la Trinité

Sinds La Trinité het loungegedeelte voorin heeft ingeruild voor een uitbreiding van het restaurant, lijkt het alsmaar drukker en drukker te worden in deze sfeervolle zaak, gevestigd in een voormalig bankgebouw. Voorbijgangers werpen nieuwsgierig een blik naar binnen en genieten zichtbaar mee van de prachtig gepresenteerde gerechten op de borden van de gasten aan het raam. Zoals altijd worden alle bezoekers hartelijk ontvangen door gastvrouw Evelyn Scholtes, echtgenote van chef en eigenaar François de Potter. Om ons heen horen we Frans, Belgisch en Nederlands. En soms helemaal niets – als iedereen zich volledig concentreert op wat er op de fraai opgemaakte borden ligt. Zo genieten we van het voorgerecht van Ibericoham, een hoeve-eitje met nog zachte dooier, een luchtige espuma van aardappelpuree met daarop zwarte truffel en een broodsoldaatje met mousse van Ibericoham, gelei van zoete ui en olijvenjam. Een voortreffelijke combinatie van smaken én structuren, want François besteedt duidelijk aandacht aan textuur. Evelyn schenkt er een witte rioja Martinez La Cuesta 2023 bij: licht houtgerijpt, fris, met een romige textuur. Een verrassende wijn die tevens prachtig samengaat met het eitje en de aardse tonen van truffel. Hulde aan Evelyn die haar rol als gastvrouw feilloos weet te combineren met haar kennis als sommelier. Zo serveert ze ook een alcoholvrije wijn: Disfrutando 0,0 van de verdejodruif. Biodynamisch geteeld en verrassend smaakvol en verfrissend. Filet van hertenkalf bekoort als hoofdgerecht. Perfect gegaard, boterzacht en begeleid door een kleurrijke Italiaanse salade met een subtiele sesamdressing die alles mooi samenbrengt. Op het bord ook een grote friet: goudgeel, opgebouwd in laagjes, krokant van buiten en zacht vanbinnen. Daar willen we wel een schaaltje extra van. Ook al zo lekker is het dessert. Een moderne interpretatie van een Snickers: zoute karamel waarop chocolade-ijs en -mousse, chocoladekrokant en kraakverse pinda’s. Het wordt alsmaar beter bij La Trinité. Niet alleen het bord, ook de inrichting met petrolkleurige stoeltjes en kunst aan de muur. Beneden bij de toiletten herinneren de oude kluizen van de voormalige bank aan vroegere tijden – tegenwoordig liggen er wijnen in. Gelukkig hoef je, dankzij de schappelijke prijzen, níét eerst naar de bank om hier volop te kunnen genieten.

Midden in het centrum van Sluis, in een voormalig bankkantoor, openen de glazen toegangsdeuren zich naar een walhalla voor liefhebbers van een verfijnde oosterse keuken. Zeer verrassend en zeker voor een gebied waar met name traditionele gerechten door de Belgische buren gewaardeerd worden. Patron-cuisinier François de Potter is een weg ingeslagen waarbij oosterse gerechten op een eigentijdse wijze gepresenteerd worden met lokale producten. Het is de lievelingskeuken van de Zeeuwse chef. Geënthousiasmeerd toen hij bij een ander toprestaurant werkte in Limburg en jarenlang naast een Koreaanse chef woonde. En door zijn schoonmoeder die de Indische keuken tot in haar vingertoppen beheerst. Ook Evelyne, gastvrouw en echtgenote van François, geniet van de oosterse touch in de menu's. Het alcoholvrije aperitief van basilicum, gepofte boekweit en rozenblaadjes is heerlijk fris en een schaal vol krinkelende kroepoek van brede bami met tomatenpoeder en een pittige crème van sriracha ziet al snel de bodem. Het bapaobroodje, een amusehapje, is in de vorm van een roos met een vegetarische vulling van groenten, mooi op smaak. Het dotje sambal bovenop geeft een pittig accent. Vooraf Koreaanse bouillon met zijdezachte tofu, fijngesneden bosui, shiitake, anijspaddenstoel, knapperige paksoi en edamameboontjes. De heerlijk geurende soep is gemaakt op basis van dashi. Alle lof voor de Maleisische barbecue-kip met de zalige geur en smaak van houtskool, verse mango en een crème van mango en yuzu. Daar smaakt de sauvignon blanc Plein la Vue van Jeff Carrel uit de Loire heerlijk bij. Het is een volle witte wijn met een hint van citrus en groene appel. De oosterse keuken bevalt goed, in de Zeeuwse provincie!

