Aan de Poel

Vriendelijk onthaald worden op de parkeerplaats gebeurt niet bij elk restaurant, maar het hoort bij de valetservice van Aan de Poel. Vloermeester Naduah Bronsveld geeft ons binnen een tafel met uitzicht over de spectaculaire en tegelijkertijd rustgevende waterpartij. Nadat we fraaie Dhondt-Grellet ‘Roc Solare’-champagne ingeschonken krijgen door opgewekt sommelier Rens Morshuis komt chef Stefan van Sprang de menukeuzes met ons doornemen. We laten ons verleiden en kiezen voor het ‘signature menu’ met rijke ingrediënten als kaviaar, kreeft, wagyu en ESF-paling. Voorafgaand genieten we van een viertal amuses waaronder een knisperende cilinder met barbecue-prei, haricots verts en schuim van limoen. Gebakken oosterscheldekreeft, komt met kreefttartaar, macadamianoten, tuinboontjes en een onweerstaanbaar lekkere gelecurrysaus. De witte Village Bourgogne van Alain Chavy uit 2022 toont zich een veilige begeleider. Des te meer zijn we onder de indruk van de wijn-spijscombinatie van gerookte ESF-paling, gelakt met zoete yakitori die gecombineerd wordt met Sauternes van Château Piada. Chapeau voor de sommelier! Het hoofdgerecht geeft a5-wagyu. Twee verschillende delen, de iets vettere haas en zachte magerdere sukade, beide perfect van bereiding. De begeleidende jus is subliem en zo aanwezig dat het groentepakketje eigenlijk helemaal wegvalt. Na het dessert van klassieke tarte tatin, weer helemaal bereid volgens het boekje, worden we feestelijk verrast door de indrukwekkende friandisetrolley met een keur aan mondvermaakjes. We proeven bonbon van gezouten karamel, praliné met hazelnoot, makaron met lavendel en warme pastel de nata. Aan de Poel weet de gasten te bekoren met overvloedige tafeltaferelen. Waar we wel een vorstelijke rekening voor betalen. Daalt naar 31.

Haute cuisine en een mentaliteit van ‘doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg’ gaan hand in hand in het relaxte etablissement van patron-cuisinier Stefan van Sprang en maître en sommelier Rob Veuger. De eerste komt uit Noord-Brabant en dat is misschien wel debet aan de ontspannen sfeer waarin ruimte is voor een grap en een grol, maar tegelijkertijd professionalisme allesbepalend is. Anyway, wie aanschuift in het chique interieur, is verzekerd van een fijne middag of avond uit eten. We starten met een glas champagne van Guy Charlemagne en een parade aan amuses. De bonbon van groene appel met olijfolie gevulde olijf is goddelijk. De menukaart bevat een lunch- en diner chefsmenu, specials en sweet en cheese. De wijnkaart is uitgebreid met ruim zeshonderd labels uit oude en nieuwe wereldlanden. Steak tartaar aangemaakt met kruiden, uitjes en bieslook, afgetopt met kaviaar en ernaast geroosterde langoustine is de eerste gang. In het glas een chablis uit 2022 van Christian Moreau. Tonijn met foie gras en pata negra ham is meesterlijk. De ingrediënten liggen gestapeld op elkaar in de vorm van een tompoes. De foie gras smeuïg, de tonijn rauw en het geheel is gegarneerd met zeer krokant gebakken pata negra. De risotto met parmezaan, madeirasaus en truffel valt wat tegen. De risotto is te gaar. Als we dit aangeven worden we sympathiek gecompenseerd en ontvangen een extra mooie rode wijn, een 2011 Valpolicella Ripasso Classico Superiore 10 anni van Cà dei Maghi bij een moot voortreffelijk bereid Wagyu-vlees. Tarte tatin met romig vanille-ijs en karamel is een waardig klassiek sluitstuk. Staat ook dit jaar stevig op 29.

