HFSLG Bar & Bistro

In een bosrijke omgeving vlakbij Zeist is restaurant HFSLG van Marco en Rob Peek tot op de dag van vandaag een begrip in wijde omstreken. Het ruime restaurant heeft een smaakvolle en chique inrichting, warm en kleurrijk en een prachtig uitzicht op de grote parkachtige tuin met uitgestrekt terras. De gerechten uit de open keuken van chef-kok Aron Grift zijn bereid op basis van de klassieke Franse keuken met hier en daar een moderne twist. De menukaart biedt bescheiden à-la-cartekeuzes, een meergangen chef's menu (ook vegetarisch te verkrijgen), en een business lunchmenu van twee gangen dat binnen anderhalf uur uitgeserveerd kan worden. De wijnkaart biedt ruim keuze uit de oude en nieuwe wereld voor zeer schappelijke prijzen. We drinken frisse chardonnay, Finca la Zulema 2022 Mendoza uit Argentinië bij een terrine van in groenekruidengelei ingelegde gerookte paling met ijs van eendenlever en julienne van appel. Een aangenaam begin, alhoewel het eendenlever-ijs aan de zoete kant is. Als hoofdgerecht krijgen we een uitstekend bereide rouleau van maishoen met pancetta, morilles en polenta. Sappig supermals vlees, prima allemaal. De pinot noir, Weingut-Weinbiet 2022 Pfalz, Duitsland toont zich een geweldige begeleider met een verfijnde balans en subtiele tannines. Op het andere bord lekkere ietwat stevige kalfssukade met citroen, croutons en jus de veau. Klassiek maar goed van smaak. De garnituren mogen gerust wat teruggeschroefd worden, soms is minder meer. Wel een oplettertje voor de zwarte brigade: de tafels mogen wat sneller afgeruimd worden. Drie kwartier na het hoofdgerecht nog met lege borden voor de neus zitten kan echt niet.

Inmiddels is Aron van der Grift als chef bij het toegankelijke HFSLG Bar & Bistro aan het werk als chef en kookt met verse seizoensproducten een evenwichtige Frans-georiënteerde keuken. Het blijft een feestje om aan te schuiven in de sfeervol en chic ingerichte eetzaal met zicht op de prachtig onderhouden tuinen. We worden bij binnenkomst vriendelijk ontvangen, de jassen aangenomen en naar onze tafel geleid. Als aperitief proeven we van een prosecco Prima Cuvée Albis extra dry en snoepen van een goedgevuld bordje flinterdun vers afgesneden pata negra met truffelmayonaise. Op de menukaart, links een tweeluik aperitiefhapjes en klassiekers, op de rechterzijde een bescheiden à-la-cartekeuze. Op de wijnkaart labels uit oude en nieuwe wereldlanden. Vooraf gerookte heilbot met snijboon, pompoen en hangop. Die laatste frist het gerechtje lekker op. Daarna marbré van dunne tranches ribeye afgewisseld met eendenlever en compote van vijg. Mooie presentatie, topkwaliteit lever en vlees en fijn van temperatuur. Lamsvlees van het hoofdgerecht is mals en dat geldt ook voor de Mechelse koekoek met chapati (Indiaas platbrood) en garam marsala. De peperige jalapeñosaus maakt het gerecht helemaal af. Hierbij een glas Italiaanse Montepulciano d'Abruzz0 2022 met weinig tannines en die vormt een mooie combinatie. De zwarte brigade levert puik werk, is attent en laat geen steekje vallen. En last but not least: de rekening is voor het gebodene ronduit bescheiden. Tip: bij mooi weer is het riante terras een aanrader!

HFSLG is laagdrempelig, relaxed en ongedwongen en gevestigd in de bosrijke omgeving van Zeist. De sfeervolle, chique ambiance en grote parkachtige tuin maken het tot een geliefde multifunctionele locatie. Daarnaast is er een riant zonnig terras waar je bij mooi weer kunt genieten van een heerlijke lunch of diner. Ook uitermate geschikt voor een receptie of borrel. De brigades worden aangevoerd door gastheer en chef-kok Aron van der Grift. Vanuit de open keuken komen degelijke en betaalbare, verfijnde gerechten op de Franse leest geschoeid met gebruik van dagverse en pure seizoensproducten. We genieten van goede kwaliteit met de hand gesneden rundertartaar, bij een smakelijk garnituur van eiercrème, zoetzuur en een zalf van piccalilly, brioche en een vleugje pit van een klein pepertje. Tafelgenoot proeft van gazpacho, fris en zacht van smaak met subtiele zuren, fijne groenten en gebakken gamba's. In het glas fonkelt fruitige Vinho Verde Quinta Da Calçada uit de Douro Portugal, zacht en levendig met een fijne mineraliteit die we doordrinken bij de perfect op de huid gebakken koolvis. Erbij vlezige mosseltjes, seizoensgroenten en een zachte beurre blanc. Het dessert is zacht-zoet en fris: panna cotta van perzik met ganache van witte chocolade en yuzu, granité van aardbei en gepocheerde perzik met rum. De erbij geserveerde dragonolie maakt het geheel af. De bediening is uitermate vriendelijk, maar mag het tempo van bedienen wel wat opvoeren. De rekening tot slot is ronduit sympathiek voor de mooie en royale gerechten.