La Trinité in hartje centrum Sluis staat voor constante kwaliteit en daarom is het er altijd druk. Vaak met Belgische gasten die de keuken van patron-cuisinier François de Potter hoog weten te waarderen. Gevestigd in een voormalig bankgebouw, waar ooit de loketten waren is nu de keuken gevestigd. Inmiddels zijn er eettafels in het voorste gedeelte geplaatst en daar is het extra fijn zitten op gerieflijke gestoffeerde stoelen met zicht op het winkelende publiek dat steels op de borden kijkt en niet zelden naar binnen komt om te vragen of er nog een tafel vrij is. François kookt een vast menu met aandacht voor vis, schaal- en schelpdieren en vaak Aziatische invloeden. We beginnen met enkele amuses waarvan het krokante bakje, gevuld met saté en groenten, afgedekt met pindasaus, seroendeng en geroosterde kokos, een mondvullend rijsttafelhapje is. En toch proef je elk ingrediënt afzonderlijk. Knap gedaan. Gefrituurde noedels volgen, waaronder een zachtgekookt hoeve-eitje uit het nabijgelegen gehucht Draaibrug, tonijncrème en tobiko-eitjes, Wagyu-vlees en wat noordzeekrab. Een wonderlijke combinatie, speels en een uitstekende match van ingrediënten. Bij het hoofdgerecht van Schotse zalm, bereid op Aziatische wijze met salade van zacht-zoete rode biet en ziltige zeekraal, wordt een begeleidend sap geschonken van Van Nahmen, een mengsel van rabarbernectar en framboos. Fris en aromatisch en mooi aansluitend aan de zalm. Van binnenkomst tot vertrek word je bij La Trinité omringd met oprechte zorg en aandacht. Daar zorgt gastvrouw Evelyne de Potter voor en ook de jongere generatie, want oudste dochter weet gasten goed te informeren en benadert hen op een even zo charmante manier. Fijn adres.

‘Lekker eten, een goed glas wijn en leuk gezelschap’. Het zijn de sleutelwoorden van patron-cuisinier François en zijn partner, gastvrouw en kundig sommelier Evelyne de Potter. En dit wordt meer dan waargemaakt in hun elegante restaurant dat gevestigd is in een voormalig bankgebouw, hartje centrum Sluis. Op zonnige dagen kan er geluncht worden op het prachtige tuinterras. François kookt een evenwichtige keuken en schroomt niet lekkere klassiekers voor het voetlicht te brengen. Tegelijkertijd heeft hij oosterse bereidingen op de kaart staan en veel vis-, schaal- en schelpdieren. De handgesneden kingfishtartaar met lauwwarme blini’s, avocadocrème en een flinke dot kaviaar is meteen al een schot in de roos. En dat geldt ook voor de begeleidende wijn: een grüner veltliner van Weingut Stadt Krems uit 2021. Mineralig met een klein pepertje in de afdronk. De gegrilde anjouduif daarna is voortreffelijk. Het bijgaande gekonfijte pootje en de krokante huid al net zo lekker. Toe een klassieker van het eerste uur: amarenekersen in een mousse, als bavarois, puree en compote. Met ijs op basis van kefir. Niet te machtig, vol van smaak. Pluim voor de bediening die alles prima onder controle heeft en je het gevoel geeft écht gast te zijn. Wij houden ervan!