Er zijn van die zaken waarvan je op voorhand al weet: dit wordt een fijne en bovenal pretentieloze avond met bourgondisch verfijnde spijzen en bijpassende wijnen. In een informele sfeer, maar tegelijkertijd professionele benadering. Het zit goed in de chique en modern ingerichte eetzaal van de immer goedlachse patron-cuisinier Stefan van Sprang en kundig maître en sommelier Robbert Veuger. Het uitzicht op het meer De Poel is aangenaam rustgevend. Op de achtergrond klinkt zachte housemuziek. Stefan komt persoonlijk het menu van de dag aan tafel uitleggen en geeft en passant nog wat extra mogelijkheden om je diner uit te breiden. De goedlachse assistent-sommelier Rens Morshuis schenkt ons een elegante Guy Dumangin Brut Champagne met appetijtelijke appetizers als een truffelbolletje en auberginepuree op een krokant met soja. Het brood is perfect en wordt gedurende de avond ongevraagd aangevuld. We zien het niet op de rekening terug. Gebrande zeebaars met dashi, appel en bleekselderij is het eerste gerecht, met als bijgerecht sardine op een krokantje. Heerlijk umami, de appel maakt het geheel fris en spannend. Daarna gebakken langoustine met een citrusvinaigrette en pickled aardbei met een snufje geschaafde peper. Fris en licht en beeldschoon van presentatie. Heerlijk malse kwartelfilet volgt, gegaard in knoflook met yakinikusaus (zoete Japanse barbecuesaus) en jus van rode wijn en port. Citroensorbet met luchtige champagnemousse en een beetje geschaafde citroen vormt het dessert. Een heerlijke combinatie. Het subtiele zuurtje van de stukjes geschaafde citroen passen goed bij de frisse champagnemousse. De bediening is hartelijk en maakt graag een ontspannen praatje. Je voelt je als gast heel welkom. Zou het toch ook een beetje te maken hebben met de Brabantse roots van de chef? Zakt door nieuwkomers in de top twee plaatsen naar 29.

Wat een heerlijk adres blijft dit culinaire paleis van patrons Stefan van Sprang en Robbert Veuger. De entourage is luxe en chique, het uitzicht over het water panoramisch, het ingrediëntengebruik rijk, de wijnkaart verrassend en de sfeer? Die is buitengewoon relaxed zonder stijf gehannes. Wel uiterst professioneel en zeer ter zake kundig. Het is druk bezet met stijlvol geklede gasten zowel zakelijk als privé. Al snel brengt maître-sommelier Robbert ons aperitief, een voortreffelijke champagne Brut Tradition van R.H. Coutier. Het feest kan beginnen. Op de menukaart van chef Stefan – die het koken met de Brabantse paplepel ingegoten kreeg, want thuis draaide alles om eten – een regelmatig wisselend chefsmenu naast signatures, zoet en kaas. We proeven van krokant gebakken langoustines met een romige schuimende hollandaise plus crispy venkel en asperge. De presentatie op een stoer gipsbord is beeldschoon. Zeeduivel is perfect op de huid gebakken en wordt begeleid door vongole, daslook, groene kruiden en beurre blanc. Verrukkelijk! En mooi in combinatie met het glas chenin blanc van Brookdale Estate Mason Road uit Zuid-Afrika. De tranches wagyu shortrib en sukade zijn botermals en de dessertamuse van gekaramelliseerde ananas van de barbecue met witte chocolade crumble en geschaafde Indische peper krijgt applaus. Aan zo veel moois hangt een prijskaartje, maar de gulheid van spijs én wijn (er wordt met gemak nog wat bijgeschonken zonder dat op de rekening terug te zien) is alles waard. Topzaak. Stijgt naar 27.