Chef Bjorn Stukje is – sinds Brothers Horeca Group De Hoefslag heeft overgenomen en de naam aangepast heeft in HFSLG – laagdrempeliger gaan koken en dat legt de zaak geen windeieren. Het zit ramvol op de dag van ons bezoek met vooral wat oudere gasten. Het ruime restaurant is chique van inrichting, warm en kleurrijk met portretten van bn’ers aan de muren en uitzicht op een lommerrijke tuin. Hier geen amuses, wel een mandje brood. Op de menukaart mediterrane gerechten. We proeven van vitello tonnato: grof gesneden kalfstartaar met tonijn, ansjovis, radijs, crostini en een kruidenmayonaise. Niks mis mee. Verrukkelijk is het tussengerecht van al dente gekookte orzo met in roomboter gebakken coquilles en kreeftensaus. In het glas een chardonnay viognier Les Colimonts. Een goed huwelijk. Eendenborst in jus van vadouvan valt tegen want te lang gebakken of doorgeslagen door te lang bij de pass te hebben gestaan. Jammer. Erbij boerenfriet met mosterdmayonaise. De portionering is prima, maar daar betaal je ook naar. En daar mogen we ook iets meer deskundigheid van de bediening tegenover zien. Summiere uitleg van wat er geserveerd wordt en de kennis van de wijnen is beperkt.

Brothers Horeca Group De Hoefslag heeft in 2015 dit restaurant overgenomen. De naam werd ingekort tot HFSLG en de bistrokeuken werd ingevoerd. Vooralsnog lijkt chef Bjorn Stukje er geen moeite mee te hebben laagdrempeliger lekkernijen voor te schotelen. Zoals escargots, twaalf stuks zonder huisje, opgediend in romige kruidensaus met uitgebakken spek. Lekker, evenals een andere bistro-evergreen: steak tartaar. Smeuïg MRIJ-rundvlees, fijngesneden en op smaak gebracht met kappertjes en sjalot. Erbij zalf van piccalilly, rucola en truffelmayonaise. In het glas fonkelt fruitige witte Rhônewijn: Rocca Maura, die we doordrinken bij gebakken zeebaars. Twee sappige filets, à point opgediend bij wortelcrème met olijfkruim, salsa van paprika, groene asperge en rijke kreeftensaus. Plus huisgemaakte friet met dragonmayonaise. Ook zalig: boterzacht gebarbecued ribvlees op een oosterse salade met koriander en hoisin. HFSL is nog altijd een fraaie, ruime zaak met gecapitonneerde muurbanken en leren fauteuils aan ongedekte tafels, vloerbedekking, open keuken, wijnvitrines, kunst en bloemstukken. We sluiten af met een klassieke 'Eton Mess', oftewel vanille-ijs met slagroom, aardbeien en stukjes meringue. En een lage rekening. Prima adres. Maar door innovatieve concepten en veel creativiteit en durf elders moet HFSLG plaats maken in de Top-100.

Restaurant HFSLG is tijdelijk opgenomen in de bistro – voor veel mensen bekend als de Ruif. Hier staat gezelligheid centraal; de sfeer is ronduit ongedwongen en relaxed. Vanuit de bistro heb je een schitterend uitzicht over de parkachtige tuin, waar sinds een paar jaar druivenranken groeien en de uitgebreide moestuin ligt. Op zomerse dagen kun je er heerlijk toeven op het grote, zorgvuldig onderhouden terras. Op de menukaart klassieke gerechten en een aantal huisspecialiteiten, zoals bouillabaisse en de bekende HFSLG-klassieker risotto met truffel. Op de lunchkaart onder meer een snel en licht tweegangenmenu, ideaal om te bestellen als business lunch. Jong en oud zijn welkom om te proeven van de betaalbare, kwalitatief hoogstaande gerechten, die in de open keuken door een geconcentreerd werkend koksteam bereid worden. Een fijn adres.