Middenin het immer drukke winkelstadje Sluis bevindt zich restaurant La Trinité, waar de kookstijl van patron-cuisinier François de Potter onverminderd goed blijft en zijn (gast)vrouw Evelyne voor iedereen een vriendelijk woord heeft. Het is hier altijd aangenaam druk met gasten uit binnen- en buitenland. De menukaart is compact en op de wijnkaart veel Europese keuzes. We zitten in opnieuw beklede fauteuils, de akoestiek is prima en de sfeer ontspannen. Tonijn tataki met amandel, unagisaus, miso, sesam en koriander is het vooraf. De tonijn is rondom heel licht geschroeid en wordt geserveerd in mooi gesneden plakjes met daarbij aardbei, tapiocaparels, sesamcrème en misogelei in een rozenvormpje. We eten dit gerecht met chopsticks. Het glas grüner veltliner van Weingut Stadt Krems 2020 Lössterrassen biedt een fris tegenwicht met hinten van limoen, citroen en een groen pepertje. Het op open vuur geroosterde malse lamsvlees mag er zijn. De garnituren zijn verrukkelijk: geroosterde aubergine die boterzacht is en smeuïge falafel balletjes van kikkererwten met kruiden. De Garnatxa Negra Herencia Altes, 2018 wordt licht gekoeld geserveerd. Het kruidige van deze biologische wijn gaat prima met de barbecuesmaak van het vlees. Fijn adres!

Veel Belgische gasten weten de keuken van patron-cuisinier François de Potter op waarde te schatten, want het zit hier avond aan avond vol met goedgeklede zuiderburen. Dit sfeervol ingerichte restaurant is gevestigd aan de rand van Sluis in een voormalig bankgebouw aan de Damse Vaart. Waar ooit de bankloketten waren is nu de keuken. En de grote kofferzaal is omgetoverd tot wijnkluis. Op de vroegere parkeerplaats is een schitterend tuinterras aangelegd. François en zijn partner Evelyne Scholtes presenteren een laagdrempelig concept, dat toegankelijk is voor een breed en jong publiek. En we vertellen er maar meteen bij: dat wordt gepresenteerd op hoog culinair niveau. De kookstijl is de klassiek-Franse keuken met Aziatische invloeden en creativiteit voert de boventoon. Evelyne, gastvrouw en sommelier, is joviaal en kundig. Ze schenkt met veel kennis van zaken verrassende wijnen. De prijs-kwaliteitverhouding is uitermate prettig, net zoals de sfeer hier. Een restaurant met een sterretje!

Patron-cuisinier Francois de Potter leverde in 2019 zijn Michelinster in, om verder te gaan als Brasserie La Trinité. Dezelfde kwaliteit garanderend maar dan voor een breder publiek. De meer laagdrempelige naam heeft hem geen windeieren gelegd. Het sfeervol ingerichte restaurant, gevestigd in een oud bankgebouw zit avond aan avond vol met meestentijds Belgische gasten die goed gekleed zijn en vaak in gezelschap van hun gezin komen genieten van de uitstekende kwaliteit/prijsverhouding. De stijl van koken van François is nog altijd de Franse keuken met Aziatische invloeden. We genieten volop van het Franse voorgerecht, een terrine van ganzenlever op sucrine slablaadjes. De mousse van truffel en de geschaafde truffel geven aan het gerecht een volle smaak en heerlijk mondgevoel. De terrine van foie gras is zoals zij hoort te zijn. Licht bitter en mooi compact. De door echtgenote, gastvrouw en sommelier Evelyne gekozen wijn wijkt af van de traditionele zoetige wijnen bij foie gras. De Soalheiro ‘Allo’, Loureiro Alvarinho, 2018 heeft elegantie van de loureiro druif en citrus en tropisch fruit van de alvarinho. Een zeldzaam mooie combinatie. De zeebaars, gegrild op een keramische barbecue gaat vergezeld van boksoi en doorzichtig gestoomde deegvelletjes, gevuld met garnalen: har kau. Het schuim van kerrie en de geurige chilisaus smaken er geweldig bij. Fijne zaak! Staat stevig op 43.

