Tribeca

In de loop van 2026 zullen Jan en Claudia Sobecki verhuizen naar de voormalige villa van Frits Philips op landgoed De Wielewaal in Eindhoven. Maar voorlopig genieten we nog in deze culinaire tempel in Heeze. Jan en Claudia zijn er niet tijdens ons bezoek maar Ricky Pieter Versluis neemt de honneurs als gastheer met flair waar. Na een vriendelijk ontvangst starten we met fantastische amuses in de lounge met een fris glas duurbetaalde Paul Bara Grand Cru-champagne. De amuses zijn prachtig en de falafel met runderstoof, koriander en cranberry springt eruit met z’n heerlijke smaken. Wanneer we geplaceerd zijn in de strak ingerichte eetzaal starten we met het Tribeca-menu. Groene asperges met onrijpe aardbei, bloedsinaasappel en een hollandaisesaus van lavas, met daarnaast een side dish van groene asperge met eiersalade blaast ons van de sokken. De vette zalvige smaken combineren super met de hierbij geschonken Grillo Tenuta Regaleali Cavallo van Sicilië. Veel fruit maar ook een lekker zuurtje liften het gerecht naar onverwacht niveau. Het pièce van parelhoen met oester, oesterblad en albuferasaus is van onberispelijke kwaliteit, maar de portie is vrij klein en de geschonken garnacha uit de buurt van Madrid is wat lafjes. De kaaskar is uitgebreid en bevat fantastische kazen met supergarnituren zoals tarte tatin van rabarber. We sluiten af met creatieve friandises bij de koffie en of het niet op kan, een mooi stukje taart van de taartenwagen. De keuken levert superkwaliteit zowel voor de mond als het oog. De zwarte brigade is uiterst vriendelijk en Ricky brengt schwung aan tafel. Toch mag er meer aandacht naar de wijnkeuzes uitgaan en iets meer durf is aan te bevelen We kijken uit naar de nieuwe locatie en verdere ontwikkelingen! Neemt plaats op 7.

Fine dine restaurant in het centrum van Heeze. De eetzaal is strak maar sfeervol ingericht en niets houdt je af van wat er op de borden verschijnt. Naast de eetzaal kun je reserveren in de keukenkamer, waar je aanschuift aan een marmeren bar en de verrichtingen van de chefs op de voet kunt volgen. Jan Sobecki, die zijn culinaire meesterschap heeft opgedaan in binnen- en buitenland (waaronder een geruim aantal jaren in New York), kookt een hoogstaande gastronomische keuken met verrassende elementen en geraffineerde smaakmakers. Er zijn twee menu's: 'Tribeca' en 'The Golden Age'. De wijnkaart is nagenoeg onovertrefbaar. Over twee boekwerken verdeeld vind je de mooiste referenties. Al snel brengt onze hartelijke gastvrouw Claudia Sobecki overheerlijke amuses en de inmiddels klassieke cilinder van zoete aardappel gevuld met crème van eendenlever blijft een feestje voor de smaakpapillen. Ons eerste gerecht is tartaar van Holstein-rund, getopt met rauwe knolselderij, onrijpe aardbei en krokantjes van nori, in combinatie met aan de ene kant van het bord vinaigrette van gefermenteerde pruim en aan de andere kant vinaigrette van citroenmelisse, beide voorzien van een mousse van knolselderij. De toelichting van de zwarte brigade is helaas uiterst summier. Vervolgens cantharellen met drie mootjes gebakken en gelakte zwezerik met daarbij groene asperge, schuim van paddenstoel en tuinkruiden en crème van pastinaak. Wederom een onberispelijk gerecht waar kundig sommelier Geert Ottenheim een Tephrit Achkarren Chardonnay 2022, Weingut Josef Michel, Baden uit Duitsland bij schenkt. Vanwege de mooie houttonen en hazelnoot een zeer mooie begeleider bij dit gerecht. Bij de gebakken tarbot, omgeven door een beurre blanc met olie van bosui, torentje van aardappel, koolrabi en paddenstoel, gevuld met schuim van knolselderij, missen we een beetje de verfijning die we gewend zijn van de chef. Vervolgens verschillende bereidingen van lam, waaronder stoof van de bout, met schuim van geitenkaas en gebakken bovenbil met garnituur van gebarbecuede prei. Dit wordt aan tafel overgoten met een verrukkelijke saus die helaas weer mee terug naar de keuken gaat. Na zijn er drie bewerkingen van de Lambada-aardbei: compote met chocolade en citroen, ijs en gedroogde en ingelegde aardbei met meringue van anijs. De begeleidende muscat van Chambers Rosewood, Rutherglen, Australië is op zich een mooie dessertwijn, maar vinden we wat minder passen bij dit nagerecht. Daalt een plaatsje naar plek 4.

