn helaas iets te hard aangezet waardoor de kern niet meer rosé is en de mooie smaak wegvalt. Lamsvlees uit de Krimpenerwaard is perfect bereid en hiermee laat Streefland zijn vakkennis optimaal zien. De tranches zijn prachtig rosé en worden geserveerd met krachtige braadjus van het lam en kraakverse seizoensgroenten. Als afsluiter bosbessenmouse met ijs op basis van van gin-tonic. Lekker.

In het centrum van het kleine plattelandsdorp Stolwijk vinden we restaurant De Nieuwe Polderkeuken, gesitueerd op de eerste etage en per trap of liftje bereikbaar. De eetzaal heeft de uitstraling van een grote landelijke keuken. Patron-cuisinier Frank Streefland kookt graag met producten uit de nabije omgeving. De kaart is bescheiden: de menu’s zijn samengesteld uit à la carte-gerechten. In het voorprogramma een witte wijn die van uitleg gespeend blijft en een handvol amuses waaronder een soesje met venkelcrème en shotje van watermeloen. Vooraf een goed op smaak gebrachte tartaar van kalf met gebakken langoustine, kletskop, piccalilly en grapefruit. De bitter-zure smaak van deze laatste zorgt ervoor dat wij de geschonken wijn de Mestizaje 2017 niet meer proeven. Wat jammer van deze overigens mooie wijn. De sliptong met ganzenlever en aan tafel geschaafde zomertruffel is goed bereid, maar spanning in het gerecht ontbreekt. De bediening is jong en enthousiast, maar de wijnbegeleiding laat te wensen over. De uitleg is kort en plichtmatig. Het Waardse lam, rosé gebakken filet en stoofvlees in krokant jasje, wordt geserveerd met avocado en auberginecrème. De geschonken rode costières de nîmes is eenvoudig maar goed passend bij het neutraal smakende hoofdgerecht. Het dessert blijkt het mooiste en 'rijkste' gerecht van de avond. Op een zwart bord verschijnt een combinatie van verschillende Stolwijkse aardbeitjes met crumble van witte chocolade en huisgemaakt boerenyoghurtijs. Erbij een glas met een royale hoeveelheid bavarois, crème suisse en meringue. Hier en daar zijn wat aandachtspuntjes, maar we komen graag terug.