De ingrediënten op de menukaart zijn rijk: coquilles, kaviaar, langoustines, tarbot, truffel. En de wijnkaart biedt verrassende keuzes, variërend van onbekende parels tot wijnen van naam en faam, die oplopen van goed betaalbaar tot ongelooflijk duur. Maar je zit dan ook aan tafel bij Aan de Poel. Een luxueus restaurant met panoramisch uitzicht op het water. In gerieflijke gestoffeerde fauteuils, aan smetteloos gedekte tafels. Omringd door grote kelken vol met kunstige bloemboeketten. In het gezelschap van gegoede burgers, die meestentijds niet kijken op een euro meer of minder. In de open keuken is een team koks onder leiding van de van oorsprong Brabantse maestro Stefan van Sprang geconcentreerd aan het werk. En maître Robbert Veuger draagt met zijn jonge zwarte brigade zorg voor een lekker ontspannen sfeertje. Want dat moet gezegd: de entourage is deftig, maar het zit relaxed en er is naast een professionele benadering ruimte voor een grap en een gulle schaterlach. Er is een vijfgangenmenu dat regelmatig wisselt. We snoepen van rauwe tranches coquille met zeebes en kaviaar en vervolgen met verrukkelijke tarbot op gebrande prei met een aromatisch schuim van zee-egel, dashi en flinterdunne pommes soufflées. In het glas een elegante goudgele Rully en Bas de Vauvry van Domaine Jean-Baptiste uit 2019. Kalfshaas wordt pico bello gebraden opgediend met geschaafde truffel en rijke truffeljus, vergezeld gaand van een stoofje dat afgedekt is met een lekker kleverig krokantje van parmezaan. Daar hadden we er wel drie van gelust! Tarte tatin van peer met karamelsaus had brosser gemogen, maar dat is dan ook het enige aandachtspuntje. Aan al dit moois hangt een flinke prijskaart. Toch is Aan de Poel op de doordeweekse dag van ons bezoek tot aan de laatste tafel gereserveerd.

Al heel wat jaren voeren eigenaren chef-kok Stefan van Sprang en maître-sommelier Robbert Veuger hun gastronomische restaurant aan de oever van een meertje, dat deel uitmaakt van het Amsterdamse Bos. Eenmaal binnen word je omgeven door weelderige luxe. Zachte materialen voeren de boventoon met vloerbedekking, kamerhoge gordijnen en comfortabele fauteuils die met fluweel bekleed zijn. De tafels zijn onberispelijk gedekt met tafellinnen en blinkend servies, met de imposante kroonluchters als blikvangers. Stefan kookt in zijn open keuken met een bevlogen team geraffineerd, verfijnd, vol pure smaken en mooie structuren. Hij beschrijft zijn kookstijl als internationaal, maar met een frisse en creatieve twist. Het chef’s menu met zes kleine gerechten wisselt regelmatig. Daar schenkt Robbert prachtige wijnen bij. Van gerenommeerde wijnhuizen bijvoorbeeld in de Bourgogne of Spanje, maar ook onontdekte parels uit de Nieuwe Wereld. Naar wens kan er in een privé setting gedineerd worden in de wijnkamer (maximaal veertien gasten). Dat aan deze luxe en fantastische keuken een prijskaartje hangt, is niet vreemd, maar voor het gebodene krijg je alle waar voor je geld. Daarbij gaan Van Sprang en Veuger recht op hun doel af: “We willen graag bij de beste van Nederland horen.”

Het restaurant van Stephan van Sprang en Robbert Veuger ligt er prachtig bij aan de oever van een meertje dat deel uitmaakt van het Amsterdamse Bos. De inrichting is weelderig luxueus met - voor de akoestiek - veel zachte materialen zoals vloerbedekking, kamerhoge gordijnen en met fluweel beklede fauteuils. De tafels zijn gedekt met wit linnen, er staan kunstboompjes die rijk roze ‘bloeien’ en de krullerige kroonluchters zijn opvallend modern. Indrukwekkend is ook de wijnkaart met honderden keuzes in alle prijsklassen en met grote secties Bourgogne en Bordeaux. De huiswijn begint alleszins schappelijk bij vijf euro per glas. De bediening is aardig, attent en professioneel. Uit de open keuken van chef Stephan van Sprang komt dun gesneden gemarineerde zalm bereid als gravad lax, krokante softshell krab, bereidingen van komkommer, een vinaigrette met soja en yuzu en korenbloemetjes uit de eigen tuin op het fraaie terras. Het is een geraffineerd feest van smaken en structuren. De vriendelijke en kundige sommelier Erica Verweijen schenkt er een verrassend goed combinerende Louis Bovard, saint-saphorin 2017 uit Zwitserland bij. Dan een stukje getrancheerde, rosé gebraden ossenhaas en een dito pianostuk met truffeljus. Apart verschijnen zacht gegaarde sukade, een gazpacho van basilicum en doperwt, en ragfijne reepjes krokant gedroogd stoofvlees. Het dessert omvat verse kersen, vanille, mousse van witte chocolade, spongecake, een zachte suikergalette van kers en een vinaigrette van gember en dragon. Twee gebakken half doorzichtige chips van suiker en kersencoulis geven een aangenaam structuurcontrast. Dit heerlijke nagerecht ziet er bovendien uit als een plaatje. Aan de Poel stijgt naar 54.