Gepaard gaand aan Brabantse gastvrijheid staat de charmante Claudia Sobecki haar gasten bij de voordeur op te wachten om ze te begeleiden naar een smetteloos met wit linnen gedekte tafel in een strak ingericht restaurant. We manoeuvreren ons in de draaiende lederen kuipstoelen die – eenmaal gesetteld – weldadig aanvoelen. Het is druk met goedgeklede gasten variërend van stellen tot kleine families die komen proeven van de excellente keuken van patron-cuisinier Jan Sobecki. Zijn gastronomische vakmanschap is door de jaren heen wijd en zijd opgemerkt. Bij een loepzuivere champagne-rosé van Jean-Marc Sélèque proeven we van exquise amusehapjes, waarvan de tartaar met Holstein-rund en oester, emulsie van citroen en codium, vinaigrette van kombu en citroen, afgedekt met Kaapse bes, zeewiertjes en krokant een verpletterende indruk maakt. De menukaart geeft verschillende menu’s, al dan niet all-in en twee gerechten gerelateerd aan het seizoen. Er komen geraffineerd mooie schotels voorbij waarin de signatuur van de chef duidelijk te proeven is. Diepe smaken, elegante combinaties, rijke producten, gul op het bord. Het gerecht van fluweelzachte gnocchi met melasse van tomaat, basilicum onder lauwwarme parmezaancrème is memorabel. En dat geldt ook voor de geelvintonijn in tranches op het bord, met abrikoos voor het kleine zoetje, cacao voor de spanning, frisse venkel in amandelbouillon met als finishing touch een subtiele toevoeging van koriander. Zalig. Daarom snappen we het tussengerecht van brood niet helemaal. Bij een smeersel van roomboter met kaantjes komen twee perfect gebakken brioches en twee flukse plakken zuurdesembrood. In een bistro zou het niet misstaan. Maar om dit als gang opgediend te krijgen in een restaurant van dit niveau, klopt ons inziens niet helemaal. Zwezerik van het pièce is voorbeeldig krokant gebakken en gelakt en gaat vergezeld van een lichte jachtsaus op basis van groente en fenegriek en umami-schuimige misosaus. De bediening is no-nonsense plezierig en hoofdsommelier Geert Ottenheim adviseert de mooiste wijnen waaronder een prachtig sappige, Spaanse mencía A Portela Valdeorras bij de zwezerik. Zakt één plek naar plaats 3.

Geweldige keuken, vakkundige bediening, prachtige ambiance: Jan en Claudia Sobecki, die vijf jaar geleden in Heeze neerstreken, hebben nagenoeg alles mee. Regelmatig hebben we hier op het prachtige buitenterras gezeten, maar deze keer houden de weergoden ons binnen. Aan een ronde tafel met wit linnen servetten, een zonderlinge klik-draai stoel en omringd door smullende gasten en professionele gastvrouwen. Claudia Sobecki is de goedlachse primus inter pares. Zij dragen een vijftal mooie amuses aan waarvan vooral die met witte asperges, bosbessen, radijs, beurre blanc en peterselieolie ons bijblijft: verrukkelijk! Sommelier Geert Ottenheim schenkt een Duitse riesling Van Volxem, Saar, 2015 bij hamachi met tomaatbouillon, plakjes onrijpe aardbei en citroengranité. Een plaatje van een gerecht, het boterzachte visvlees contrasteert mooi met de ‘krak’ van het ijs, de aardbei geeft extra textuur en zuur. Ogenschijnlijk simpel is dan de gebakken groene asperge met botersaus, kruidenhollandaise en marigold ei. Maar wat een mooie smaken! Erbij een glas Sablet, van onder andere marsanne- en roussannedruiven uit de Rhônestreek, Domaine de Piaugier, 2021. Een geweldige combinatie. Gevolgd door een mootje perfect gegaarde heilbot bestrooid met runderstoof en parmezaan en subtiel begeleid door aardappel en vadouvan. De sommelier komt nu met volle Zuid-Afrikaanse sémillon Groendruif, Haasbek, Franschhoek die perfect matcht. Mooie keuzes. Voorbeeldig gegaarde kalfszwezerik met fenegriek en foreleitjes en Kamper lam met daslook en scheermes vormen de pièces van de maaltijd. Maître Simone Wölk sluit dat af met de simpele schoonheid van bosaardbeien, meringue, vanille, witte chocolade, ijs van oostindische kers en een heerlijk klassieke, perfect gebakken soufflé. Topzaak. Staat stevig op 2.