Bjorn Stukje is chef Raoul Meuwese opgevolgd en kookt de Frans-internationale keuken in dit klassieke en zorgvuldig ingerichte restaurant van eigenaar Marco Peek. Gastheer en sommelier Bart de Groot serveert diens aangename openingshapjes: lolly van geitenkaas, cremeux van asperge, aardappelkrokantjes en mousse van tomaat. Gevolgd door een ruime portie couscoussalade met rode mul, crème van aubergine en bouillon van rucola. Een stevig voorgerecht dat begeleid wordt door een glas Italiaanse Pozzodorico Bellone Cincinnato, 2017. Verrassend daarna is de eenvoud van aardappelcrème met een gepocheerd ei, kaviaar en aardappelsaus. Lekker, maar met wat geschaafde truffel was het gerecht helemaal af geweest. Het glas chenin blanc Le Rocher des Violettes (Xavier Weiskopff, 2017) past goed. Kalfshaas is het hoofdgerecht. Opgediend met gebakken groene asperges, koolraap, morieljes, pastinaakcrème en kalfsjus. De haas heeft een prachtige textuur en is mooi saignant gebakken. Het juskannetje blijft op tafel staan, dus we kunnen de aromatische jus lekker zelf bijschenken. In het glas een Spaanse 30.000 Maravedies (Marañones, 2015). Prima keus. We sluiten af met huisgemaakt sorbetijs, verse frambozen, zacht Italiaans schuim en witte chocolade. Er wordt een mooie klassieke dessertwijn bij geschonken: saussignac van Château le Payral. Samenvattend: goede smaken, een vriendelijke bediening en gezellige ambiance, prima gerechten, maar de prijs-kwaliteitverhouding is niet goed en de gerechten kunnen verfijnder worden samengesteld. HFSLG zakt naar 42.

De Hoefslag van Rob en Marco Peek heeft haar naam veranderd in het hippe HFSLG en is verhuisd naar de begane grond van de stijlvolle bosvilla. Het restaurant telt een bescheiden aantal tafels en serveert geen lunch meer. Wij snoepen in de intieme tuin van prachtige entreehapjes als tom kha kai-mousse met kokkel en lamsoorvinaigrette en gazpacho-ijs met watermeloen en roomkaas. Vooraf ceviche van zeebaars en scheermes met frisse accenten als avocado, vinaigrette van karnemelk, radijs, lavasolie, zeekraal voor de zilte toets en sesamkrokant voor de ‘krak’. Een lichtvoetig gerechtje met super verse ingrediënten, verzorgd opgemaakt en subtiel van smaak. Net als de tartaar van kalfshaas, grof gesneden, naast geroosterde artisjok, kappertjes, ansjovismayonaise, zuurdesemkletskop en in bier gemarineerde ui. In het glas marsanne Les Vignes d’à Côté, 2016, van Yves Cuilleron, een karakteristieke witte Rhône met de zachte smaak van vlier en kamperfoelie. Die drinken we door bij het trio van lam. Sappige filets, boterzachte plakken haas en hartig nekvlees bij toefjes geitenkaaszalf, tuinbonen, peen en een intens rijke vadouvan-lamssaus. Verrukkelijk. De keuken van levert vakmanschap pur sang. En daar doet de vriendelijke bediening niet voor onder. Zakt door dringen aan de top 3 plaatsen naar 26.

Patron-cuisinier Karl van Baggem staat niet meer achter de kachel maar geeft advies, Raoul Meuwese is de chef-kok en BHG (Brothers Horeca Groep), de horecaorganisatie van twee Bunnikse discotheekbroers, is de baas van dit culinaire monument van weleer, waar zo ongeveer alle topkoks van ons land hebben gewerkt. De prachtige bosvilla is vorig jaar verbouwd en we zitten nu op het terras te nippen van ons glas Les Hauts de Montarels, een betaalbare chardonnay uit de Côtes de Thongue (2015). Terwijl we uitkijken op een verzorgde bosschage, kleurig als in een reisfolder. Het personeel dat zich in een rommelige choreografie over de gasten ontfermt, is deels veteraan en bescheiden, deels jong en brutaal en dat contrast is even wennen. Aan de gerechten mankeert niets, hoogstens is alles hoog op smaak: de zoutpot wordt niet geschuwd. Het krokant van inktvis en kreeft met piccalillydip en een koekje van wasabi en zwarte kerrie is heerlijk, ook de amuse van aspergebereidingen met krokante tuinboon bevalt. Tartaar van zeebaars met quinoa, avocado en citrus is professioneel gemaakt en lekker, het rundvlees bij witte asperges, aardappel en paddestoeltjes is perfect gegaard en het dessert van aardbei met rabarber, dragon en balsamico is smakelijk. Ook de kaasselectie op het andere dessertbord is in orde. Het lijkt, kortom, allemaal vlekkeloos hier. Toch voelen we dat er iets mist. Niet dat we rekenden op de rondspokende geest van Gerard Fagel, maar ineens weten we het: we missen bezieling. De Hoefslag zakt een plaatsje naar 23.