Als fenix uit zijn as herrezen, deze prachtige zaak van Stefan van Sprang en Robbert Veuger. Een verzengende brand maakte in de midzomer korte metten met het elf jaar oude restaurant aan het meer van Amstelveen, maar in acht weken werd er gerenoveerd en opnieuw ingericht. Waardoor alles nu warmer, eleganter en chiquer is dan ooit. De keuken van Van Sprang is nog net zo smakelijk en inventief. In het voorjaar aten we op het magnifieke terras taco’s met auberginecrème en met kerrie en citrus. Gevolgd door een verrassende combinatie van zeebaars met ponzu, frambozenmosterd, koriander en kaffirlimoen met komkommerbereidingen. De uitstekende sommelier Erica Verweijen schonk er Müller Thurgau bij uit de Alto Adige (2016). Hoofdgerecht: aspergepunten met Oosterscheldekreeft, schuim van schaaldieren en het klassieke garnituur van eikruim, boterjus en gehakte peterselie. Daarbij een verrukkelijke witte Bandol (Château Salettes, 2016), van clairette- en vermentinodruiven. Na de brand proeven we, in een opmerkelijk relaxte sfeer, steak tartaar van kreeft met apart een eitje gevuld met kreefthollandaise. Ogenschijnlijk simpel maar o zo geraffineerd. We drinken er mooie vouvray Le Portail bij van chenin blancdruiven uit de Loire (Champalou, 2014). Ook gebakken langoustine op een marbré van venkel en bacon en dressing met pernod is verfijnd van smaak. En over gebakken paling met koude en warme foie gras worden aan tafel bevroren appelbolletjes gestrooid: verrukkelijke combinatie van smaken, texturen én temperaturen. Tot slot tarte tatin met karamelsaus en vanille-ijs, en macaron met pistache. Bij een glas Oostenrijkse Rotgipfler auslese (Johanneshof Reinisch, 2014). Moet door drukte aan de top helaas een plaatsje terug naar 56.

Wij genieten op een prachtige avond van een bubbelaperitief, van de tuin aan het water en van de vriendelijke bediening in dit prachtige restaurant van Stefan van Sprang en Robbert Veuger. Een macaron met passiefruit, licht gerookte koriandermousse en sinaasappelmousse, opgediend in een komkommerhart; sojakroepoek met knapperige meiknol; oester in een krokant flensje en andere amuses beloven een geweldig diner. Het feest begint met tartaar van langoustine en een gebakken langoustine in jus, granaatappel, rettich en groene kruiden. De goedgemutste en bekwame sommelier Erica Verweijen schenkt er een passende wijn bij van de pedro ximenezdruif uit Chili. Voor de tafelgenote is de salade van Noordzeekrab op een crouton van Brabants roggebrood, radijs, dressing van doperwtjes en zeekraal. Hierbij in het glas: heerlijke Oostenrijkse Umathum rosé van drie blauwe druiven uit Neusiedlersee (Burgenland). Bijzondere wijnen bij mooie gerechten, door chef-kok Jasper Hermans met zijn team hoog op smaak bereid en schitterend opgemaakt. Bijzonder is het hoofdgerecht van langzaam gegaarde shortrib en lende. De gekruide smaak combineert mooi met de Australische cabernet sauvignon-shiraz (Barossa Valley). Op het andere bord: zeebaars met knolselderij, wortel-schaaldierensaus, broodkruim en Hollandse garnalen. Uitstekend! Net als de wijn: Oppidum Limoux (Gaure, Languedoc), gemaakt van voornamelijk chardonnay en chenin blanc. Een dessert van chocolade, bosbessen en cassis in een drietal presentaties met o.a. yoghurtijs en suikerkrokant rondt het diner af. Met als extra accent perfect passende Rivesaltes (domaine Gardiés). Bij een ander bezoek is lamsstoof op een sideplate niet warm genoeg. Desondanks vinden wij Aan de Poel een topzaak. Stijgt twee plaatsen naar 55.