Wat een geweldige zaak is dit toch, wat een voortreffelijke keuken en wat een vakkundige bediening. Jan en Claudia Sobecki, die hier enkele jaren geleden neerstreken, mogen zich in de handen knijpen. Ons plekje is deze keer het prachtige buitenterras, overschaduwd door een enorme eik, met uitstekend zittende fauteuils en witgedekte tafels. En professioneel personeel, met in hun midden Claudia Sobecki als de alom aanwezige, goedlachse gastvrouw. De sommeliers Geert Ottenheim en Martijn Struijk schenken mooie wijnen en etaleren hun kennis (en adviezen) met gezag en humor. Wij proeven, na een aantal verrukkelijke amuses, in blokjes gesneden rauwe harder met yoghurtschuim, lychee-vinaigrette en olie van zee-egel. Een smaakbommetje. Er wordt een van onze favorieten bij geschonken: witte Collioure van grenachedruiven (Domaine de la Rectorie, 2020) uit de Banyuls-streek. Gevolgd door gekookte bouchotmosseltjes met schuim van rettich, lamsoren en krokantjes van nori. Mooi! Maître Simone Wölk serveert dan oesters in schuim van kokkels, met stukjes zwezerik en citrus en gefrituurde shiso. Er ligt een dotje heerlijke Eindhovense Anna Dutch kaviaar op. Zilt, zoet, zuur en hartig in volmaakt evenwicht. Nog een visgerecht: gebakken zeebaars, perfect van cuisson, met een groentegarnituurtje, jus van fenegriek en bieslook, en saus van parmezaan met truffel. Het pièce is Brabantse boerderij-eend waarvan de jus is verrijkt met gefermenteerde banaan, vadouvan, mosterdzaad, doperwtjes en maïs. Lekker! Ernaast een stoofpotje van dat alles. Bij een glas uitgekiend combinerende rode Spaanse Ribeira Sacra (Guímaro, 2019). Tot slot zoetigheden van honing, melk, bleekselderij, witte chocolade, appel en ijs, naast een vanille-kwark soufflé. Tribeca is overrompelend!

Eerlijke smaken. Daar draait het om in het memorabele eetpaleis van Jan en Claudia Sobecki. Terug naar het klassieke koken, maar dan anno nu. De gerechten van Jan zijn doorspekt met trouvailles uit zijn mondiale verleden, van innovatief Amerika tot klassiek Parijs. Van ver weg en dichtbij. Van verfijning en veelzijdigheid. Dat mondt uit in creaties van gastronomisch ongekend hoog niveau, gemaakt van producten van de hoogste kwaliteit en ingrediënten die deels uit eigen moestuin komen. Werkelijk elk gerecht blaast je bijkans omver. En dat terwijl Jan de bescheidenheid zelve is en voortdurend op zoek gaat naar nog meer perfectie in de keuken, bediening en in het uitbouwen van het mooie bedrijf dat hij samen met zijn Claudia vormgeeft. Vakkundige collega Adriaan Visser staat hen bij en zorgen ervoor dat de eetbeleving bij Tribeca een onvergetelijke ervaring is. Vanaf binnenkomst tot aan vertrek worden de gasten volledig in de watten gelegd in de schitterende, strak ingerichte eetzaal, die volgens het stel “elegante comfort” biedt, en worden ze voorzien van de mooiste wijnen bij de spijzen van Jan en zijn team. Gastvrouw Claudia is de beminnelijkheid zelve en is net zo puur als Jan. Hier klopt alles. Absoluut een topzaak.

De ijver en het vakmanschap waarmee de Sobecki’s in korte tijd een memorabel eetpaleis hebben neergezet in Heeze, is benijdenswaardig. Aan dit succes ligt, naast fenomenale kookkunst, een verstandig personeelsbeleid ten grondslag. Zo heeft Tribeca met het binnenhalen van SVH Wijnmeester Roy Pelgrim en zijn Cordial-pupil Adriaan Visser een geweldige slag geslagen. De maîtres-sommelier zijn op elkaar ingespeeld, oprecht geïnteresseerd, toeschietelijk en vakkundig. Zij weten, zich in de rug gedekt door een ontspannen bedienteam, dat de kunst verstaat om je volledig in de watten te leggen. Tel daarbij op dat de keuken van Jan Sobecki op constant hoog niveau blijft draaien, dat hij en zijn partner-gastvrouw Claudia beschikken over een schitterende eetzaal, een keukenkamer waar je letterlijk aan de open keuken aanschuift, een charmante binnentuin én de laatste nouveautés op culinair gebied, en je beseft: hier klopt alles. Wij starten met een cilinder van brickdeeg gevuld met rauwe ossenhaas, afgetopt met Heezer geitenkaas, algenpoeder en mierikswortelschuim. Eromheen komt hartige consommé waarin intens rijke rundolie wordt gedruppeld. Wat een smaken! We drinken er een mooie 'Raisin de Loup' bij (Marcoux), een witte Rhône van clairettes roses. Daarna langoustines. Een bord vol, het vlees lichtjes dichtgeschroeid, in met ponzu geparfumeerde schaaldierenbisque gelegd en afgemaakt met wasabi-kroepoek, avocado, zeekraal en crème van mandarijn. Grote klasse. Zo ook het pièce: boterzachte kalfshaas op meloeskes, cantharel, zalf van koolraap en eigen jus. En proeverij van Lozèrelam. Het malse vlees komt als rack, smeuïge stoof en haas bij gebarbecuede artisjok, asperges en kleverige, met daslook verrijkte lamsjus. Fantastisch! Tribeca stijgt met twee plaatsen naar de 3de positie van de Lekker Top-10.