Chef-kok François de Potter en partner-gastvrouw Evelyne hebben de zaakjes goed op orde. Hun in 2005 geopende eethuis in het drukke centrum van Sluis ziet er puntgaaf uit. Netjes en sfeervol, met comfortabele kuipstoelen, een muurbank, ruime tafelschikking, een ‘regen’ van hanglampjes, met knusse aperitiefhoek en een behaaglijke binnentuin. Ook nog eens pal aan de grens met België, dus verzekerd van een onophoudelijke stoet Vlaamse eters die goede wijnen en spijzen naar waarde weten te schatten. We proeven falafelkroketjes met knoflookmayonaise, olijvencake met carpaccio-‘kapseltje’, een cornetto met mousse van ham, augurkkruimels, gepofte varkensnek en dragon en toast van komijn en zonnebloempitten met een dip van speculaaskruiden. Smakelijke entreehapjes die hoge verwachtingen scheppen voor het vervolg van de lunch. Te beginnen bij kikkerbillen. We kluiven de bovenbeentjes, op Parijse champignons, peterseliecrème, prei, geklaarde boter en schuim van gewürztraminer, tot op de botjes kaal. Lekker, maar zó vet dat het geselecteerde glas Blaashoek, Kaapse chenin blanc, er krachteloos bij is. De salade van artisjok, notensla, zomertruffel, auberginekaviaar en parmezaan, naast Catalaanse ciabatta met cheddarmayonaise, imponeert evenmin. Smakelijk, zeker, maar enigszins gewoontjes. Verheffender is de tarbot. De (duur betaalde) vis sous vide gegaard en op de graat opgediend bij een vernuftig garnituur van geroosterde beukenzwam, bavarois van groene kruiden en doperwtenzalf. Naast een schenkbekertje beurre blanc met prachtige yuzu-zuren. In het glas: Jordan 2016, sappige Zuid-Afrikaanse chardonnay zonder houtopvoeding. Terwijl we uitbuiken met verse koffie, brengt het aandachtige personeel tot slot nog warme Brusselse wafels met vanillezalf, kersenmacarons en meloen-ijs. We zijn tevreden. La Trinité zakt mede vanwege dringen aan de top naar plaats 43.

Mooi restaurant van François en Evelyne de Potter, aan de Kaai in het drukke centrum. Zaten we bij eerdere bezoeken in de sfeervolle eetzaal, vandaag dicteert de temperatuur van de zwoele zomeravond ons naar het intieme terras. Granité van rode biet proeven we er, en macarons met vulling van geitenkaas, olijf en kappertjes. Naast bloody mary met tomaat, tabasco en wodkacrème. Mooi begin. Patron-cuisinier François verrast ons vervolgens met souvenirs uit Marrakech: hummus, falafel en artisjok zetten de Noord-Afrikaanse toon. Smakelijk, mooi gepresenteerd en alle pittige smaken goed met elkaar in balans. Sommelier Evelyne schenkt er biodynamische Oostenrijkse Meinklang bij uit het Burgenland. Frisse en fruitige witte wijn die goed combineert. Zacht gegaarde langoustine met venkel, vadouvan en curry is een mooi tussengerecht, zeker ook met de Avarus chardonnay van Thierry Rodriguez uit de Pays d'Oc (2015). De pasta erbij (tarwe-aaltjes) vormt het tot een smakelijk geheel. Het hoofdgerecht is lamsfilet, mooi rosé gebraden en vergezeld van plakjes courgette op groene pesto, een cakeje met chorizo, mozzarella, ingekookte tomaat en zwarte olijf met rooksmaak. Verder schuim met garam masala, afgewerkt met dotjes aïoli en knisperige nootjes. Een fraai uitgevoerd, zeer smakelijk hoofdgerecht. In het glas: rode Toscaanse Heba (fattoria di Magliano, 2015) van sangiovese- en syrahdruiven, mooi combinerend met (vooral) de exotische kruiden. Tot slot is het aardbeitaartje sierlijk opgemaakt met citroenijs en yuzu. Heerlijke frisse zoetigheid, in smaak versterkt door Monbazillac Château Barouillet, 2014) van semillon- en muscadetdruiven en uitstekende combinerend met de aardbeismaken. La Trinité staat stevig op de 38ste plaats.