De sympathieke zaak van Jan en Claudia Sobecki is inmiddels een ‘keukenkamer’ rijker. We slaan er de gedisciplineerde verrichtingen van de koks gade. Hun tiengangen dagmenu is van begin tot einde overrompelend goed. Ook het gastheerschap onder leiding van Roy Pelgrim, afkomstig uit Cordial in Oss, is vakkundig en hartelijk. Hij beweegt zich in het restaurant alsof hij er al jaren werkt. We proeven amuses als quinoa-krokantjes met dip van bataat en vadouvan, cilinder van kers met eendenlever en chocolade en zeebaars met gember en furikake. Alles hoog op smaak, ogenschijnlijk simpel, maar o zo geraffineerd. Tartaar van geelvintonijn wordt beeldschoon opgediend met passievrucht, koriander en cacao en daar wordt een prachtige Nieuw-Zeelandse riesling Greystone uit 2011 bij geschonken. Groene asperge met aardbei, rabarber en nootachtige Anna Dutch kaviaar komt met Nieuw-Zeelandse Dog Point-sauvignon. Voortreffelijk. Bij een ander bezoek snoepen we in de prachtige tuin van makreel met gember, nori en korianderolie. En van een kleine salade van tomaatjes en bosaardbei met citroenafrikaan en strooisel van geitenkaas. Verrukkelijk. Ook de tussengerechten zijn schoonheden: gebrande oester met buratta, physalis, engelwortel-olie en saus van kokkels. En zeeduivel ‘ossobuco’ met raapjes en bloemkool. Geweldige smaken en geraffineerde combinaties. We drinken er vouvray uit de Loire bij Brisebarre 2015 en later fantastische Saint-Joseph François Villard 2015. Malse reebok met rood fruit, artisjok, ui en amarenasabayon is het ene hoofdgerecht, anjouduif met artisjok het andere. Het gekonfijte pootje apart opgediend. Bij een weldadige carignan uit de Côte de Catelanes Roc des Agnes, 2013. Tot slot bloedsinaasappel met karamel en kamille. Memorabel.

Het was een hectisch jaar voor Jan en Claudia Sobecki in dit restaurantpand waar ooit Nico en Sonja Boreas schitterden. Nieuw binnenkomen op 20 in de Lekker Top-100, twee Michelinsterren tegelijk en allerwegen lof voor de keuken en de bediening. Daar kunnen we nu een schepje bovenop doen: Tribeca is geweldig! Wij zitten opnieuw in de heerlijke platanentuin en we laten ons verwennen door maître Simone Wölk en hoofdsommelier Jesse Dean Bruijstens, die in een sfeer van vakmanschap en kalme vanzelfsprekendheid de schoonheden uit de keuken ter tafel brengen. Hapjes als gegrilde Ierse oester met knolselderijbouillon en komkommerbereidingen; cilinder van pompoen met eendenlever, chocola en bergamot; beignet van kreeft met dragon en gember. Bij een glas Zuid-Afrikaanse Sophie Te Blanche van sauvignon blanc en semillon. Plus een amuse van tomaatjes met geitenkaas, avocado en limoengras. Wat een geweldige smaken, elegante zuren, mooie contrasten. Het vervolg kan dan alleen maar goed zijn: tonijn met passievrucht, korianderzaad en krokant van nori met een glas strakdroge Baskische txakolina (Gorka Izagirre, 2015), gevolgd door rode mul met onrijpe mango en muntolie. Onvoorstelbaar lekker. Ook de wijn erbij is een plaatje: soave van oude stokken Contrada Salvarenza (Gini 2006). De tafelgenoot krijgt een vegagerechtje van biet, steranijs, hangop en rouille, net zo elegant als de begeleidende Rheinhessische riesling Pettenthal Nierstein (Huff 2014). Daarna Canadese kreeft met dragon, sinaasappel en kokos – overrompelende smaken – en Lozèrelam met Pierre Robertkaas, aubergine en artisjok. In het glas (op verzoek) geen rood maar wit: houtgelagerde verdejo Sin Nombre (Ismael Gonzalo, 2014), de mooiste Rueda die we dit jaar dronken. En zo gaat het door tot na de predesserts en de kaas. Overrompelend: stijgt 13 plaatsen naar 7.